Economist: Ποια χώρα - έκπληξη ξεχώρισε το 2025 και γιατί

Κάθε χρόνο, ο Economist αναδεικνύει τη χώρα της χρονιάς, επιλέγοντας εκείνη που έχει σημειώσει τις πιο εντυπωσιακές βελτιώσεις, είτε οικονομικά, είτε πολιτικά, είτε με άλλους τρόπους. Για το 2025, και παρά τις παγκόσμιες αναταραχές, η Συρία ξεχώρισε, σηματοδοτώντας μια θεαματική πολιτική μεταμόρφωση.

Από τον πόλεμο στην ειρήνη

Τον Δεκέμβριο του 2024, η Συρία συγκλονίστηκε από μια θεμελιώδη αλλαγή, όταν ο δικτάτορας Μπασάρ αλ-Άσαντ έφυγε από τη χώρα μετά την κατάληψή της από τους αντάρτες. Η κατάσταση φαινόταν απελπιστική και πολλοί φοβούνταν ότι η Συρία θα κατέρρεε ή θα επιβαλλόταν μια ακραία ισλαμική θεοκρατία. Ωστόσο, η πολιτική πορεία της Συρίας ξεπέρασε τις προσδοκίες. Υπό την ηγεσία του Αχμάντ αλ-Σαράα, η νέα Συρία χαρακτηρίζεται από μια απρόσμενη ισορροπία μεταξύ σταθερότητας και μεταρρυθμίσεων. Παρά τις σημαντικές προκλήσεις, όπως οι σφαγές από τις πολιτοφυλακές, πολλοί Σύροι βλέπουν στη ζωή τους μια κανονικότητα.

Η ανάκαμψη της Συρίας

Η ηγεσία του Σαράα έχει οδηγήσει σε αξιόλογες πολιτικές αλλαγές. Παρόλο που εξακολουθεί να κυβερνά με φυλετικό τρόπο, οι πολιτικές του απέφυγαν την αναμενόμενη κατάρρευση, διατηρώντας την τάξη στη χώρα. Οι γυναίκες δεν είναι πλέον υποχρεωμένες να καλύπτονται με μπούρκα, επιτρέπεται η διασκέδαση και το αλκοόλ είναι ξανά διαθέσιμο. Η κυβέρνηση έχει κάνει βήματα προς την οικοδόμηση θετικών σχέσεων με τις ΗΠΑ και τα κράτη του Κόλπου, ανοίγοντας τον δρόμο για τη σταδιακή χαλάρωση των δυτικών κυρώσεων. Αυτό επέτρεψε στην οικονομία της Συρίας να αρχίσει να ανακάμπτει, δείχνοντας σημάδια ανάπτυξης μετά από χρόνια καταστροφής. Παρά τις προκλήσεις που παραμένουν, όπως οι πολιτοφυλακές και οι σφαγές των μειονοτήτων, η Συρία είναι αδιαμφισβήτητα σε πολύ καλύτερη κατάσταση απ' ό,τι ήταν πριν από έναν χρόνο.

Μια χώρα που ξαναχτίζεται από τις στάχτες

Το 2025, η Συρία είναι κάτι πολύ διαφορετικό από τη χώρα που ήταν μόλις πριν από ένα χρόνο. Η ατμόσφαιρα δεν είναι πια μία απόλυτης φοβίας και, αν και η ζωή παραμένει δύσκολη, είναι «περίπου φυσιολογική» για τους περισσότερους πολίτες. Περίπου 3 εκατομμύρια Σύροι έχουν επιστρέψει στην πατρίδα τους, υποδηλώνοντας ότι, παρά τους κινδύνους, υπάρχει ελπίδα για το μέλλον της Συρίας.

Γιατί η Συρία είναι η χώρα της χρονιάς

Η αντίθεση μεταξύ του 2024 και του 2025 είναι εντυπωσιακή. Η μετάβαση από μια βάρβαρη δικτατορία και έναν εμφύλιο πόλεμο σε μια σχετικά ειρηνική χώρα που ανακάμπτει είναι εντυπωσιακή. Παρά το γεγονός ότι το μέλλον της Συρίας παραμένει αβέβαιο και γεμάτο προκλήσεις, τα επιτεύγματα της χώρας το 2025 την καθιστούν την «Χώρα της Χρονιάς» του The Economist - μια αναγνώριση της εξαιρετικής πολιτικής αποκατάστασης και της ανθεκτικότητας του λαού της.

ΠΟΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΞΕΧΩΡΙΣΑΝ ΤΟ 2025 ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ

Η πρόοδος της Αργεντινής

Ανάμεσα στους πιο ισχυρούς διεκδικητές του τίτλου για το 2025, ήταν και η Αργεντινή καθώς σημείωσε μια εντυπωσιακή οικονομική ανατροπή υπό την ηγεσία του προέδρου Χαβιέ Μιλέι, ο οποίος, παρά την αντίσταση, υλοποίησε σκληρές φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις με στόχο να απεγκλωβίσει τη χώρα από την οικονομική στασιμότητα. Οι μεταρρυθμίσεις του Μιλέι περιλάμβαναν την κατάργηση των ελέγχων στις τιμές, τη μείωση των δαπανών και την κατάργηση επιχορηγήσεων που δημιουργούσαν στρεβλώσεις στην οικονομία. Παρά τις δυσκολίες, οι μεταρρυθμίσεις απέδωσαν καρπούς, με τον πληθωρισμό να πέφτει από το 211% το 2023 στο 30% το 2025 και την φτώχεια να μειώνεται κατά 21 ποσοστιαίες μονάδες.

Η Αργεντινή παραμένει ευάλωτη, καθώς οι περονιστές, που διακυβέρνησαν τη χώρα για πολλές δεκαετίες, παρακολουθούν στενά, ενώ ο Μιλέι αντιμετωπίζει σκάνδαλα και είναι γνωστός για την αυταρχική του στάση απέναντι στους επικριτές του. Ωστόσο, αν οι μεταρρυθμίσεις συνεχιστούν και οι επιτυχίες διατηρηθούν, η Αργεντινή μπορεί να αλλάξει για πάντα τη πορεία της και να εμπνεύσει άλλες χώρες που προσπαθούν να ανακάμψουν από οικονομικές κρίσεις.

Καναδάς, Μολδαβία, Νότια Κορέα και Βραζιλία εξέλιξαν τις πολιτικές τους

Το 2025, αρκετές χώρες διακρίθηκαν για τις πολιτικές τους εξελίξεις, παρά τις προκλήσεις του παγκόσμιου σκηνικού. Ο Καναδάς, για παράδειγμα, εξέλεξε έναν σοβαρό τεχνοκράτη, αντί για έναν λαϊκιστή, επιτυγχάνοντας την αντίσταση στο «μπούλινγκ» της Αμερικής και αποδεικνύοντας την πολιτική ωριμότητά του. Στη Μολδαβία, οι ψηφοφόροι απέρριψαν ένα φιλορωσικό κόμμα, παρά τις απειλές και την παραπληροφόρηση της Μόσχας, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα κατά των εξωτερικών πιέσεων. Η Νότια Κορέα, ύστερα από μια σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία της, κατόρθωσε να ανακάμψει και να παραμείνει σταθερή, ενώ ο πρόεδρος Γιουν Σουκ Γεόλ, μετά την αποτυχία επιβολής στρατιωτικού νόμου το προηγούμενο έτος, δικάστηκε για ανταρσία το 2025.

Η περίπτωση της Βραζιλίας

Η Βραζιλία αποτέλεσε πρότυπο για το πώς μια χώρα μπορεί να αντιδράσει σε βίαιες απόπειρες ανατροπής του συνταγματικού της καθεστώτος. Τον Σεπτέμβριο, το δικαστήριο της Βραζιλίας επέβαλε ποινή κάθειρξης 27 ετών στον πρώην πρόεδρο Ζαΐρ Μπολσονάρο για την απόπειρα πραξικοπήματος, καταγράφοντας έτσι την πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που ένας πραξικοπηματίας τιμωρήθηκε αυστηρά. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση κατάφερε να περιορίσει τον ρυθμό αποψίλωσης του Αμαζονίου το 2025, συμβάλλοντας στην επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής, αν και η φιλορωσική εξωτερική πολιτική της Βραζιλίας κηλίδωσε το συνολικό της έργο.