Ο δύτης Μιχάλης Κανακάκης μιλάει στο newshub.gr για τα ναυάγια και τον πλούτο που βρίσκεται κάτω από τα νερά του Ηρακλείου

Άγκυρες, αλυσίδες, κομμάτια από ναυάγια και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς, βρίσκονται κάτω από τα νερά του ενετικού λιμανιού του Ηρακλείου, ενώ στα ανοιχτά της θαλάσσιας περιοχής του Ηρακλείου, υπάρχουν ακόμα ναυάγια τα οποία δεν βγήκαν ποτέ, ούτε και έχει γίνει η άντληση των καυσίμων από τις μηχανές τους, γεγονός που εγκυμονεί κινδύνους. Αυτά και άλλα πολλά, αποκαλύπτει στο newshub.gr ο Ηρακλειώτης δύτης Μιχάλης Κανακάκης, ο οποίος έχει και σημαντικές προτάσεις προς πάρα αρμόδια αρχή!

 «Το ενετικό λιμάνι του Ηρακλείου έχει «μαύρο χάλι». Οι καθαρισμοί που γίνονται, είναι «για τα μάτια του κόσμου. Από κάτω θα βρούμε παλιές άγκυρες διαβρωμένες. Κομμάτια αλυσίδες. Βαρέλια. Κάγκελα. Ό,τι μπορεί να φανταστεί το μυαλό σου, έχει το λιμάνι αυτό. Βρωμάει. Αν είναι καλή μέρα και πας από πάνω, τα βλέπεις κι εσύ. Φαίνεται. Μπορεί να το δει και ένας απλός πολίτης.

Δυστυχώς, οι καθαρισμοί είναι ελλιπείς. Γίνονται κάποιοι καθαρισμοί από το λιμεναρχείο, που φωνάζει κάποιους δύτες να βουτήξουν. Κάνουμε ό,τι μπορούμε, αλλά εκεί πρέπει να γίνει μια συνολική δουλειά, οργανωμένη. Όχι απλά εθελοντική εργασία».

-Αυτά τώρα τα υλικά που είναι από κάτω, τι προβλήματα δημιουργούνε στο λιμάνι;

«Όταν για παράδειγμα πήγα να αγκυροβολήσω το σκάφος και από κάτω υπήρχε ένα μεγάλο κομμάτι σίδερο που δεν το είχαμε ξαναδεί και χτύπησε από κάτω ένα σκάφος. Δεν έπαθε κάτι. Ήταν ένα σίδερο μαζί με αλυσίδες μπερδεμένο. Το βγάλανε φυσικά αλλά γίνεται από κάτω χαμός. Σας είπα ένα παράδειγμα. Τα σκοινιά με τα οποία δένονται τα σκάφη, ανά πάσα στιγμή μπορεί να μπλέξουν με αυτές τις βρωμιές και να κόψουν ή να συμβεί οτιδήποτε».

-Εσείς έχετε ζητήσει να γίνει ένας οργανωμένος καθαρισμός;

«Άπειρες φορές. Το λιμεναρχείο έχει ζητήσει κι αυτό πολλές φορές να γίνει καθαρισμός όχι εθελοντικός. Αλλά να βγει ένα κονδύλι και έρθουν δύτες, γερανός για να γίνει μια δουλειά σωστή. Η Περιφέρεια να πούμε; Το κράτος; Δεν προχωράει σε κάτι τέτοιο».

-Παλιά ναυάγια υπάρχουν μέσα στο ενετικό λιμάνι;

«Παλιά ναυάγια όχι. Αλλά γενικότερα υπάρχουν κομμάτια μέσα από σκάφη και από παλιά ναυάγια που δεν έχουν βγει».

-Τα οποία από πότε μπορεί να χρονολογούνται;

«Μπορεί να είναι και 30 και 40 χρόνια στον βυθό του λιμανιού».

-Υπάρχει περίπτωση να υπάρχουν μέσα βόμβες από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο;

«Είχανε βρει κάποιες βόμβες αλλά ο στρατός τις απενεργοποίησε. Τώρα, σίγουρα υπάρχουν πολλά πράγματα, αλλά χρειάζεται ένα κονδύλι μεγάλο για να χαρτογραφηθεί το λιμάνι. Έχει λάσπη κάτω και δεν ξέρουμε τι υπάρχει απ΄τη  λάσπη και κάτω. Εμείς φοβόμαστε να βάλουμε το χέρι μας στη λάσπη γιατί δεν ξέρουμε τι μπορεί να βρεθεί».

-Δεν είναι απίθανο να υπάρχουν και βόμβες από κάτω, ε;

«Όχι καθόλου απίθανο».

-Το λιβανέζικο πλοίο ανοιχτά των Ληνοπεραμάτων, που είχε βουλιάξει στη δεκαετία του ’80 τι έχει απογίνει; Έχει παραμείνει εκεί;

«Περίπου στα 180 μέτρα είναι. Είναι καθώς βλέπουμε τη Ντία από το λιμάνι, αριστερά. Είναι εκεί και ακόμα χάνει πετρέλαιο»!

-Και γιατί δεν έχουν μεριμνήσει;

«Τι να σας απαντήσω. Δεν ξέρει κανείς. Στη Μάλτα έχουν αναζητήσει ναυάγια για τον καταδυτικό τουρισμό. Η Κύπρος έχει ένα καταπληκτικό ναυάγιο, το Ζηνοβία, το οποίο πάει πολύς κόσμος να επισκεφτεί. Δηλαδή, μπορούμε να έχουμε έσοδα από ένα ναυάγιο με τον καταδυτικό τουρισμό, όμως και πάλι, δεν κάνουν κάτι γι αυτό. Ένα ναυάγιο αν ενοχλεί πρέπει να ανασυρθεί. Όμως σε όλον τον κόσμο, δημιουργούν πρώτα ένα πολύ ωραίο τοπίο καταδυτικού τουρισμού και δεύτερον δημιουργούν ζωή. Ένα ναυάγιο φέρνει ζωή. Δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για να ζουν σε αυτό ψάρια. Δηλαδή, βγάζουμε τους κινητήρες, να μην υπάρχει καμία μόλυνση και βυθίζουμε το κουφάρι του σκάφους και αυτό δημιουργεί ζωή. Παντού σε όλο τον κόσμο το κάνουν αυτό. Όλος ο καταδυτικός τουρισμός της Κύπρου πάει για να δει το Ζηνοβία. Ένα πολύ γνωστό ναυάγιο, ένα πολύ γνωστό σκάφος».

-Σε άλλα σημεία ανοιχτά του Ηρακλείου έχουμε άλλα ναυάγια;

«Ένα ναυάγιο έχουμε στη Χερσόνησο στα 25 μέτρα, ένα αεροπλανάκι. Έχουμε και το ναυάγιο στο Απολλώνια μπροστά που είναι στα 19 μέτρα βάθος και στους 70 πόντους από την επιφάνεια. Πρόκειται για ένα μικρό σκάφος. Ήταν κι ένα αεροπλάνο, που πριν από ένα χρόνο, μια τράτα έβγαλε το ένα του φτερό από τα Ληνοπεράματα. Και είχε και ένα άλλο αεροπλάνο στο Πολυβολείο στις Γούβες. Δυστυχώς, δεν αξιοποιούνται. Και από την άλλη έχουμε και τα καύσιμα. Εμείς σαν δύτες κατεβαίνουμε και με μία αντλία παίρνουμε οτιδήποτε καύσιμο υπάρχει όπως λάδια και πετρέλαια. Και έτσι αποφεύγουμε τη μόλυνση».