Ομόλογα: Ήπια άνοδος των αποδόσεων στην Ευρωζώνη στην αρχή του 2026

Οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων της Ευρωζώνης κινήθηκαν ανοδικά την Παρασκευή, καθώς οι αγορές «βλέπουν» μπροστά σε μια χρονιά που αναμένεται να χαρακτηρίζεται -για ακόμη μία φορά- από υψηλές εκδόσεις νέου χρέους, την επίδραση του γερμανικού δημοσιονομικού πακέτου και τις γεωπολιτικές πιέσεις.

Η συναλλακτική δραστηριότητα στην Ευρώπη ήταν υποτονική μετά την αργία της Πέμπτης, ωστόσο οι αποδόσεις των 10ετών τίτλων στα περισσότερα κράτη-μέλη κινήθηκαν υψηλότερα κατά 2-3 μονάδες βάσης. Η απόδοση του γερμανικού 10ετούς (Bund) ενισχύθηκε κατά 3,1 μονάδες βάσης στο 2,89%, έχοντας κλείσει το 2025 περίπου 50 μονάδες βάσης υψηλότερα -τη μεγαλύτερη ετήσια άνοδο από το 2022, όταν η παγκόσμια άνοδος του πληθωρισμού είχε «σπρώξει» αντίστοιχα ανοδικά τις αποδόσεις. Στη Γαλλία οι αποδόσεις επίσης αυξήθηκαν μέσα στο 2025, ενώ στην Ιταλία έκλεισαν σχεδόν αμετάβλητες. Στη Βρετανία, αντίθετα, οι αποδόσεις των gilts -που αποτέλεσαν πηγή μεταβλητότητας την περασμένη χρονιά- υποχώρησαν.

Στο επίκεντρο μπαίνει ξανά το ζήτημα της προσφοράς ομολόγων. Η Σλοβενία άνοιξε ουσιαστικά τον «χορό» των εκδόσεων του Ιανουαρίου, αναθέτοντας σε ομάδα τραπεζών -μεταξύ άλλων Barclays, DZ Bank και HSBC- τη διαχείριση νέου 10ετούς ομολόγου, το οποίο, σύμφωνα με σχετική ενημέρωση προς επενδυτές, αναμένεται να λανσαριστεί στο άμεσο διάστημα. Η Commerzbank εκτιμά ότι η πίεση προς τα πάνω στο κόστος δανεισμού από τη νέα προσφορά θα παραμείνει, υπολογίζοντας πως οι ιδιώτες επενδυτές θα κληθούν να απορροφήσουν καθαρή προσφορά-ρεκόρ 234 δισ. ευρώ το 2026, αφού ληφθεί υπόψη και η δραστηριότητα της ΕΚΤ.

Στη Γερμανία, η συζήτηση για την επίδραση του δημοσιονομικού πακέτου παραμένει κεντρική. Ο Guy Miller (Zurich Insurance) σημείωσε ότι το βασικό του σενάριο είναι πως το δημοσιονομικό κίνητρο μπορεί να βελτιώσει τις μακροπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης, αλλά προειδοποίησε πως η αγορά εμφανίζεται απαισιόδοξη για τον ρυθμό και την κλίμακα των δαπανών. «Το θέμα είναι πώς θα δαπανηθούν τα χρήματα και πρέπει να επικεντρωθούν στις δομικές προκλήσεις, όχι απλώς να ενισχύσουν τη βραχυπρόθεσμη κατανάλωση», ανέφερε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, το Βερολίνο σχεδιάζει έκδοση νέου 20ετούς ομολόγου, επικαλούμενο -μεταξύ άλλων- και τη μεταρρύθμιση του ολλανδικού συνταξιοδοτικού συστήματος, που από 1ης Ιανουαρίου αλλάζει πλαίσιο και θα μπορούσε να οδηγήσει μεγάλα χαρτοφυλάκια σε τοποθετήσεις υψηλότερου κινδύνου.

Στο μέτωπο της νομισματικής πολιτικής, το βλέμμα στρέφεται στην ΕΚΤ, με τους αναλυτές να εμφανίζονται διχασμένοι: κάποιοι θεωρούν πιο πιθανή μία ακόμη μείωση επιτοκίων, άλλοι αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο η επόμενη κίνηση να είναι αύξηση. Τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν την Παρασκευή δείχνουν ότι η μεταποίηση της Ευρωζώνης συρρικνώθηκε περαιτέρω τον Δεκέμβριο, με τον HCOB Eurozone Manufacturing PMI (S&P Global) να υποχωρεί στις 48,8 μονάδες, το χαμηλότερο επίπεδο εννεαμήνου. Οι traders αναμένουν, πάντως, καμία μεταβολή στη συνεδρίαση του Φεβρουαρίου και αποτιμούν περίπου 20% πιθανότητα αύξησης επιτοκίων έως το τέλος της χρονιάς, ενώ η σχετική συζήτηση είχε ενισχυθεί τον Δεκέμβριο από σχόλια της Isabel Schnabel, τα οποία στη συνέχεια «μάζεψε» διευκρινίζοντας ότι δεν βλέπει αύξηση στο άμεσο μέλλον.

«Έχουμε επιτόκια σε αναμονή, με μια μικρή πιθανότητα για μείωση στο πρώτο τρίμηνο αν η ανάπτυξη απογοητεύσει», σημείωσε ο Miller, συνοψίζοντας το βασικό σενάριο που κυριαρχεί στην αγορά στην έναρξη της νέας χρονιάς.

Reuters