Μια λαμπερή Dakota DC-3 του 1944 αιχμαλώτισε τα βλέμματα κι έκλεψε καρδιές στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου (Φωτο & Βίντεο)

Γοητεύει τους λάτρεις των αεροπλάνων κι όχι μόνο.

Η λαμπερή 80χρονη Dakota DC-3 προσγειώθηκε για μια ακόμα φορά στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου κι έκλεψε καρδιές.

Ιδιοκτήτης της ο κρητικής καταγωγής Μιχάλης Μανουσάκης που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία από πατέρα που έλκει την καταγωγή του από την Κρύα Βρύση Ρεθύμνου.

Στόχος του επιχειρηματία μέσω της Morlock Motors - Michael Manousakis και με «όχημα» την OLIVE AIR , το να μεταφέρει το κρητικό ελαιόλαδο στη Γερμανία κάνοντας το γνωστό σε όσο γίνεται μεγαλύτερο κομμάτι του καταναλωτικού κοινού.

Και φυσικά το αεροσκάφος μεταφοράς του κρητικού ελαιολάδου είναι από μόνο του διαφήμιση.

Είναι ένα ιστορικό αεροπλάνο του 1944 που αποκτήθηκε από τον επιχειρηματία και χρειάστηκε δυο χρόνια για να επισκευαστεί και να αποκτήσει τη λαμπερή εικόνα που έχει σήμερα.

Ένα αεροσκάφος θρύλος

Το Douglas DC-3 , αξίζει για την ιστορία να πούμε πως, είναι ένα ελικοφόρο αεροσκάφος σταθερής πτέρυγας το οποίο έφερε επανάσταση στις αεροπορικές μεταφορές τις δεκαετίες του 1930 και 1940 με την ταχύτητα και την εμβέλειά του.

Λόγω της επιρροής του στην αεροπορική βιομηχανία και κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αεροσκάφη όλων των εποχών.

Το DC-3 κατασκευάστηκε από μία ομάδα με επικεφαλής τον αρχιμηχανικό Άρθουρ Ε. Ρέιμοντ  και πέταξε πρώτη φορά στις 17 Δεκεμβρίου 1935 , κατά την 32η επέτειο της πτήσης των αδερφών Ράιτ με το Κίττυ Χωκ.

Η δημιουργία του ήταν αποτέλεσμα ενός τηλεφωνήματος από τον πρόεδρο της American Airlines, Σάιρους Σμιθ στον Ντόναλντ Ντάγκλας ζητώντας του το σχέδιο ενός βελτιωμένου αντικαταστάτη του DC-2.

Οι ευκολίες του DC-3, που περιλάμβαναν κουκέτες ύπνου στις πρώτες εκδόσεις του καθώς και κουζίνα, βοήθησαν στη διάδοση των αερομεταφορών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Με μόνο τρεις στάσεις ανεφοδιασμού, το ταξίδι κατά μήκος της Αμερικής, προς την ανατολική ακτή, διαρκούσε περίπου 15 ώρες.

 Το ταξίδι προς την δυτική ακτή διαρκούσε 17 ώρες και 30 λεπτά, εξαιτίας μετωπικών ανέμων, ήταν όμως μία σημαντική βελτίωση σε σχέση με το ανταγωνιστικό Boeing 247.

Πριν την άφιξη του DC-3 ένα τέτοιο ταξίδι χρειαζόταν σύντομες πτήσεις με επιβατικά αεροσκάφη κατά τη διάρκεια της μέρας και ταξίδι με τραίνο στη διάρκεια της νύχτας.

Οι Αμερικανικές αεροπορικές εταιρίες United, American, TWA και Eastern παρήγγειλαν περισσότερα από 400 DC-3.

Αυτός ο στόλος αεροσκαφών άνοιξε το δρόμο για την μοντέρνα βιομηχανία αεροπορικών ταξιδιών, αντικαθιστώντας γρήγορα το τραίνο, το οποίο ήταν ο πιο δημοφιλής τρόπος ταξιδιών μεγάλων αποστάσεων στις ΗΠΑ εκείνη την εποχή.

Κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου πολλά πολιτικά DC-3 επιτάχθηκαν ενώ κατασκευάστηκαν περίπου 10.000 στρατιωτικές εκδόσεις του DC-3.

Το απόγειο της παραγωγής ήταν το 1944 οπότε και παραδόθηκαν 4.853 αεροσκάφη.

Οι πολεμικές αεροπορίες πολλών χωρών χρησιμοποίησαν το DC-3 και τις στρατιωτικές εκδόσεις του για την μεταφορά στρατιωτών, φορτίου και τραυματιών.

Εκδόσεις του DC-3 κατασκευάστηκαν κατόπιν αδείας στην Ιαπωνία, με την ονομασία Showa L2D και την Σοβιετική Ένωση, με την ονομασία Lisunov Li-2.

Μετά τη λήξη του πολέμου χιλιάδες πλεονάζοντα C-47 τροποποιήθηκαν για πολιτική χρήση και σύντομα το αεροσκάφος αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά σχεδόν όλων των αεροπορικών εταιριών ανά τον κόσμο, παραμένοντας σε υπηρεσία για πολλά χρόνια.