«Ο Γολγοθάς του τιμονιού»: Η καθημερινότητα ενός οδηγού τουριστικού λεωφορείου στην Κρήτη (φωτο)

Σε ένα νησί που φιλοξενεί κάθε χρόνο εκατομμύρια επισκέπτες, υπάρχει μια κατηγορία επαγγελματιών που δύσκολα μπαίνει στο κάδρο της τουριστικής προβολής: οι οδηγοί τουριστικών λεωφορείων. Άνθρωποι που σηκώνουν στις πλάτες τους —και κυρίως στο τιμόνι τους— τη ραχοκοκαλιά της τουριστικής μετακίνησης, συχνά κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Ένας από αυτούς αποφάσισε να μιλήσει δημόσια, περιγράφοντας ωμά την καθημερινότητά του. «Ξυπνάμε πριν το ξημέρωμα και το πρόγραμμά μας τελειώνει πολλές φορές αργά τη νύχτα. Οι ώρες αμέτρητες, τα νεύρα τεντωμένα, αλλά εμείς πρέπει να έχουμε πάντα χαμόγελο για τον επισκέπτη».

Δρόμοι στενοί, ευθύνες μεγάλες

Η Κρήτη διαθέτει πολλές ομορφιές αλλά και πολλά οδηγικά… εμπόδια. Δρόμοι στενοί, στροφές που δεν συγχωρούν, χωριά με παρκαρισμένα αυτοκίνητα παντού, ανεπαρκής σήμανση και ελλιπείς υποδομές.

«Καλούμαστε να στρίψουμε λεωφορείο 12 μέτρων σε δρόμους φτιαγμένους για… καρότσια», λέει χαρακτηριστικά ο οδηγός.

Σε πολλές περιπτώσεις, όπως επισημαίνει, οι ίδιοι οι κάτοικοι δείχνουν αδιαφορία ή και εκνευρισμό: «Δεν είναι λίγες οι φορές που μας βρίζουν επειδή... καθυστερούμε. Δεν τους νοιάζει αν έχεις 50 τουρίστες πίσω και προσπαθείς να περάσεις χωρίς να κάνεις ζημιά ή ατύχημα. Είσαι ενοχλητικός.»

Η συμπεριφορά των τουριστών: Άλλοι ευγένεια, άλλοι απαξίωση

Το έργο του οδηγού δεν περιορίζεται στην οδήγηση. Είναι ταυτόχρονα και βοηθός, ξεναγός, ψυχολόγος. «Υπάρχουν τουρίστες που σου χαμογελούν, σου λένε ένα ευχαριστώ. Άλλοι όμως φέρονται λες και είσαι υπάλληλός τους. Διαμαρτύρονται, απαιτούν, μιλάνε υποτιμητικά. Ξεχνάνε ότι έχουμε και εμείς μια δύσκολη δουλειά.»

Το αίτημα: Σεβασμός

Πίσω από το επάγγελμα, υπάρχει ένας άνθρωπος. Ένας άνθρωπος με ευθύνες, άγχος και κούραση. Η φωνή του δεν ζητά πολυτέλειες, αλλά απλά πράγματα: καλύτερες συνθήκες, σωστή σήμανση, χώρους στάθμευσης, και πάνω απ’ όλα — σεβασμό.

«Χωρίς εμάς, δεν πάει κανείς πουθενά. Είμαστε η πρώτη και η τελευταία εικόνα του τουρίστα στην Κρήτη. Δώστε μας τουλάχιστον την αξιοπρέπεια που αξίζουμε.»