Κ. Σπυριδάκη: "Οι άνθρωποι της παραγωγής δεν θα σωπάσουν - χωρίς αγρότες δεν υπάρχει μέλλον"

Δήλωση της Κ. Σπυριδάκη για την Παγκρήτια Κινητοποίηση Αγροτών και Κτηνοτρόφων

Η σημερινή Παγκρήτια κινητοποίηση δεν είναι μια τυπική αγροτική διαμαρτυρία. Δεν είναι μια ακόμη στιγμιαία αναστάτωση στους δρόμους. Είναι η κραυγή αγωνίας ενός κόσμου που παλεύει για την επιβίωσή του. Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι της Κρήτης – και ιδιαίτερα του Λασιθίου – δεν κατεβαίνουν στους δρόμους από επιλογή. Κατεβαίνουν γιατί δεν τους αφήσατε άλλη επιλογή.

Στο Λασίθι η εικόνα δεν διαφέρει και πολύ από την υπόλοιπη Ελλάδα. Οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα παλεύουν με το κόστος παραγωγής που ανεβαίνει διαρκώς, με το νερό που λιγοστεύει, και η Πολιτεία, ενώ γνωρίζει το πρόβλημα εδώ και χρόνια, δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό: ούτε πρόληψη, ούτε αντιμετώπιση. Αγρότες που έχουν αγορά για το καλοκαίρι, δεν μπορούν να καλλιεργήσουν, επειδή το Κράτος τούς λέει εμμέσως “μην καλλιεργείτε, δεν υπάρχει νερό”. Όχι επειδή η φύση ξαφνικά ξέχασε το νησί — αλλά επειδή η κυβέρνηση απέτυχε να εξασφαλίσει τους πόρους που δικαιούται η περιοχή. Εμείς φέρνουμε τα έργα στο Κοινοβούλιο ξανά και ξανά, με Ερωτήσεις και Επίκαιρες, κι εκείνοι απαντούν με γενικόλογα: «Λύνονται όλα», «είναι θέμα χρόνου», «δώσαμε λεφτά». Μόνο επικοινωνία. Καμία ουσία. Τα εγγειοβελτιωτικά και αρδευτικά έργα καρκινοβατούν και η παραγωγή στο Λασίθι καταστρέφεται: λειψυδρία, κλιματική κρίση, κυβερνητική αδράνεια – όλα μαζί.

Η ελαιοπαραγωγή κινδυνεύει με εξαφάνιση χωρίς καμία αποζημίωση. Με έναν ΕΛΓΑ αναχρονιστικό, χωρίς ανταποδοτικότητα, που αρνείται να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα. Με ευρωπαϊκά εργαλεία που παραμένουν αναξιοποίητα: το Μέτρο 23, που θα μπορούσε να στηρίξει τους παραγωγούς που χτυπήθηκαν από φυσικές καταστροφές, άφησε εκτός την ελαιοπαραγωγή της Κρήτης, άφησε εκτός το Οροπέδιο Λασιθίου και την πατατοπαραγωγή, αφήνοντας τους ανθρώπους να μετρούν τις ζημιές των απανωτών καταστροφών μόνοι τους.

Την ίδια ώρα, τα κηπευτικά παλεύουν με αυξημένο κόστος παραγωγής, ακριβά λιπάσματα, ελλείψεις εργατών και ένα καθεστώς παράνομων ελληνοποιήσεων που στραγγαλίζει την αγορά. Και απέναντι σε όλα αυτά; Μια κυβέρνηση απούσα. Μια κυβέρνηση που μιλά για μεταρρυθμίσεις αλλά παρακολουθεί αμέτοχη έναν ολόκληρο κλάδο να βυθίζεται.

Και σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και ένα ψηφιακό δελτίο αποστολής με τέτοιο τρόπο που είναι ανεφάρμοστο και επιζήμιο για τον πρωτογενή μας τομέα – καθώς η Κυβέρνηση συνηθίζει να νομοθετεί εκτός πραγματικότητας.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε και η τεράστια αναντιστοιχία με τη βασική ενίσχυση. Στις 27 Νοεμβρίου, οι Υπουργοί διαβεβαίωναν ότι θα πληρωθεί το 70%. Οι παραγωγοί πήραν το 40%. Αρκετοί πήραν 20%. Κάποιοι μόλις 15%. Αυτή δεν είναι πολιτική. Είναι κοροϊδία. Είναι περιφρόνηση απέναντι σε ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την ύπαιθρο.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει τις κινητοποιήσεις ως ζήτημα “δημόσιας τάξης”. Λες και απειλείται η χώρα από τους ανθρώπους που την τρέφουν. Η αλήθεια είναι πως η χώρα απειλείται από την αδιαφορία, από την αλαζονεία, από την αναξιοπιστία μιας κυβέρνησης που μεταθέτει ευθύνες παντού εκτός από τον εαυτό της.

Το ΠΑΣΟΚ είναι σταθερά στο πλευρό του πρωτογενούς τομέα. Δεν θα επιτρέψουμε η ύπαιθρος να αντιμετωπίζεται ως υποσημείωση του κρατικού σχεδιασμού. Δεν θα δεχτούμε μια Κρήτη που δεν μπορεί να καλλιεργήσει, ένα Λασίθι που παλεύει χωρίς νερό, χωρίς αποζημιώσεις, χωρίς προοπτική.

Η σημερινή κινητοποίηση είναι ένα μήνυμα:

ότι οι άνθρωποι της παραγωγής δεν θα σωπάσουν,

ότι το Λασίθι αξίζει και απαιτεί δικαιοσύνη,

ότι χωρίς αγρότες δεν υπάρχει μέλλον για κανέναν.