Μ. Συντυχάκης: Ο ΒΟΑΚ είναι ιδιωτικό έργο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ξενοδοχειακού-κατασκευαστικού κεφαλαίου

Τα σοβαρά προβλήματα που προκαλεί σε κατοίκους της Κρήτης η χάραξη και κατασκευή του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), η οποία υπόκειται στη λογική «κόστους – οφέλους», με βάση τις προτεραιότητες των ξενοδοχειακών και κατασκευαστικών ομίλων και όχι με βάση τις ανάγκες του κρητικού λαού έφερε στη Βουλή ο Μανώλης Συντυχάκης βουλευτής του ΚΚΕ στη διάρκεια της συζήτησης σχετικής Επίκαιρης Ερώτησης. 

Οπως τόνισε, η αιφνιδιαστική αναγγελία των φαστ τρακ απαλλοτριώσεων προκαλεί αγανάκτηση στους κατοίκους του ανατολικού παραλιακού μετώπου του Ρεθύμνου. «Αντί για σύγχρονο ασφαλή βόρειο οδικό άξονα, χωρίς διόδια, με κρατική ευθύνη που διεκδικεί και δικαιούται ο λαός της Κρήτης, όλες οι κυβερνήσεις διαδοχικά μεθόδευσαν έναν ιδιωτικό κλειστό ΒΟΑΚ, σύμφωνα με τα συμφέροντα των κατασκευαστικών, τουριστικών και άλλων ομίλων και τις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης με τις συνέπειές του να βαρύνουν το λαό, το φυσικό, οικιστικό περιβάλλον, την πολιτιστική κληρονομιά» επισήμανε χαρακτηριστικά. 

Σε αυτή τη βάση, συνέχισε, καθορίζονται τα τεχνικά χαρακτηριστικά του νέου ΒΟΑΚ από τον κόβο Αμαρίου ως τη Σκαλέτα, ο οποίος κόντρα σε κάθε λογική δεν αξιοποιεί με τις αναγκαίες προσαρμογές και διαπλατύνσεις τον ήδη υφιστάμενο δρόμο, που σε απόλυτη ευθεία κινείται στο πιο πεδινό τμήμα του νομού και δεν καταστρέφει λαϊκές περιουσίες, καθώς έχει ήδη ολοκληρωθεί σχετική απαλλοτρίωση ένθεν και ένθεν του δρόμου.

Κατήγγειλε ότι παραγνωρίζοντας όλα αυτά τα πλεονεκτήματα, η νέα χάραξη καταστρέφει πάνω από 10.000 ελαιόδεντρα, άλλες καλλιέργειες, απροσδιόριστο αριθμό σπιτιών και εγκαταστάσεων, κόβει οριστικά το θαλάσσιο μέτωπο στο Άδελε, κόβει στη μέση τον αρχαιολογικό χώρο Σφακάκη Παγκαλογόρι και την Α' ζώνη προστασίας αρχαιολογικού χώρου Σταυρωμένου - Χαμαλεύρη με απόλυτη απαγόρευση δόμησης που υπάρχει εδώ και 50 χρόνια.

Την πολιτική της παραχώρησης προς εκμετάλλευση στους κατασκευαστικούς ομίλους που αναλαμβάνουν τη χάραξη και κατασκευή των δρόμων, υπεραμύνθηκε στην απάντησή του ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Νικ. Ταχιάος.

«Η παραχώρηση είναι ένας μηχανισμός που δεν τον βλέπετε πρώτη φορά κι έχει επιτρέψει στην Ελλάδα να έχει μερικούς από τους καλύτερους αυτοκινητοδρόμους στην Ευρώπη» ισχυρίστηκε, αποσιωπώντας πάντως ότι αυτούς τους «καλύτερους δρόμους», χρυσοπληρώνει ο ελληνικός λαός μέσω των πανάκριβων διοδίων τα οποία εισπράττει η εκάστοτε ανάδοχος - εταιρεία. Στη δευτερολογία του μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι το έργο είναι δημόσιο και κατηγόρησε το ΚΚΕ που δεν «συμπαθεί» τους εργολάβους που αναλαμβάνουν τέτοιου είδους έργα, αφήνοντας στο απυρόβλητο την πολιτική που δίνει ζεστό χρήμα στους μεγαλοκατασκευαστές και τους παραδίδει και την εκμετάλλευση των δρόμων για ολόκληρες δεκαετίες προκειμένου να αβγατίσουν τα κέρδη τους. 

Όσον αφορά τις απαλλοτριώσεις και τη χάραξη του δρόμου παραδέχθηκε ότι υπάρχουν προβλήματα, τα οποία θα αντιμετωπιστούν σε συνεργασία με την αυτοδιοίκηση, την περιφέρεια και τους όμορους δήμους όπως είπε, ενώ σημείωσε ότι το έργο χρηματοδοτείται και από κονδύλια του ΕΣΠΑ, παρουσιάζοντας τη χρηματοδότηση ως μεγάλη «αγαθοεργία» εκ μέρους της ΕΕ, λες και τα χρήματα αυτά δεν προέρχονται από τις τσέπες των λαών της Ευρώπης και της χώρας μας προς τον κορβανά της ΕΕ των λόμπι. 

Ο ισχυρισμός ότι το έργο είναι δημόσιο είναι προκλητικός επισήμανε στη δευτερολογία του ο Μ. Συντυχάκης, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση φθάνει στο σημείο να προκαταβάλλει τα διόδια στην εταιρεία πριν ακόμα ολοκληρωθεί το έργο, προκειμένου να διασφαλιστούν τα κέρδη της. Μάλιστα, σημείωσε ότι εάν ήταν δημόσιο έργο, θα έφθανε μέχρι τη Σητεία, αλλά αυτό δεν προβλέπεται γιατί το κριτήριο ήταν και παραμένει το κόστος - όφελος.

«Η χάραξη του δρόμου δεν είναι τεχνικό, αλλά πολιτικό ζήτημα και οι τεχνικές πλευρές κουμπώνουν στις επιθυμίες των ξενοδοχειακών και κατασκευαστικών επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος της ζωής των πολλών», επισήμανε. Έφερε παραδείγματα από τη χάραξη του δρόμου, όπου άλλοι χάνουν το σπίτι τους για τις ανάγκες, όχι του δρόμου, αλλά του εργοταξίου, άλλοι κάτοικοι πληρώνουν δάνειο για το σπίτι που απαλλοτριώνεται και μένουν χωρίς σπίτι, άλλοι χάνουν μέρος του σπιτιού τους αλλά θεωρείται ανεπηρέαστο και δεν λαμβάνουν αποζημιώσεις για την απαλλοτρίωση.

Σημείωσε ότι το επιχείρημα των αρμοδίων πως «δεν προλαβαίνουμε να επανασχεδιάσουμε νέα χάραξη, είναι αβάσιμο» και τόνισε πως σε όλη αυτή την κατάσταση η μόνη απάντηση είναι πως τα πάντα γίνονται καθ' υπόδειξη των μεγαλοξενοδόχων που θέλουν να διευρύνουν το ζωτικό τους χώρο για τις μπίζνες, υποβαθμίζοντας τους μικρούς οικισμούς.