ΚΔΑΠ Δήμου Ηρακλείου: «Αγκάθι» ο αποκλεισμός εκατοντάδων παιδιών

Για άλλη μία χρονιά οι γονείς έρχονται αντιμέτωποι με τον αποκλεισμό εκατοντάδων παιδιών από τα ΚΔΑΠ στον δήμο Ηρακλείου, γεγονός που έχει προκαλέσει τη δίκαιη αγανάκτηση των γονέων.

Σοβαρές είναι οι καταγγελίες μονογονεϊκών οικογενειών,  ανέργων, ΑμΕΑ, τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών, που ενώ πληρούν τα εισοδηματικά κριτήρια και τις άλλες προϋποθέσεις για τα ΚΔΑΠ, φέτος, με πλήρη φάκελο, δεν έχουν λάβει το voucher που δικαιούνται και παραμένουν εκτός δομών.  
Οπως αναφέρουν οι Βουλευτές του ΚΚΕ που κατέθεσαν σχετική Ερώτηση στο Υπουργείο Παιδείας «πετάχτηκαν έξω, μολονότι υπάρχουν κενές θέσεις, επειδή  τα voucher  χορηγούνται με βάση τη μοριοδότηση και μέχρι εξαντλήσεως του προϋπολογισμού. Έτσι, πολλές οικογένειες, αν και “δυνητικά δικαιούχοι”, αποκλείστηκαν, απλώς και μόνο επειδή η χρηματοδότηση δεν επαρκεί για όλους.
Συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι τα voucher στον δήμο Ηρακλείου είναι τουλάχιστον 50% - 60 % λιγότερα σε σχέση με πέρυσι,  ενώ η ΕΕΤΑΑ κατά την πάγια τακτική της συντηρεί τη θολή εικόνα και δεν δίνει αναλυτικά στοιχεία για τα voucher που τελικά ενεργοποιούνται ανά δήμο, στοιχείο που καταρρίπτει τα μεγάλα λόγια της κυβέρνησης για τους τάχα “αυξημένους” προϋπολογισμούς».


Όπως τονίζουν η κατάσταση με τον αποκλεισμό των παιδιών από τα ΚΔΑΠ έχει συνέπειες και στους εργαζόμενους σε αυτά, αφού έρχονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο του κλεισίματος των δομών και συνεπώς με ενδεχόμενη απόλυση ή μετατροπή σε μερικής απασχόλησης των συμβάσεων τους που λήγουν στις 31 Αυγούστου.

Οι εργαζόμενοι αυτοί είναι συμβασιούχοι, παρά την πολυετή και σημαντική εργασία τους, γεγονός που αποδεικνύει ότι τα ευρωπαϊκά προγράμματα που δημιουργούνται με την επίκληση στην «ισότητα των γυναικών στην εργασία», χαρακτηρίζονται από προσωρινότητα, χωρίς να στοχεύουν στην καθολική κάλυψη των αναγκών με ποιοτικά αναβαθμισμένους όρους για όλα τα παιδιά.

«Ευθύνη για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση έχουν διαχρονικά οι δημοτικές αρχές στον δήμο Ηρακλείου που αποδέχονται τον χαρακτήρα προσωρινότητας και αποσπασματικότητας των ΚΔΑΠ,  δε διεκδικούν την ουσιαστική αναβάθμιση και λειτουργία τους και τη μονιμοποίηση των εργαζόμενων, αλλά υλοποιούν τη γενικότερη κατεύθυνση ιδιωτικοποίησης ακόμα και των ισχνών προνοιακών δομών που έχουν απομείνει στην Τοπική Διοίκηση.

Να σημειωθεί ότι αυτές οι σημαντικές κοινωνικές δομές των Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών αποτελούν στήριγμα για τις λαϊκές οικογένειες και πολλές φορές τη μοναδική διέξοδο εξωσχολικής παιδαγωγικής, καλλιτεχνικής, αθλητικής, πολιτισμικής κλπ. δραστηριότητας.
Συνεπώς, με τον αποκλεισμό των παιδιών,  το δικαίωμά τους στον πολιτισμό, τον αθλητισμό και τη δημιουργία,  αποτελεί πολυτέλεια, στην οποία -φυσικά- πρόσβαση θα έχουν μόνο όσοι μπορούν να αντέξουν το κόστος, την ώρα μάλιστα,  που το πενιχρό οικογενειακό εισόδημα των λαϊκών οικογενειών εξανεμίζεται από τον εφιάλτη της ακρίβειας σε βασικά προϊόντα διατροφής και πρώτης ανάγκης, το κόστος της Ενέργειας και των καυσίμων. Ταυτόχρονα, ο αποκλεισμός των παιδιών φέρνει τις λαϊκές οικογένειες αντιμέτωπες με το πρόβλημα φύλαξης των παιδιών όταν και οι δύο γονείς δουλεύουν απογευματινές ώρες.
 
 Η κυβέρνηση συνειδητά συρρικνώνει και υποβαθμίζει τις δημόσιες δομές, ενώ συγχρόνως ενισχύει τις ιδιωτικές, ακολουθώντας την αντιλαϊκή πολιτική και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Οι κοινωνικές δομές απαξιώνονται και καταργούνται, ιδιαίτερα δε όπου υπάρχει πεδίο κερδοφορίας για τους ιδιώτες, οι οποίοι ήδη κυριαρχούν σε σχέση με τις δημόσιες - δημοτικές δομές χρηματοδοτούμενοι αφειδώς από δημόσιους πόρους.
Οι δομές αυτές για το παιδί και τις ανάγκες του δεν μπορεί παρά να λειτουργούν ως δημόσιες δωρεάν δομές με ενιαίο επιστημονικό παιδαγωγικό πλαίσιο και κοινή διοικητική αρχή πανελλαδικά (του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Πολιτισμού), με διεύρυνσή τους για την κάλυψη των αυξανόμενων αναγκών, με κρατική χρηματοδότηση, μονιμοποίηση του υπηρετούντος προσωπικού και πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού, ώστε να μη μετατρέπεται και αυτή η ανάγκη του παιδιού και της οικογενείας σε πεδίο αγοράς», τονίζεται στην παρέμβαση, με τους Βουλευτές να ρωτούν το αρμόδιο Υπουργείο ποια μέτρα προτίθεται να πάρει η κυβέρνηση ώστε:

«Να στηριχθούν τα ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ στον δήμο Ηρακλείου, για να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες των παιδιών και των οικογενειών τους,
Να καλυφθούν όλα τα παιδιά που παραμένουν αδικαιολόγητα εκτός ΚΔΑΠ, στον δήμο Ηρακλείου,
Να μην πραγματοποιηθεί καμία απόλυση εργαζόμενου ή μετατροπή σύμβασης από πλήρους σε μερικής απασχόλησης,
Τα δημοτικά ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ να είναι πλήρως στελεχωμένα και να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι που εργάζονται έως και 12 χρόνια στα ΚΔΑΠ, όμηροι των ληξιπροθέσμων χρηματοδοτικών προγραμμάτων,
Να ιδρυθούν και να επεκταθούν τα δημοτικά ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΑΜΕΑ ώστε να καλυφθούν όλες οι ανάγκες».

H Λαϊκή Συσπείρωση

Για το θέμα αυτό εξάλλου εκανε σχετική παρέμβαση η Λαϊκή Συσπείρωση

«Να μη μείνει κανένα παιδί στην Κρήτη εκτός ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ .

Προς τον κ. Περιφερειάρχη,

Εκατοντάδες παιδιά στον δήμο Ηρακλείου αποκλείστηκαν από τα ΚΔΑΠ, σύμφωνα με καταγγελίες των ίδιων των γονέων που είναι αγανακτισμένοι και διεκδικούν αγωνιστικά την ικανοποίηση του δικαιώματος των παιδιών τους στον πολιτισμό, τον αθλητισμό και τη δημιουργία. Δικαίωμα,  που γίνεται πολυτέλεια, στην οποία -φυσικά- πρόσβαση θα έχουν μόνο όσοι μπορούν να αντέξουν το κόστος. 
Συγκεκριμένα, σοβαρές είναι οι  καταγγελίες μονογονεϊκών οικογενειών,  ανέργων, ΑμΕΑ, τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών, που ενώ πληρούν τα εισοδηματικά κριτήρια και τις άλλες προϋποθέσεις για τα ΚΔΑΠ, φέτος, με πλήρη φάκελο, δεν έχουν λάβει το voucher που δικαιούνται και παραμένουν εκτός δομών.  Πετάχτηκαν έξω, μολονότι υπάρχουν κενές θέσεις, επειδή  τα voucher  χορηγούνται με βάση τη μοριοδότηση και μέχρι εξαντλήσεως του προϋπολογισμού. Έτσι, πολλές οικογένειες, αν και «δυνητικά δικαιούχοι», αποκλείστηκαν, απλώς και μόνο επειδή η χρηματοδότηση δεν επαρκεί για όλους.
Ενδεχομένως η ίδια κατάσταση επικρατεί και στην υπόλοιπη Κρήτη, χωρίς ακόμη σαφή στοιχεία,  αφού η ΕΕΤΑΑ δεν δίνει αναλυτικά στοιχεία για τα voucher που τελικά ενεργοποιούνται ανά δήμο, για να μην καταρρίπτονται τα μεγάλα λόγια της κυβέρνησης για τους τάχα «αυξημένους» προϋπολογισμούς. 
Χαρακτηριστικό των ανάλγητων επιλογών υπουργείου και κυβέρνησης είναι ότι στο σεισμόπληκτο Αρκαλοχώρι δόθηκαν μόλις 8 voucher και στα Ανώγεια μόνο 1 ! 
Εξίσου ανάλγητο είναι ότι οι εργαζόμενοι στα ΚΔΑΠ, με 10, 15 και 20 χρόνια δουλειάς, παραμένουν σε διαρκή εργασιακή ομηρία. Ανανεώνουν κάθε χρόνο τις συμβάσεις εργασίας τους, αφού συνδέονται με το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ, που θέτει σε αμφισβήτηση τη συνέχεια των δομών και των εργαζομένων σε αυτές.  Ο αποκλεισμός των παιδιών από τα ΚΔΑΠ δυνητικά έχει συνέπειες και στους εργαζόμενους, αφού έρχονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο του κλεισίματος των δομών και συνεπώς με ενδεχόμενη απόλυση ή μετατροπή σε μερικής απασχόλησης των συμβάσεων τους που λήγουν στις 31 Αυγούστου. 
Επιπλέον, ο  αποκλεισμός των παιδιών από τα ΚΔΑΠ θα έχει τεράστιες αρνητικές συνέπειες τόσο για τα παιδιά και τις ψυχοσωματικές ανάγκες τους, όσο και για τους γονείς που επιφορτίζονται με αποκλειστικά ατομική ευθύνη για καθετί που αφορά στα παιδιά τους, σε μια χρονιά, μάλιστα,  που ξεκινά με συσσωρευμένα οξυμένα προβλήματα των λαϊκών οικογενειών,  με την εργασιακή ανασφάλεια, το πενιχρό οικογενειακό εισόδημα και τον εφιάλτη της ακρίβειας.  Ταυτόχρονα, φέρνει τις λαϊκές οικογένειες αντιμέτωπες με το πρόβλημα φύλαξης των παιδιών όταν και οι δύο γονείς δουλεύουν απογευματινές ώρες.
Την ίδια στιγμή, είναι πρόκληση ότι για όλη την Κρήτη υπάρχουν μόνο 3 ΚΔΑΠ ΜΕΑ! 1 στον δήμο Ηρακλείου, για το οποίο δόθηκαν μόλις 15 μόλις voucher, 1 στην Ιεράπετρα και 1 στο Μαλεβίζι!  Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι μαθητές των Ειδικών Σχολείων, τις απογευματινές ώρες, να μένουν αποκλεισμένοι στα σπίτια τους, λόγω της έλλειψης προγραμμάτων Δημιουργικής Απασχόλησης σε Δημόσιες δομές, τόσο για παιδιά και εφήβους όσο και για νέους. 
Την ευθύνη που τα ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ συρρικώνονται, ενώ θα έπρεπε να επεκτείνονται λόγω των αυξημένων αναγκών, την έχουν όλες οι κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν τις λαϊκές ανάγκες ως «κόστος» και βάσει των κατευθύνσεων της ΕΕ για αποσπασματικές «παροχές» και μέτρα, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, με ημερομηνία λήξης και  με αβέβαιη τη χρηματοδότηση.
Αυτή την αντιλαϊκή πολιτική κατά την οποία η όποια παρέμβαση του κράτους παίρνει τη μορφή «λοταρίας της φτώχειας», ευκαιριακή και με ημερομηνία λήξης, την αποδέχονται και οι δημοτικές αρχές και η περιφερειακή αρχή που δε διεκδικούν την ουσιαστική αναβάθμιση και λειτουργία τους και τη μονιμοποίηση των εργαζόμενων, αλλά υλοποιούν τη γενικότερη κατεύθυνση ιδιωτικοποίησης ακόμα και των ισχνών προνοιακών δομών που έχουν απομείνει στην Τοπική Διοίκηση. 
Η περιφέρεια Κρήτης, που έχει αναλάβει δεκάδες πρωτοβουλίες για θέματα που δεν είναι αρμοδιότητά της και προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων,  δεν έχει πάρει θέση, ως ο φορέας που εκπροσωπεί και τις τέσσερις Περιφερειακές Ενότητες, απέναντι σε ένα ζήτημα το οποίο αφορά την πιο ευαίσθητη ηλικία των παιδιών και τον οικογενειακό προγραμματισμό της λαϊκής οικογένειας.
 
Με βάση τα παραπάνω, καλούμε τον κ. περιφερειάρχη να απαντήσει αν προτίθεται να αναλάβει πρωτοβουλίες,  ώστε να ζητήσει από την κυβέρνηση: 

•    Άμεση κρατική επιχορήγηση για να στηριχθούν όλα τα ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ στην Κρήτη και να καλυφθούν όλα τα παιδιά που παραμένουν αδικαιολόγητα εκτός ΚΔΑΠ, στον δήμο Ηρακλείου και όπου αλλού στην Κρήτη, για να αντιμετωπιστεί η σημερινή εκρηκτική κατάσταση με τη διασφάλιση της δημιουργικής απασχόλησης των παιδιών.
•    Να μην πραγματοποιηθεί καμία απόλυση εργαζόμενου ή μετατροπή σύμβασης από πλήρους σε μερικής απασχόλησης.
•    Τα δημοτικά ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ να είναι πλήρως στελεχωμένα και να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι που εργάζονται στα ΚΔΑΠ, όμηροι των ληξιπροθέσμων χρηματοδοτικών προγραμμάτων.
•    Να ιδρυθούν και να επεκταθούν τα δημοτικά ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ στην Κρήτη, με εξασφάλιση της κτιριακής επάρκειάς τους, καταλληλότητας, υποδομής, ώστε να καλυφθούν όλες οι ανάγκες, με τη  διασφάλιση μόνιμης χρηματοδότησης,  με αποκλειστική ευθύνη του κράτους.
•    Να παρέχονται οι σχετικές υπηρεσίες αποκλειστικά από μόνιμες κρατικές δομές αναπτυγμένες πανελλαδικά, χρηματοδοτούμενες κατά 100% από κεντρικούς δημόσιους πόρους, με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων και κλάδων».