Μπάμπης Μπουντουράκης: «Έτσι μπορούμε εύκολα να πάρουμε το γλυκό νερό του Αλμυρού Ποταμού»

Έχει αφιερώσει πολλά χρόνια από τη ζωή του ο Μπάμπης Μπουντουράκης – που είχε τελειώσει ηλεκτρονικός και σε μεγάλη ηλικία αποφάσισε και σπούδασε Μηχανολογία στο ΕΛΜΕΠΑ – για να βρει την καλύτερη λύση στη διαχείριση όχι μόνο του νερού του Αλμυρού και σε όλες τις πηγές της χώρας, στηριζόμενος σε απλούς κανόνες φυσικής που δεν αμφισβητούνται, σύμφωνα με όσα λέει. Έτσι, τα τελευταία χρόνια, κατάφερε και βρήκε μία σημαντική λύση του προβλήματος, στηριζόμενος στην απόφραξη της ροής στο φράγμα, ώστε να υπερυψωθεί η στάθμη του νερού στο ψηλότερο σημείο.

Μιλώντας στο newshub.gr ο Μπάμπης Μπουντουράκης εξήγησε δείχνοντας και το σχετικό πείραμα σε μία κατασκευή που έκανε για να γίνει κατανοητό το πείραμα, ότι ο ίδιος πρότεινε τρεις λύσεις, αλλά ξεκαθάρισε πως η πρώτη είναι η πιο οικονομική και η άμεσα εφαρμόσιμη. Συγκεκριμένα, αυτή η λύση δεν είναι άλλη από την απόφραξη της ροής στο φράγμα, ώστε να υπερυψωθεί η στάθμη του νερού στο ψηλότερο σημείο.

«Αυτό που θα συμβεί είναι ότι, αφού δε θα υπάρχει ροή και λόγω της υδροστατικής πίεσης το νερό που φτάνει στην πηγή θα βρει διέξοδο προς τη θάλασσα από τα ίδια κανάλια που το υφάλμυρο νερό εισχωρούσε στη λεκάνη όσο υπήρχε ροή. Το αποτέλεσμα θα είναι το νερό του φράγματος να καθαρίσει, απαλλαγμένο από οποιαδήποτε πρόσμειξη με το υφάλμυρο. Αν δημιουργήσουμε μια ελεγχόμενη παροχή, η στάθμη του φράγματος θα μεταβάλλεται αντιστρόφως ανάλογα με την παροχή, με τη δυνατότητα σταθεροποίησης της στάθμης στο επιθυμητό ύψος.

Υπάρχει ένα κρίσιμο ύψος, το οποίο μπορεί να προσδιοριστεί πειραματικά, κάτω από το οποίο το υφάλμυρο νερό θα αρχίσει να εισχωρεί ξανά μέσα στην πηγή. Αν την παροχή πάνω από το κρίσιμο ύψος την ονομάσουμε ωφέλιμη παροχή, με κάποιους πρόχειρους υπολογισμούς θα μπορούσε να πλησιάσει ακόμα και να υπερβεί και το μισό της υπάρχουσας ροής, που με τα σημερινά δεδομένα υπερβαίνει τις 170.000 3 την ημέρα! (2 3/), η οποία φτάνει έως και 3.500.000 3 την ημέρα! (40 3/) κατά τον χειμώνα». 

Μάλιστα, με βάση όσα υποστηρίζει ο Μπάμπης Μπουντουράκης, το γλυκό νερό που φτάνει στην πηγή προτού γίνει υφάλμυρο, δεν έρχεται πρωτογενώς από τον Ψηλορείτη, βάσει των ήδη αποδεκτών υποθέσεων και αναφορών που υπάρχουν, αλλά από τον υδροφόρο ορίζοντα “λεκάνη” της Κέρης, όπου κατά πάσα πιθανότητα αυτή να τροφοδοτείται και από τον Ψηλορείτη. 

«Αν δεχτούμε ορθή αυτήν την άποψη και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ο πυθμένας της πηγής είναι κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, έχω την πεποίθηση ότι η ανάμειξη του γλυκού νερού με το υφάλμυρο της ευρύτερης περιοχής λαμβάνει χώρα μέσα στη λεκάνη της πηγής, σύμφωνα με τον νόμο του. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η πίεση μέσα στη ροή είναι αντιστρόφως ανάλογη της ταχύτητας της ροής σε σχέση με το ακίνητο ρευστό που περιβάλλει τη ροή. Εδώ εμφανίζεται το φαινόμενο Βεντούρι, όπου τα υφάλμυρα νερά της γύρω περιοχής, μέσα από τα γύρω κανάλια που οδηγούν στη λεκάνη της πηγής (ακόμα και απευθείας από τη θάλασσα) και σε συνδυασμό με την τυρβώδη ροή, έχει ως αποτέλεσμα την ανάμειξη των δύο ρευστών. 

Βάσει αυτής της παραδοχής, το πεδίο έρευνας για τον εντοπισμό της ροής του γλυκού νερού πριν φτάσει στην πηγή περιορίζεται πάρα πολύ σε έκταση και σε βάθος, με τα ελάχιστα κόστη έρευνας και εφαρμογής. 

Η δεύτερη λύση θα μπορούσε να είναι η μάστευση του γλυκού νερού κατευθείαν από την πηγή, με κάποιες εφαρμόσιμες τεχνικές.

Η τρίτη λύση βασίζεται σε γεωλογικές έρευνες ημιπεριμετρικά της πηγής, ώστε να εντοπιστεί η ροή του νερού πριν από την πηγή και πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Των δύο αυτών λύσεων θα προηγηθεί η πρώτη λύση, στην οποία, αν επαληθευθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα, θα είναι και η εγγύηση για τη σίγουρη εφαρμογή της μίας από τις δύο επόμενες λύσεις, ώστε να επιτύχουμε τη μέγιστη εκμετάλλευση του καθαρού νερού, τον πλήρη έλεγχο της ροής και με τις ελάχιστες απώλειες! 

Η συνέχιση των παρατηρήσεων και ερευνών θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξαγωγή πληρέστερων και ασφαλέστερων συμπερασμάτων για τη σύνταξη πλήρους, τεκμηριωμένης και εφαρμόσιμης τεχνοοικονομικής μελέτης, ώστε να καταστεί δυνατή και η εφαρμογή της».

«Έτσι ξεκίνησα την έρευνα»

Ο Μπάμπης Μπουντουράκης λέει στην ιστοσελίδα μας, ότι την έρευνα για το νερό στον Αλμυρό την ξεκίνησε όταν επί σειρά ετών πηγαίνοντας για μπάνιο στην Αμμουδάρα, έβλεπε από ένα σημείο της παραλίας να βγαίνει με συνεχή ροή γλυκό και καθαρό νερό.

«Κανείς δεν μπορούσε να απαντήσει από πού έρχεται εκείνο το νερό. Είχα ενημερώσει τόσο τη ΔΕΑΜ όσο και το δήμο Μαλεβιζίου. Μου έλεγαν ότι θα το ψάξουν αλλά ποτέ δεν έδωσαν κάποια απάντηση για το νερό αυτό», λέει χαρακτηριστικά ο Μπάμπης Μπουντουράκης.

Έκτοτε ξεκίνησε πολύ σοβαρές έρευνες, συνεργαζόμενος μάλιστα και με ομάδες δυτών, που βούτηξαν στον Αλμυρό και βρήκαν ένα κανάλι στην αρχή που έφερνε και μάλιστα καλοκαίρι γλυκό νερό μέσα στο φράγμα ενώ στη συνέχεια από άλλη κατάδυση προέκυψε και δεύτερο κανάλι, με βάση την ενημέρωση που του έκαναν οι δύτες οι οποίοι καταδύθηκαν στα νερά του Αλμυρού για τις ανάγκες της ερευνητικής προσπάθειας.

Ο Μπάμπης Μπουντουράκης εξηγεί, πως αν υπήρχε δυνατότητα ανύψωσης του υδροφόρου ορίζοντα, δεν θα έμπαινε αλμυρό νερό στον Αλμυρό ποταμό, ενώ όσο ο υδροφόρος ορίζοντας χαμηλώνει προς το φράγμα, η εισροή του νερού από τη θάλασσα αυξάνεται. Και έτσι, με βάση το  νόμο ή εξίσωση Bernoulli (διατυπώθηκε από τον Daniel Bernoulli το 1738)  το άθροισμα της στατικής πίεσης, της δυναμικής πίεσης και της υδροστατικής πίεσης παραμένει σταθερό.

Έτσι λοιπόν, η λύση στην οποία έχει καταλήξει ο Μπάμπης Μπουντουράκης, είναι η εφαρμογή της εξίσωσης αυτής σε οποιοδήποτε σημείο του καναλιού έξω από το φράγμα και πριν το νερό πέσει στο φράγμα και αναμειχθεί με τους ρύπους και το υφάλμυρο νερό που αυτό εμπεριέχει.

Ο Μπάμπης Μπουντουράκης έχει παρουσιάσει σε διάφορες εκδηλώσεις τη θεωρία και τα αποτελέσματα του πειράματος του και είναι στη διάθεση κάθε αρμόδιου φορέα προκειμένου να γίνει η εφαρμογή και στην πράξη, για να μπορέσει επιτέλους ο τόπος να πάρει όσο νερό θέλει από τον Αλμυρό, το οποίο να είναι καθαρό και γλυκό και να λύσει τα προβλήματα του.