Ζαχαρίας Ρηγάκης: «Ζούμε στη χώρα του «πάμε κι όπου βγει». Ο κίνδυνος για νέα Τέμπη στον χώρο των σχολείων είναι τεράστιος»

Άκρως επικίνδυνες καταστάσεις για τη σωματική ακεραιότητα των μαθητών και του εκπαιδευτικού προσωπικού συμβαίνουν στα σχολεία του Ηρακλείου, με το πιο πρόσφατο παράδειγμα την καθίζηση του… πατώματος στο Γυμνάσιο της Ν. Αλικαρνασσού. Αυτό καταγγέλλει σε συνέντευξη του στο newshub.gr μιλώντας και για άλλα θέματα που απασχολούν τους εκπαιδευτικούς, ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ηρακλείου Ζαχαρίας Ρηγάκης, χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα για όλα αυτά τα δυσάρεστα γεγονότα!

«Τα προβλήματα είναι τεράστια. Και κάθε μέρα βγαίνουν και άλλα στην επιφάνεια. Το πιο πρόσφατο θέμα είναι το ζήτημα που προέκυψε με το Γυμνάσιο της Ν. Αλικαρνασσού. Αυτή η καθίζηση αναδεικνύει τεράστια κτηριακά προβλήματα, που υπάρχουν και σε πολλά άλλα σχολεία. Δεν είναι μόνο στο συγκεκριμένο σχολείο. Είναι στα περισσότερα σχολεία του νομού. Τα φωνάζουμε χρόνια τώρα. Έχουμε κάνει και ως ΕΛΜΕ τώρα μια προσπάθεια να καταγράψουμε τα κτηριακά προβλήματα και τις ανάγκες που έχει προκειμένου να κάνουμε μια συνάντηση με το δήμο και με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να δούμε τι θα γίνει.

Διότι, τώρα πλέον, παίζουμε με τη ζωή των παιδιών. Δεν είναι απλά πράγματα. Κάλλιστα μπορεί να καταρρεύσει οτιδήποτε σε ένα σχολείο και να έχουμε θύματα όπως αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια. Κάλλιστα μπορεί να έχουμε νέα Τέμπη…

Αυτό που έγινε στο Γυμνάσιο της Αλικαρνασσού είναι χαρακτηριστικό. Δηλαδή, ξαφνικά βούλιαξε το έδαφος. Δεν μιλάμε πια για κάτι απλό για μια κακοτεχνία που πρέπει να φτιαχτεί. Μιλάμε για σαθρά κτήρια που βρίσκονται πάνω στην άμμο. Δεν ξέρουμε τι υπάρχει από κάτω».

-Και ο δήμος Ηρακλείου από την άλλη κύριε Ρηγάκη, πώς συμπεριφέρεται ως προς τα ζητήματα αυτά;

«Έχουμε από την άλλη ένα δήμο ο οποίος πανηγυρίζει για τα…Ωνάσια… Αντί να δει τα χάλια μας στο 99% των υπόλοιπων σχολικών κτηρίων και να κάνει επισταμένα μια πραγματογνωμοσύνη για το τι γίνεται σε κάθε σχολείο, να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε, σφυρίζει αδιάφορα. Είναι δυνατόν να λέει για το Γυμνάσιο της Ν. Αλικαρνασσού, να κλείσει τρεις μέρες για να φτιαχτεί το πρόβλημα; Ποιες τρεις μέρες; Βλέπουν αυτή τη στιγμή πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα σε ένα σχολείο που φιλοξενεί 500 παιδιά και μιλάνε για ένα τριήμερο; Το σχολείο πρέπει να κλείσει επ’ αόριστον. Και δεν έχει βρεθεί και λύση, να δούμε τι θα γίνουν τα παιδιά. Μιλάνε για τηλεκπαίδευση. Αυτό δεν είναι εκπαίδευση. Δηλαδή μπορούν τα παιδιά μέχρι το τέλος της χρονιάς να πάνε με τηλεκπαίδευση»;

-Υπάρχει κάποια εξήγηση για το τι μπορεί να είναι από κάτω και προκάλεσε την καθίζηση;

«Τι να συμβαίνει; Είναι δεδομένο τι έχει συμβεί. Από κάτω είναι κούφιο. Εδώ θέλει ειδικούς να δουν τι ακριβώς γίνεται. Εμείς δεν είμαστε μηχανικοί να ξέρουμε τι έχει συμβεί. Εμείς βλέπουμε το πρόβλημα. Στη μέση μέση του κτηρίου βούλιαξε το πάτωμα. Είναι δυνατόν; Μπορούμε να πούμε αυτή τη στιγμή στα παιδιά ότι υπάρχει ασφάλεια και «ελάτε να κάνουμε μάθημα»;

-Μα τα περισσότερα σχολεία στο νομό έχουν προβλήματα. Και κανείς δεν μπορεί να ξέρει πόσο σοβαρές θα είναι οι συνέπειες από έναν δυνατό σεισμό.

«Δεν υπάρχει αντισεισμικός κανονισμός στα περισσότερα σχολεία. Αυτό και μόνο λέει πολλά. Υπάρχουν σχολεία που φτιάχτηκαν το ’70. Με τι αντισεισμικό κανονισμό να πούμε ότι λειτουργούνε; Γίνεται να τα αφήνουμε έτσι;  «Πάμε κι όπου βγει»; Και σε συγκροτήματα που στεγάζουν 500, 600 και 700 παιδιά, να παίζουμε με την τύχη αυτών των παιδιών;»...

-Πάντως δεν πρέπει να έχετε το ίδιο παράπονο και για την περίφημη «αξιολόγηση»… Ασχολούνται και πάρα πολύ μάλιστα. Από την κυβέρνηση μέχρι τις περιφερειακές διευθύνσεις…

«Ακριβώς. Η αξιολόγηση είναι το πρόβλημα τους. Να αξιολογήσουμε και με κριτήρια που είναι φαιδρά πια. Δηλαδή, γελάει και ο κάθε πικραμένος. Γιατί αυτή η αξιολόγηση είναι μια απάτη. Δεν αναβαθμίζει κανένα εκπαιδευτικό έργο. Δεν ενδιαφέρεται για κανένα μορφωτικό επίπεδο του εκπαιδευτικού. Όλα είναι τιμωρητικά. Όλα είναι με το μαστίγιο για να καταλάβουμε ποιος είναι «το αφεντικό». Μια κατάσταση τραγωδία. Δεν έχουν πολλές φορές καν σύμβουλο να κάνει αξιολόγηση. Τι αξιολόγηση μπορεί να κάνει ένας για παράδειγμα φιλόλογος στους πληροφορικούς; Μιλάμε για απίστευτα πράγματα».

-Είδαμε και το ρόλο των περιφερειακών διευθύνσεων. Είδαμε στον Πειραιά την εκπαιδευτικό που απολύσανε επειδή αρνήθηκε να κάνει αξιολόγηση.

«Μιλάμε ξεκάθαρα πλέον για ακραίες χουντικές μεθόδους που δεν ξέρουμε πού θα οδηγήσουν. Γιατί αυτή τη στιγμή όλο και περισσότεροι άνθρωποι είναι στα κάγκελα».

-Έχουμε μάθει και κατηγορούμε τη νεολαία. Όμως, βγαίνει ένα μήνυμα από τα τελευταία γεγονότα με τα Τέμπη. Η νεολαία απέδειξε πολλά πράγματα. Είδαμε τη νεολαία να βγαίνει μπροστά και να μην είναι η νεολαία που όλοι επιμένουμε να κατηγορούμε…

«Η νεολαία είναι πολύ πιο διορατική και πολύ πιο έξυπνη από μας αλλά δυστυχώς, δεν την ακούμε. Και δεν ασχολούμαστε με τα πραγματικά τους προβλήματα για να λύσουμε όσο περισσότερα μπορούμε και να μπορέσουν τα παιδιά αυτά να βγουν αύριο μεθαύριο στην κοινωνία με εφόδια που να τους δώσουν τη δυνατότητα να πατήσουν καλύτερα στα πόσια τους. Και να φτιάξουν μια καλύτερη χώρα. Μια καλύτερη κοινωνία. Ένα καλύτερο μέλλον. Τα παιδιά χαζά δεν είναι. Γνωρίζουν. Βλέπουν. Και θα έρθει η στιγμή που θα αντιδράσουν. Και στέλνουν πολλά μηνύματα, όχι μόνο μέσα από τα γεγονότα των Τεμπών. Αλλά υπάρχει μια αλληλουχία προβλημάτων και δεδομένων που αντιμετωπίζουν τα παιδιά αυτά και η αντίδραση τους είναι συνολική για όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στη χώρα».