Στο επίκεντρο τα μέτρα ασφαλείας: Η επόμενη μέρα μετά την έκρηξη και την πυρκαγια στον ΑΗΣ Αθερινόλακκου της ΔΕΗ

Συναγερμός σήμανε την Καθαρά Δευτέρα το πρωί στην Πυροσβεστική Υπηρεσία μετα την ειδοποίηση για φωτιά που εκδηλώθηκε στον ΑΗΣ Αθερινόλακκου της ΔΕΗ.

Οπως έγραψε το newshub.gr η φωτιά τέθηκε άμεσα υπο έλεγχο από τις πυροσβεστικές δυνάμεις που έσπευσαν στις εγκαταστάσεις.

Για την κατάσβεση κινητοποιήθηκαν 42 πυροσβέστες με 1 ομάδα πεζοπόρου της 3ης ΕΜΟΔΕ, 16 οχήματα και ειδικό βραχιονοφόρο όχημα. Συμφωνα με όσα έγιναν γνωστά η φωτιά ξέσπασε λίγα λεπτά μετά της 8 το πρωί σε μια ντιζελομηχανή στο χώρο εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, στον Αθερινόλακκο (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ).

Το συμβάν αυτό οδήγησε το ΚΚΕ σε ανακοινωση μέσα απο την οποία επισημαίνει μια σειρά από ζητήματα, ανάμεσα στα οποία και αυτό των μέτρων ασφαλείας

«Ισχυρή έκρηξη σημειώθηκε την Δευτέρα 3 Μαρτίου 2025 στις 07:35 στο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στην περιοχή του Αθερινόλακκου Γούδουρα Σητείας, σε μια από τις δύο κύριες μηχανές diesel, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει πυρκαγιά στο κτίριο που στεγάζεται η μηχανή νούμερο ένα. 

Η εκτόνωση της έκρηξης ήταν τόσο ισχυρή που προκάλεσε την κατάρρευση της οροφής και μεγάλου τμήματος της υφιστάμενης τοιχοποιίας, εκσφενδονίζοντας μεγάλα μεταλλικά τμήματα σε μεγάλη απόσταση, ανατρέποντας και ένα βαρύ όχημα, ενώ από θαύμα δεν υπήρξαν θύματα και τραυματίες. Αμέσως σήμανε συναγερμός και τέθηκε σε λειτουργία το εσωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης του σταθμού, ενώ ενημερώθηκε άμεσα η πυροσβεστική και όλες οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες (Αστυνομία Λιμενικό ΕΚΑΒ), ενώ η Πολιτική Προστασία του Δήμου Σητείας έστειλε δυνάμεις για την ενίσχυση της κατάσβεσης καθώς και τις εθελοντικές διασωστικές ομάδες Ε.Δ.Ε.Α.Κ και Ερυθρού Σταυρού.
Για το θέμα αυτό ο βουλευτής του Κόμματος Συντυχάκης Μανόλης προσπάθησε επανειλημμένα να επικοινωνήσει με την Διοίκηση του εργοστασίου από όταν έγινε γνωστό το ατύχημα όμως δεν κατέστη εφικτό παρόλα τα διαδοχικά τηλεφωνήματα και οχλήσεις του κομμουνιστή βουλευτή.
Για άλλη μια φορά, το δίλημμα “τα κέρδη τους ή οι ζωές μας” είναι αμείλικτο. Το “πάμε κι’ όπου βγει”, ξανάρχεται στη θύμισή μας. Κι’ αυτό γιατί από καθαρή τύχη, λόγω ημέρας αργίας, δεν θρυνήσαμε για άλλη μια φορά ανθρώπινες ζωές. Γιατί, και αυτό το “ατύχημα”, ξυπνά άσχημες μνήμες και προστίθεται σε μια μακριά αλυσίδα “ατυχημάτων” όπου αναδεικνύουν ότι οι ζωές των εργαζομένων είναι κόστος για το αστικό κράτος και τους εκπροσώπους του και γι’ αυτό κάνουν εκπτώσεις. Είτε σε επίπεδο συντήρησης εξοπλισμού, είτε σε επίπεδο μέτρων ασφάλειας σε χώρους δουλειάς, είτε σε επίπεδο αυτοματοποίησης και παρακολούθησης λειτουργίας εγκαταστάσεων.

Αν και η κατάσταση μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα βιομηχανικό ατύχημα μεγάλης έκτασης, αυτό αποφεύχθηκε χάρη στην αυταπάρνηση των εργαζομένων και του Πυροσβεστικού Σώματος. Το “ατύχημα” αυτό, φέρνει ξανά στην επιφάνεια το πάγιο αίτημα αυτού ακριβώς του υποστελεχωμένου Πυροσβεστικού Κλιμακίου Σητείας το οποίο, στον μεγαλύτερο σε έκταση, αλλά και πιο αραιοκατοικημένο δήμο του Λασιθίου, σε ένα δήμο με λιμάνι, αεροδρόμιο και βιομηχανικές εγκαταστάσεις, δεν αναβαθμίζεται σε υπηρεσία παρόλες τις υποσχέσεις όλων των κυβερνήσεων της τελευταίας 10ετίας. Επιλέγεται από το αστικό κράτος – για άλλη μια φορα- η «φθηνότερη» επιλογή αφού οι ζωές των πολλών ειναι υποδέεστερες από τα κέρδη των λίγων.

Γι’ αυτό είναι ανάγκη τώρα να διεκδικήσουμε όχι μόνο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, δυναμώνοντας την πάλη ενάντια στην πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ που θυσιάζει τις ζωές και τις ανάγκες του λαού για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων (συμπεριλαμβανομένης και της ΔΕΗ), αλλά και για ένα Πυροσβεστικό Σώμα με πλήρη στελέχωση ανθρώπινου δυναμικού, με πλήρη παροχή ατομικών μέσων προστασίας και τακτική (τουλάχιστον ετήσια) ανανέωση αυτών με βάση τις ανάγκες της περιοχής μας.

Και για το συμβάν αυτό, δεν φταίει η κακιά η ώρα. Για να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα, για να μη ζήσουμε "νέα Τέμπη", για να κερδίσουμε το "οξυγόνο" μας, χρειάζεται η δύναμη του οργανωμένου αγώνα με επίκεντρο τις λαϊκές ανάγκες, του μόνου δρόμου που μπορεί να φέρει θετικές εξελίξεις και νικηφόρα αποτελέσματα. Μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί να επιβάλει το δίκιο του και να ανατρέψει τις πολιτικές εκείνες που του στερούν αυτό ακριβώς το οξυγόνο. Μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί φέρει στο επίκεντρο τις δικές του ανάγκες και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων».