Μια "πληγή" που δεν κλείνει, αμείλικτα ερωτήματα για τα σημεία θανάτου - Οι 24 νεκροί της παραλιακής λεωφόρου Ηρακλείου

Πολλά είναι τα ερωτηματικά για την κατασκευή της παραλιακής λεωφόρου και την κατάσταση του δρόμου, από τη στιγμή που κάποια από τα τμήματα του αποτελούν σημεία θανάτου.
Ειδικά το επίμαχο σημείο του δρόμου, στο οποίο έγινε τόσο το τροχαίο τον Οκτώβριο του 2023 με θύμα τον 17χρονο Γιώργο Παρασύρη, όσο και το 2016 με θύμα τον ξάδερφο του Χαρη, αποτελεί επιτακτική ανάγκη να ανακατασκευαστεί. 

Ένα δυστύχημα, αυτό του 17χρονου, που οδήγησε τον πατέρα του 2.5 χρόνια μετά στη δολοφονία του 21χρονου Νικήτα Γεμιστού, επειδή θεώρησε υπεύθυνο τον άτυχο νέο για το χαμό του γιού του, μετά το τροχαίο.

Πρόκειται για το τμήμα του δρόμου, που εγείρει μια σειρά από ερωτήματα.  Αυτός ο δρόμος παρουσιάζει κακοτεχνίες, δίνοντας πολλά τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα, στη μικρή αποσταση του.

Πραγματογνώμονες κατα καιρούς και με αφορμή τα τροχαία που έχουν γίνει, τονίζουν τα λάθη κατασκευής του δρόμου. Και εδώ δεν μπορεί να μην ρωτήσει κανεις εύλογα:

Αραγε με ποια μελέτη έγινε αυτός ο δρόμος; Γιατί συμβαίνουν τόσα πολλά τροχαία σε αυτό το κεντρικό οδικό τμήμα και σε τόσο μικρή απόσταση;  Υπαρχει άλλο σημείο του Ηρακλείου που μέσα σε ένα μήκος δρόμου 2-3 χιλιομέτρων καταγραφονται τόσα τροχαία; Γιατί δεν λαμβάνονται μέτρα ασφαλείας; 
Αραγε πως δεχόμαστε σε έναν τέτοιο δρομο, με εξόδους και εισόδους στο υπολοιπο οδικό δίκτυο να μην υπαρχουν φανάρια, παρά τον όγκο των οχημάτων;

Μετά την τραγωδία... φανάρια

Σε ένα σημείο της παραλιακής λεωφόρου μόνο μπήκαν φανάρια, αμέσως μετά το εμπορικό κέντρο «Ταλως» και αυτα μετά από τα τροχαία που είχαν γινει στο συγκεκριμένο κομμάτι του δρόμου.

Οπως λέει χαρακτηριστικά πηγή ενημέρωσης στο newshub.gr εκείνο το σημείο έπρεπε να χαθεί η ζωή του Κώστα Λεονταρακη για να παρθούν μέτρα. Ο αστυνομικός και αθλητής του βόλεϊ του ΟΦΗ, Κώστας Λεονταράκης, είχε εμπλακεί σε σοβαρό τροχαίο με τη μηχανή του τον Σεπτέμβριο του 2015.

Το τροχαίο
Το πρωί της Παρασκευής 4 Σεπτεμβρίου 2015, αυτοκίνητο έκλεισε τον δρόμο στη μηχανή που οδηγούσε ο 35χρονος τότε Λεονταράκης, με αποτέλεσμα τη σφοδρή σύγκρουση.

Ο άτυχος άνδρας είχε τραυματιστεί σοβαρότατα στο κεφάλι, καθώς δεν φορούσε κράνος, και νοσηλεύτηκε σε κρίσιμη κατάσταση. Μετά από μια πολυετή και σκληρή μάχη για τη ζωή του, ο Κώστας Λεονταράκης «έφυγε» από τη ζωή τον Μάρτιο του 2022, επτά χρόνια μετά το τραγικό συμβάν. Ενα γεγονός που είχε προκαλέσει μεγάλη θλίψη στην τοπική κοινωνία του Ηρακλείου, στην αστυνομία και στον αθλητικό κόσμο.

Με ποια μελέτη λοιπον έγινε ο δρόμος; Μήπως είχε γινει με κάποιο συγκεκριμένο σκεπτικό; Και γιατί δε βλέπει κανείς τις κακοτεχνίες τόσα χρόνια για να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα και να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες; Ερωτήματα ως σήμερα αναπάντητα, με συνέπεια να αυξανονται τα θύματα...

Οι νεκροί στην παραλιακή του Ηρακλείου, σε ολο το μήκος της ειναι οι παρακάτω:

2003- 2024: Έχασαν την Ζωή τους στην Παραλιακή…
Α Τμήμα (Νεάρχου)
6/12/2022 Χαράλαμπος Σκουλάς 65 (πεζός παράσυρση)
30/04/2020 Άνδρας, 69 (πεζός παράσυρση)
24/4/2008 Νικόλαος Μουλκιώτης, 43
27/2/2008 Κωνσταντίνος Λύκος, 24 και Μαρία Σταυρακάκη, 20
29/8/2005 Νικόλαος Ουρανός, 17, Πάρης Πολυχρόνης, 15 και Kώστας Mακράκης, 19

Β) Τμήμα (Παλιά Πόλη)
12/7/2015 Γιώργος Μαριδάκης, 22
19/1/2013 Ανδρας, 27 απο Αφγανισταν

Γ) Τμήμα (Νέα Παραλιακή)

7/4/2024 Γιώργος Ρομπογιαννάκης, 28
20/10/23 Παρασύρης Γιώργος, 17
26/4/2022 Μανώλης Μπεζιρτζόγλου, 31
12/2/2020 Νίκος Μαθιουδάκης, 22
17/4/2016 Βαρότσης Χάρης, 22
4/9/2015 Κώστας Λεονταράκης, 36 (θανατος 7 χρόνια μετα 13/3/2022)
19/10/2012 Άνδρας, 65
12/8/2008 Δημήτριος Καραμήτρος, 44
17/11/2008 Εμμανουέλα Τζανή, 23 (στη Σπ. Μουστακλή)
24/4/2008 Κουσκουμπεκάκης Χαράλαμπος, 24
7/1/2008 Άνδρας, 75
23/4/2007 Κώστας Παπαδάκης, 21  και Γιώργος Κοντοδιάκος, 22  

11/6/2003  Aλεξάνδρα Kάββαλου, 16  (στη Σπ. Μουστακλή)

Μια ανοιχτή πληγή

Σημερα το newshub.gr έρχεται να υπενθυμίσει σε ολους πως ο Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα, με μια μακροσκελή ανακοίνωση το 2025 αναφερόταν για μια ακόμη φορά, στο πρόβλημα των συχνών τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων στην παραλιακή λεωφόρο του Ηρακλείου.

Όπως ειχε αναφέρει ο σύλλογος: 
“Η παραλιακή λεωφόρος του Ηρακλείου έχει γίνει επανειλημμένα τόπος τροχαίων συγκρούσεων με οδυνηρές συνέπειες. Στη συνολική έκταση του δρόμου (μήκος 4.5 περίπου χιλιόμετρα) από το ύψος τους Παγκρητίου μέχρι τα όρια της Αλικαρνασσού από το 2003 μέχρι το 2024 έχασαν την ζωή τους τουλάχιστον εικοσιτέσσερις (24) άνθρωποι στην συντριπτική πλειοψηφία τους πολύ νέοι. 

Αυτά τα στοιχεία μπορεί να βρει κανείς ανατρέχοντας στα τοπικά ΜΜΕ. Όμως ο αριθμός των νεκρών πιθανότατα είναι μεγαλύτερος καθώς είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς στοιχεία για την εξέλιξη των τραυματιών ο αριθμός των οποίων παραμένει άγνωστος όπως και η βαρύτητα των τραυματισμών. 

Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι 36χρονος τραυματίας με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις (2015) πέθανε επτά χρόνια μετά (2022). (Θάνατος σε αιτιώδη συνάφεια με το τροχαίο).

Αναγκαστικά λοιπόν μια και τα μόνα διαθέσιμα στοιχεία είναι αυτά (προφανώς η Τροχαία έχει περισσότερα και τεκμηριωμένα ως προς τις αιτίες αλλά αυτά αποτελούν κρατικό μυστικό…) με βάση αυτά θα επισημάνουμε μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία για όποιον ενδιαφέρεται να παρέμβει για να μπει ένα τέλος στη λαιμητόμο που εξακολουθεί να λειτουργεί.

Οι 24 νεκροί που αναφέραμε προέκυψαν από 2 παρασύρσεις πεζών και 18 τροχαίες συγκρούσεις στις οποίες περιλαμβάνονται μια σύγκρουση με τρεις νεκρούς, δύο συγκρούσεις με δύο νεκρούς και δεκαπέντε συγκρούσεις με ένα νεκρό.

Πρώτο εντυπωσιακό στοιχείο: Πολύνεκρες συγκρούσεις μέσα στην πόλη.

Από τα 24 θύματα οι 21 είναι άνδρες και οι 3 γυναίκες. Η ηλικία των θυμάτων: 6 από 15 έως 20 ετών. 10 από 21 έως 28 ετών. 4 από 31 έως 44 ετών. 4 από 65 έως 75 ετών

Δεύτερο εντυπωσιακό στοιχείο: Πολύ χαμηλές ηλικίες! (Μ.Ο. ηλικίας: 27.8 έτη) με 4 ανήλικους μέσα στα 24 θύματα.
Από τα 20 θανατηφόρα συμβάντα 6 έγιναν μέρα και 14 νυχτερινές ώρες.  Σε 6 περιστατικά εμπλέκονταν και δεύτερο όχημα ενώ σε 14 δεν είχαμε εμπλοκή δεύτερου οχήματος.

Τρίτο εντυπωσιακό στοιχείο: η συντριπτική υπερίσχυση των εκτροπών (12/20) που ξεπερνά κάθε διεθνές δεδομένο.

Στη διάρκεια των χρόνων υπήρξαν παρεμβάσεις που διαφοροποίησαν την κατάσταση του δρόμου  δημιουργώντας στην ουσία τρία συνεχόμενα αλλά διαφορετικά τμήματα ίδιου περίπου μήκους (1.500 μέτρα περίπου το καθένα), το πρώτο (Α) τμήμα από τα όρια της Αλικαρνασσού μέχρι τον κυκλικό κόμβο στη συμβολή με την Δ. Μποφόρ, το δεύτερο (Β) τμήμα από τον κόμβο της Δ. Μποφόρ μέχρι τον κυκλικό κόμβο στην Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και το τρίτο (Γ) τμήμα από τον κόμβο Αρχ. Μακαρίου μέχρι το ύψος του Παγκρητίου

Και τα τρία τμήματα είναι δρόμοι μεγάλου κυκλοφοριακού φόρτου με ιδιαίτερη συμμετοχή βαρέων οχημάτων στο Α τμήμα (πρόσβαση στο λιμάνι).

Ταξινομώντας τις συγκρούσεις ανά τμήμα διαπιστώνουμε:
Α Τμήμα: 3 Συγκρούσεις με 6 Νεκρούςκαι 2 θανατηφόρες παρασύρσεις πεζών
Β Τμήμα: 2 Συγκρούσεις με 2 Νεκρούς
Γ Τμήμα: 13 Συγκρούσεις με 14 Νεκρούς (οι δυο στην προέκταση προς Παγκρήτιο)

Τέταρτο εντυπωσιακό στοιχείο: μεγάλη διαφορά συγκρούσεων και νεκρών ανάμεσα στα τρία ίδιου μήκους τμήματα με δεσπόζουσα θέση του Γ Τμήματος (Νέα παραλιακή) όπου οι 13 από τις 20 συγκρούσεις και οι 14 από τους 24 νεκρούς.

Ταξινομώντας τις συγκρούσεις χρονολογικά ανά τμήμα διαπιστώνουμε:
Α Τμήμα:  3 Συγκρούσεις: 2005 και 2008 (2 συγκρούσεις) και 2 Παρασύρσεις πεζών: 2020 και 2022
Β Τμήμα:  2 Συγκρούσεις: 2013 και 2015
Γ Τμήμα:  13 Συγκρούσεις: 2003, 2007, 2008 (4 συγκρούσεις), 2012, 2015, 2016, 2020, 2022, 2023, και 2024

Πέμπτο εντυπωσιακό στοιχείο: Οι θανατηφόρες συγκρούσεις σταμάτησαν στο Α Τμήμα το 2008 (είχαμε όμως 2 παρασύρσεις πεζών το 2020 κ 2022) και στο Β Τμήμα το 2015. Στο Γ Τμήμα συνεχίζονται αδιάλειπτα μέχρι το 2024!

Οι μικρές διαφορές και οι μεγάλες τους  συνέπειες
Παραθέτουμε μερικές διαφορές που υφίστανται στα τρία τμήματα της Παραλιακής που προφανώς σχετίζονται με τις τρομακτικές ανισότητες στα αποτελέσματα που αναφέραμε παραπάνω.

Α Τμήμα: Διαχωριστική Νησίδα ικανού πλάτους και ΥΨΟΥΣ 45-50 CM που αποτρέπει την άνοδο αυτοκινήτων (τουλάχιστον των επιβατικών) σ αυτή.

Έξι (6) Φωτεινοί Σηματοδότες σε κοντινές αποστάσεις, ρυθμισμένοι να ανακόπτουν την Ταχύτητα: Στην Δουκός Μποφόρ, 165 μέτρα μετά στον Θεατρικό Σταθμό, 70 μέτρα μετά στο σταθμό ΕΚΑΒ, 220 μέτρα μετά στην Εθν. Αντιστάσεως, 600 μέτρα μετά στη Νάξου και 400 μέτρα μετά στην Στ. Καζαντζίδη.

Όριο Ταχύτητος 50 km/h σε ολόκληρο το A Τμήμα

Β Τμήμα: Τέσσερις (4) Κυκλικοί Κόμβοι: Δουκός Μποφόρ (ΜΑΡΙΝΑ), 25ης Αυγούστου, Λιμενικό Περίπτερο και στην Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Δύο (2) Υπερυψωμένες Διαβάσεις Πεζών  στην περιοχή του Ιστορικού Μουσείου.

Όριο Ταχύτητος 30 km/h σε ολόκληρο το Β Τμήμα από το Φεβρουάριο του 2020

Δεν υπάρχουν Φωτεινοί Σηματοδότες στο Β Τμήμα ενώ σε μεγάλο μέρος του δεν υπάρχει διαχωριστική νησίδα παρά μόνο διπλή διαχωριστική γραμμή.

Γ Τμήμα: Καλλωπιστική Νησίδα ικανού πλάτους αλλά μηδαμινού ύψους, μικρότερου των 15 CM  που δεν αποτρέπει αλλά επιτρέπει την άνοδο οποιουδήποτε τροχοφόρου σ αυτήν.

Τρεις (3) Φωτεινοί Σηματοδότες στην Μίνωος, 300 μέτρα μετά στην Αχαιών και 1200 μέτρα μετά στην Λακωνίας. Ο σηματοδότης στην Αχαιών τοποθετήθηκε μόλις τον Οκτώβρη του 2022.

Όριο Ταχύτητος 50 km/h σε ολόκληρο το Γ Τμήμα

Έκτο εντυπωσιακό στοιχείο: Στο Α και στο Β Τμήμα με τελείως διαφορετικό τρόπο επετεύχθη το ίδιο αποτέλεσμα: Μηδενισμός των θανατηφόρων τροχαίων που οφείλονται σε συγκρούσεις και εκτροπές επι 17 χρόνια στο Α και 10 χρόνια στο Β Τμήμα!

Φυσικά αυτό δεν αποτελεί βεβαίωση ότι ποτέ δεν θα συμβεί κάτι, ωστόσο είναι ένα αξιόπιστο μακρόχρονο δείγμα πως μπορούμε να σταματήσουμε τις θανατηφόρες συγκρούσεις και μάλιστα πως υπάρχουν πολλαπλές εναλλακτικές στην πολεοδομική φαρέτρα για να πραγματωθεί αυτό.

Έβδομο εντυπωσιακό (;) στοιχείο: Στο Γ Τμήμα οι συνεχιζόμενες ανθρωποθυσίες δεν φαίνεται να απασχολούν κανένα «αρμόδιο». Οι κάτοικοι της περιοχής εισακούστηκαν μόλις το 2022 και τοποθετήθηκε σηματοδότης σε διάβαση πεζών στην Αχαιών, σημείο που αποτελεί την ΜΟΝΗ ασφαλή διάβαση προς την παραλία των χιλιάδων κατοίκων της περιοχής. Το αίτημα για δεύτερο σηματοδότη σε ένα εξαιρετικά επικίνδυνο για πεζούς και οχήματα σημείο στην προέκταση Δομαλάκη – Μάχης Κρήτης (ΕΡΑ Ηρακλείου) δεν είχε την ίδια τύχη αν και η τοποθέτηση και αυτού του σηματοδότη θα ανέκοπτε και την ταχύτητα των τροχοφόρων χωρίζοντας στα δύο το τμήμα των 1200 μέτρων από την Αχαιών μέχρι την Λακωνίας. Παγερή αδιαφορία συνάντησαν και οι καταγγελίες φορέων, ανάμεσα τους και το ΤΕΕ για υφιστάμενες κακοτεχνίες και την ανάγκη υπερυψωμένης διαχωριστικής νησίδας. Ούτε καν τα σημεία όπου υπάρχει εμφανής καθίζηση δεν διορθώνονται (ρεύμα προς Ηράκλειο λίγο πριν το σημείο που έχουν προκληθεί δύο θανατηφόρα 2016 και 2023).

Η πρόταση μας να επεκταθεί το όριο ταχύτητας 30km/h και στο Γ τμήμα, να δημιουργηθούν υπερυψωμένες διαβάσεις πεζών και να τοποθετηθούν κάμερες ελέγχου της κυκλοφορίας δενείχε φυσικά καλύτερη τύχη.

Όγδοο εντυπωσιακό στοιχείο: έξι (6) τουλάχιστον θάνατοι στο Γ Τμήμα προκλήθηκαν από πρόσκρουση οχημάτων σε φοίνικες ή κολώνες που βρίσκονταν επάνω στην καλλωπιστική νησίδα!

Αυτό που συνέβη τελικά με το Γ Τμήμα είναι πως σχεδιάστηκε με ένα αντιφατικό τρόπο: παραβλέποντας πως πρόκειται για δρόμο που ενώνει (και όχι χωρίζει) μια ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη περιοχή (που αντιμετωπίστηκε ως ακατοίκητη) με το θαλάσσιο μέτωπο και με προδιαγραφές πεζοδρόμου ή δρόμου ήπιας κυκλοφορίας (Καλλωπιστική και όχι Διαχωριστική νησίδα) λες και το όριο ταχύτητος είναι 20 ή 30 km/h και όχι σταθερά παραβιαζόμενο 50.

Η μοναδική διορθωτική παρέμβαση όλα αυτά τα χρόνια, οι σηματοδότες στην Αχαιών δεν μπόρεσε να σταματήσει τον όλεθρο μια και το κύριο πεδίο των συγκρούσεων είναι μεταξύ Αχαιών και Παγκρητίου.

Έχοντας σαν δεδομένο το πως η κατάσταση στο θέμα των συγκρούσεων ελέγχθηκε στο Α και το Β Τμήμα απορεί κανείς με την κατάσταση που μετά από τόσους θανάτους εξακολουθεί να υπάρχει στη Νέα Παραλιακή. Είναι μια συνειδητή επιλογή, με όποιο κόστος, να αφήνουμε τον δρόμο σαν πεδίο εκτόνωσης για τον κάθε πυροβολημένο λάτρη της αδρεναλίνης, του αλκοόλ ή της κοκαΐνης;

30 km/h 

Αυτοί που σχεδίασαν – εκτέλεσαν -παρέλαβαν και διαιωνίζουν την χρήση της Νέας Παραλιακής έχουν τρομακτικές ευθύνες γι αυτό που συμβαίνει.

Να ξεκαθαρίσουμε πως σε καμία περίπτωση δεν απαλλάσσουμε των ευθυνών τους παραβατικούς οδηγούς που και δεν υπερασπιζόμαστε την αθωότητα της επιθετικότητας, του τραμπουκισμού και της ψευτομαγκιάς και που κυριαρχεί στους δρόμους.
Όμως… δεν υπάρχει μόνον η ατομική ευθύνη.

Ζούμε σε οργανωμένη πολιτεία και αυτή έχει την ευθύνη για την ασφαλή κυκλοφορία όλων. Οι παρεμβάσεις στο Α και Β Τμήμα έδειξαν πως μπορεί να δημιουργηθεί ένα αποτρεπτικό και ταυτόχρονα προστατευτικό πλαίσιο που θα αποθαρρύνει την παραβατικότητα και θα ελαχιστοποιεί τους κινδύνους για όλους τους χρήστες του οδικού δικτύου. Αυτό έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό και στο Γ Τμήμα από την στιγμή που διαπιστώθηκε πως μόνο εκεί συχνάζει πλέον ο θάνατος.

Η επέκταση του ορίου των 30km/h από την Αρχιεπισκόπου Μακαρίου σε ολόκληρη την Παραλιακή και φυσικά προς το Παγκρήτιο και την Αμμουδάρα είναι μονόδρομος. Μιλάμε για κατοικημένες περιοχές (Καμίνια – Αμμουδάρα) και περιοχές με μεγάλη συγκέντρωση ανθρώπων όλες σχεδόν τις ώρες, με Γήπεδα, Πολυσινεμά, Χώρους Αναψυχής και εκδηλώσεων, χώρους που συχνάζουν παιδιά, ηλικιωμένοι, ΑμεΑ, χώροι που ανήκουν στους ανθρώπους.

Οι ευθύνες

Ενώ με νέα ανακοίνωση του στις 6 Μαϊου ο Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα μιλά για την τραγική κατάληξη με την εκτέλεση του Νικήτα.

«Το απόγευμα της 5ης Μαΐου στην Αμμουδάρα Ηρακλείου, ο Κώστας Παρασύρης εκτέλεσε με τέσσερις σφαίρες τον οδηγό του αυτοκινήτου που είχε οδηγήσει στον θάνατο τον 17χρονο μοναχογιό του Γιώργο.

Η εξέλιξη αυτή δεν ήταν αναπόφευκτη.

Γνωρίσαμε τους γονείς του Γιώργου, που για ένα περίπου χρόνο συμμετείχαν στο σύλλογο μας, σαν ανθρώπους που προσπάθησαν να βρουν κάποια απάντηση σ’ αυτό που υπέστησαν, την βίαιη, παράλογη, παντελώς αναιτιολόγητη απώλεια του παιδιού τους.

Σαν ανθρώπους που πάσχιζαν να διατηρήσουν την κοινωνικότητά τους και να προφυλάξουν τα άλλα παιδιά από τον Μινώταυρο των τροχαίων, με μαζικές κινητοποιήσεις, συλλέγοντας χιλιάδες υπογραφές για την βελτίωση της ασφάλειας της παραλιακής του Ηρακλείου, τόπου μαρτυρίας του παιδιού τους και τόσων άλλων παιδιών. Σαν ανθρώπους της προσφοράς που έφτιαξαν μια υποδειγματική στάση λεωφορείων, με θέμα την οδική ασφάλεια, στο δρόμο του σχολείου του παιδιού τους και δώρισαν γυαλιά προσομοίωσης μέθης για την πραγματοποίηση δράσεων στα σχολεία με θέμα αλκοόλ και οδήγηση.

Η απομάκρυνσή τους από τον σύλλογό μας και τη συλλογική δράση και η αναζήτηση μιας προσωπικής «λύσης» δεν ήρθε όπως βλακωδώς αναφέρεται επειδή «ο 54χρονος πατέρας δεν είχε καταφέρει να διαχειριστεί την απώλεια του παιδιού του» ή «δεν είχε ξεπεράσει την απώλεια του μοναχογιού του». Τα παιδιά δεν είναι ούτε μαγαζιά, ούτε μετοχές, ούτε αντικείμενα για να «διαχειριστείς ή να ξεπεράσεις» την απώλειά τους. Το γεγονός πως ενώ τα τροχαία αποτελούν πανδημία η πράξη της αυτοδικίας δεν είναι συχνή σε αυτά, μπορεί να οδηγήσει σε τέτοια συμπεράσματα ακατέργαστους και ανυποψίαστους ανθρώπους.

Η απώλεια σε τροχαίο αποτελεί ένα αξεπέραστο δια βίου μαρτύριο για τις οικογένειες των θυμάτων. Σαν συνέπεια ο πληθυσμός αυτών των οικογενειών εντάσσεται στις ομάδες με τα υψηλότερα ποσοστά καρκίνου, καρδιαγγειακών και εγκεφαλικών συμβάντων, αυτοάνοσων νοσημάτων κλπ. Έτσι «διαχειρίζεται» και «ξεπερνάει» την απώλεια.

Καμιά φορά υπάρχει η εξαίρεση. Η βίαιη αντίδραση, που όταν στραφεί προς ευατόν (αυτοκτονία) είναι κοινωνικά συμπαθής και κατανοητή. Όταν στραφεί όμως προς άλλον…

Η εξέλιξη αυτή δεν ήταν αναπόφευκτη.

Έχουν περάσει πάνω από δυόμιση χρόνια (20/10/2023) από το βράδυ εκείνο που ο 17χρονος Γιώργος Παρασύρης δεν γύρισε στο σπίτι. Επτά χρόνια πριν στο ίδιο σημείο και με τον ίδιο τρόπο (συνοδηγός) είχε χάσει τη ζωή του και ο 22χρονος ξάδερφός του Χάρης Βαρότσης.  Ο Γιώργος ήταν συνοδηγός και το μοναδικό λάθος που έκανε ήταν να μπει στο όχημα ενός ανθρώπου, για να τον πάει σπίτι του.

Ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος που ανέβηκε στη «νησίδα» και προσέκρουσε σε σιδερένια κολώνα.

-Ο οδηγός αφέθηκε αμέσως ελεύθερος, ενώ δεν του αφαιρέθηκε η άδεια οδήγησης

-Μέχρι χθες δεν του είχαν καν απαγγελθεί κατηγορίες

-Κανένα έργο βελτίωσης της οδικής ασφάλειας στην παραλιακή δεν πραγματοποιήθηκε παρά τις διαμαρτυρίες της οικογένειας και του συλλόγου μας και παρά το γεγονός πως ακολούθησε και επόμενος θάνατος στο ίδιο σημείο πάνω στη νησίδα το 2024

-Καμία απάντηση δεν δόθηκε ούτε από την Περιφέρεια, ούτε από τον Δήμο στις χιλιάδες υπογραφές που μάζεψε η οικογένεια για την βελτίωση της Παραλιακής.

Όλα τα παραπάνω μαζί με το γεγονός πως μια σειρά υποθέσεων μελών μας στο Ηράκλειο με φόνους νέων παιδιών από οδηγούς που είχαν υποπέσει σε πολλαπλές παραβάσεις, όπως την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ τετραπλάσιου του νομίμου ορίου (όπως το έχουμε καταγγείλει και στη Βουλή) βαφτίζονταν «αμέλεια», πιστεύουμε πως εδραίωναν την πεποίθηση στην οικογένεια πως καμιά τιμωρία δεν πρόκειται να υπάρξει και πως καμιά βελτίωση στον δρόμο δεν θα πραγματοποιηθεί. Αυτό είναι το κομβικό σημείο που μπορεί να οδηγήσει στη δραματική απόφαση.

Είναι αυτονόητο πως είμαστε ενάντια στην αυτοδικία, αλλά να σημειώσουμε πως κανείς σε θεσμικό επίπεδο δεν έκανε τίποτα για να υπάρχει άλλη κατεύθυνση που να την αποτρέψει.

Δυστυχώς ένας ακόμα, τόσο νέος άνθρωπος έφυγε βίαια από τη ζωή. Ο πόνος που έχουν προκαλέσει στην Κρήτη τα τροχαία εγκλήματα είναι αφόρητος και η σημερινή τραγωδία πρέπει να μας προβληματίσει βαθιά. Ας μην επαναπαυόμαστε με την ευημερία των στατιστικών. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και η απώλειά του αδικαιολόγητη. Μια απώλεια πυροδοτεί μια έκρηξη που οι συνέπειες της είναι ανυπολόγιστες. Συνήθως αυτό συμβαίνει μόνο στις οικογένειες των θυμάτων αλλά κάποτε διευρύνεται. Ας ελπίσουμε ότι θα σταματήσει εδώ. Με δύο οικογένειες κατεστραμμένες. Για ποιο λόγο;

Ας το επαναλάβουμε ξανά: Η  εξέλιξη αυτή δεν ήταν αναπόφευκτη.

Ο μόνος ανασχετικός παράγοντας για αυτοδικία ήταν και θα είναι η ουσιαστική απόδοση Δικαιοσύνης σε εύλογο χρονικό διάστημα».

Α.Κ.