Παραλιακό μέτωπο Ηρακλείου: τρύπιες σανίδες, σάπια κάγκελα, φώτα που δεν ανάβουν (ΦΩΤΟ)

Η πόλη του Ηρακλείου παρότι διαθέτει μια εκτεταμένη παραλιακή ζώνη εξακολουθεί να έχει γυρισμένη την πλάτη της προς τη θάλασσα.

Τις τελευταίες δεκαετίες καταβάλλεται προσπάθεια αυτό να αλλάξει.

Έγιναν  παρεμβάσεις που βελτίωσαν κάπως το παραλιακό τμήμα του Ηρακλείου, κάνοντας το πιο προσιτό για τους κατοίκους και τους επισκέπτες του, όπως για παράδειγμα αυτές στον Καράβολα, ενώ κατασκευάστηκαν πεζοδρόμια για να μπορεί κάποιος να περπατήσει και να χαρεί το γαλάζιο της θάλασσας σε  ένα μεγάλο κομμάτι του παραλιακού μετώπου.

Παρόλο που δεν έλειψαν τα λάθη έγιναν μικρές και μεγαλύτερες παρεμβάσεις για να μπορεί η πόλη να «αναπνεύσει» θαλασσινό αέρα.

Ωστόσο τα έργα απαιτούν και συντηρήσεις που δυστυχώς δεν γίνονται πάντα, κι όπως πρέπει.

Όποιος περπατήσει το τμήμα της παραλιακής, από το ύψους του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας μέχρι και τα τείχη στο ύψος του Καράβολα, θα καταλάβει τι ακριβώς εννοούμε.

Τα σιδερένια κάγκελα που έχουν τοποθετηθεί, μετά το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, έχουν σαπίσει και άρχισαν να καταρρέουν προκαλώντας μια άσχημη εικόνα και συνάμα επικίνδυνη.

Λίγο πιο κάτω το ξύλινο πεζοδρόμιο, ασυντήρητο κι αυτό, εμφανίζει τρύπιες σανίδες που εγκυμονούν κινδύνους για όσους περπατούν επάνω του ενώ άλλες σανίδες είναι ξεκάρφωτες και πατώντας τις παλαντζάρεις.

Κάποιες τρύπες μάλιστα βλέπουμε πως αποκαταστάθηκαν με τόσο πρόχειρο τρόπο, καρφώνοντας επάνω άλλη σανίδα, που αν σκοντάψει κάποιος εύκολα μπορεί να έχει ατύχημα.

Και το ατύχημα έτσι κι αλλιώς παραμονεύει αφού τις νύχτες δεν ανάβουν τα φώτα στα φωτιστικά, ακριβώς πάνω από αυτό το ξύλινο πεζοδρόμιο μέχρι και λίγα μέτρα πιο κάτω πηγαίνοντας προς Καράβολα.

Αν δεν περνούν αυτοκίνητα να φωτίζουν το σημείο δεν μπορείς να δεις που πατάς όταν πέσει το σκοτάδι.

Αλλά κι εκεί που ξεκινά το κανονικό πεζοδρόμιο, μετά το ξύλινο, πάλι υπάρχουν "θεματάκια" αφού έχουν αφαιρεθεί πλάκες και το κενό που δημιουργείται έχει διαστάσεις μικρής λακκούβας.