Η σημασία και η νέα πραγματικότητα για την Εκκλησία της Κρήτης μετά την απόφαση αλλαγής του Καταστατικού Χάρτη της

Μια νέα σελίδα στην ιστορία της Εκκλησίας της Κρήτης άνοιξε η απόφαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου την 29^η Αυγούστου, υπό την προεδρία της Αυτού Θειοτάτης Παναγιώτητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, για αναθεώρηση του Καταστατικού Χάρτη της εν Κρήτη Εκκλησίας.

Κι αυτό όχι τόσο λόγω της έναρξης της διαδικασίας αναθεώρησης, μετά από πολλές δεκαετίες, αλλά κυρίως επειδή η πραγματικότητα πλέον στα τρέχοντα τοπικά εκκλησιαστικά ζητήματα αλλάζει άρδην.

Όλες οι αποφάσεις από δω και στο εξής, οι αφορούσες την Κρήτη και μέχρι να γίνουν και επικυρωθούν οι αλλαγές στον Καταστατικό Χάρτη,  θα λαμβάνονται από τη Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Και για να το πούμε απλά μέχρι να αποκτήσει νέο Καταστατικό Χάρτη η Εκκλησία της Κρήτης θα έχουμε προσωρινή άρση της ημιαυτονομίας της.

Θα έχουμε λοιπόν αποφάσεις για την Κρήτη χωρίς την Κρήτη κι αυτό ως συνέπεια των όσων προηγήθηκαν και έδειξαν πως δυστυχώς άστοχοι χειρισμοί αναπόφευκτα θα οδηγούσαν σε αυτή την εξέλιξη.

Παρότι έγινε προσπάθεια από την τοπική Εκκλησία να πέσει όλο το βάρος της ευθύνης για τη μη εκλογή Μητροπολίτη στα Χανιά στην Κυβέρνηση η ενέργεια του Πατριαρχείου να εκκινήσει τη διαδικασία αλλαγής του Καταστατικού Χάρτη και μέχρι τότε να πάρει πάνω του όλες τις αποφάσεις της Κρητικής Εκκλησίας απέδειξε πως Κυβέρνηση και Πατριαρχείο συμπλέουν και δεν λειτουργούν ανεξάρτητα αλλά προς την ίδια κατεύθυνση.

Και θα πρέπει να γίνει αντιληπτό πως αυτή τη σύμπνοια τη γνώριζε τόσο ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης όσο και τα υπόλοιπα μέλη της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης.

Το γιατί ενώ ήξεραν όλοι πως η κατάσταση θα πάρει αυτή την τροπή δεν έκαναν κάτι για να την αλλάξουν  είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν οι ίδιοι.

Σε κάθε περίπτωση όμως, κι αυτό αξίζει να το συγκρατήσει κανείς, είναι πως τα μέλη της Συνόδου στην Κρήτη με τη στάση και τις αποφάσεις τους μέχρι σήμερα ενίσχυσαν τη δύναμη και την παρουσία ενός εκ των μελών της, του Μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου.

Στο πρόσωπο αυτό έμειναν ενωμένα τα μέλη της Συνόδου όταν με ερμηνευτική διάταξη στη Βουλή μπήκε τέλος και νομοθετικά στο μεταθετό Μητροπολίτη στην Κρήτη. Το πρόσωπο αυτό έμεινε στο προσκήνιο μετά και τις συναντήσεις που είχε η Συνοδική Αντιπροσωπεία της Κρητικής Εκκλησίας στο Φανάρι με τον ίδιο τον Πατριάρχη.

Μην φανεί λοιπόν περίεργο κάποια στιγμή να δούμε εκείνον όχι Μητροπολίτη στα Χανιά αλλά Αρχιεπίσκοπο σε περίπτωση που ο νυν Κρήτης αποφασίσει να δείξει με παραίτηση την δυσαρέσκεια του για όσα έχουν διαμειφθεί.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Ευγενίου στον Άγιο Τίτο έριξαν λάδι στη  φωτιά που έκαιγε τόσο καιρό αναφορικά με την εκλογή Μητροπολίτη στα Χανιά και κατέστησαν μονόδρομο από πλευράς Πατριαρχείου την κίνηση για αλλαγή του Καταστατικού Χάρτη.

Και η κίνηση αυτή έδειξε κάτι παραπάνω από την ίδια την ανάγκη για αλλαγή, έδειξε πως τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο έχει το Πατριαρχείο και ο ίδιος ο Πατριάρχης και οι αποφάσεις και παραινέσεις του πρέπει να είναι σεβαστές κι όχι αντικείμενο αντιπαραθέσεων και δημόσιων τοποθετήσεων.

Τις επόμενες ημέρες λοιπόν αναμένεται να φθάσει στην Κυβέρνηση από το Φανάρι επίσημα η απόφαση της Συνόδου του Πατριαρχείου για αλλαγές στον Καταστατικό της Κρήτης και να δρομολογηθεί η σχετική διαδικασία.

Στο μεσοδιάστημα η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στα της Κρήτης εκλέγοντας εκείνη Μητροπολίτη στη χηρεύουσα θέση στα Χανιά κι ίσως… σε μια ακόμα Μητρόπολη.