Μ. Συντυχάκης: Η περιφερειακή ανάπτυξη υπηρετεί τις στοχεύσεις του κεφαλαίου σε βάρος των λαϊκών αναγκών

Το γεγονός ότι η περιφερειακή ανάπτυξη δεν αποτελεί μια ουδέτερη διαδικασία, αλλά γίνεται στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος ανέδειξε ο Μανώλης Συντυχάκης, βουλευτής του ΚΚΕ, μιλώντας σήμερα στην Επιτροπή Περιφερειών της Βουλής που συνεδρίασε με θέμα «Πολιτικές Απασχόλησης για την Περιφερειακή Ανάπτυξη». 

Ειδικότερα, εξήγησε πως «οι όροι για την περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη διαμορφώνονται μέσα στο συνολικότερο οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο, στο οποίο συνεπιδρούν στρατηγικές κατευθύνσεις της ΕΕ». Αποδόμησε, στη συνέχεια, το αφήγημα-παραμύθι της κυβέρνησης και των κομμάτων του συστήματος ότι δήθεν η ανάπτυξη και οι νέες επενδύσεις αυξάνουν την απασχόληση και τα εισοδήματα, όπως και τις «ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης», διευκρινίζοντας ότι επί της ουσίας πρόκειται για «προγράμματα φτώχειας και εργασιακής περιπλάνησης». 

Φέρνοντας το παράδειγμα του Τουρισμού, σημείωσε πως ο προσανατολισμός της περιφερειακής ανάπτυξης στον συγκεκριμένο κλάδο «αποβαίνει "αδύναμος κρίκος"» σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης και πολέμου, με αποτέλεσμα τα βάρη να τα φορτώνονται οι εργαζόμενοι και ο λαός. Ειδική αναφορά έκανε και στις αντιθέσεις της καπιταλιστικής ανάπτυξης που εκφράζονται έντονα στον συγκεκριμένο κλάδο, με τους τουριστικούς ομίλους, από τη μία πλευρά, να καταγράφουν ρεκόρ κερδοφορίας, και τους εργαζόμενους, από την άλλη, να υφίστανται σκληρή εκμετάλλευση και τσάκισμα των δικαιωμάτων τους, δουλεύοντας συνεχόμενα 13ωρα, χωρίς ρεπό, σε συνθήκες εντατικοποίησης λόγω μεγάλης έλλειψης εργαζομένων και ελαστικών μορφών απασχόλησης και με μισθούς δυσανάλογους με τις ανάγκες και με πενιχρά ή και καθόλου επιδόματα ανεργίας, όπως στην περίπτωση των εποχικών εργαζομένων. 

Αναφερόμενος ιδιαίτερα στους ανέργους, ανέδειξε την ανάγκη σε περίοδο γιγάντωσης της ακρίβειας σε Ενέργεια και τρόφιμα να παρθούν άμεσα και ουσιαστικά μέτρα, όπως επίδομα ανεργίας χωρίς όρους και προϋποθέσεις στο ύψος του 80% του βασικού μισθού για όλους τους ανέργους, έκτακτο επίδομα ενίσχυσης, αναστολή καταβολής χρεών σε Δημόσιο - τράπεζες - ΔΕΚΟ, κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων, αναγκαστική είσπραξη και απαγόρευση διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού και επαναφορά ΣΣΕ. Πρόσθεσε ότι οι γυναίκες είναι αυτές που πλήττονται δυσανάλογα από τη μακροχρόνια ανεργία, ενώ κατέκρινε ως «εξαιρετικά επικίνδυνη» την απόφαση της ΔΥΠΑ για επιδότηση 10.000 θέσεων εργασίας, από τις οποίες, όμως, το 50% θα αφορά μερική απασχόληση, για την οποία οι επιχειρήσεις θα επιδοτούνται έως και 80% μισθολογικού και ασφαλιστικού κόστους για 12 μήνες και με δυνατότητα επέκτασης και ανώτατο όριο επιδότησης ανά μήνα. 

Ο Μ. Συντυχάκης στάθηκε και στη χρηματοδότηση των προγραμμάτων ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης, υπογραμμίζοντας πως αυτή προέρχεται από τις τσέπες των λαών της Ευρώπης και προορίζεται για την ενίσχυση μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων. «Έχουν συγκεκριμένες αντιλαϊκές "επιλεξιμότητες", με κριτήριο την ανάπτυξη κλάδων και τομέων που φέρνουν κέρδη στο κεφάλαιο και όχι την κάλυψη των λαϊκών αναγκών», συμπλήρωσε, διευκρινίζοντας ότι την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι και ο λαός λαμβάνουν από τα κρατικά και περιφερειακά κονδύλια «πραγματικά ψίχουλα, τα οποία κατευθύνονται κυρίως προς την ακραία φτώχεια και τη ληξιπρόθεσμη κατάρτιση (διάφορα voucher και προγράμματα κατάρτισης-απασχόλησης), προς κάποιες ανεπαρκείς κοινωνικές υπηρεσίες που είναι αναντίστοιχες με τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες και δυνατότητες». 

Μιλώντας για το δημογραφικό, στηλίτευσε την πολιτική της κυβέρνησης και αστικών επιτελείων να παρουσιάζουν τα αποσπασματικά μέτρα και τα ψευδοεπιδόματα ως πανάκεια για τη διαχείριση του εν λόγω ζητήματος και ταυτόχρονα να το αξιοποιούν για να προωθήσουν μια σειρά αντιλαϊκές και αντεργατικές ρυθμίσεις, ενώ ταυτόχρονα αποκρύπτουν τις πραγματικές οικονομικές και κοινωνικές αιτίες του δημογραφικού, που αναπαράγονται στο έδαφος της επίσης αντιλαϊκής - αντεργατικής πολιτικής τους. 

Τέλος, τόνισε πως «η ελπίδα βρίσκεται στην αμφισβήτηση αυτού του δρόμου ανάπτυξης, αυτού του συστήματος και των θεσμών του, που δεν μπορούν να υπηρετήσουν το δίκιο του λαού. Και αυτό θα το λύσει το ίδιο το εργατικό - λαϊκό κίνημα, αυτοί οι αγώνες για να δυναμώσει το μέτωπο κόντρα σε αυτή τη βαρβαρότητα και τελικά να βαδίσουν όλοι οι εργαζόμενοι τον δρόμο της αξιοπρέπειας, της πάλης και της ανατροπής».