Σύμβαση leasing αντί δόσης για τα «κόκκινα» στεγαστικά δάνεια

Σύμβαση leasing με τράπεζες, servicers, αλλά και ανώνυμες εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης, θα μπορούν να υπογράφουν οι δανειολήπτες με «κόκκινα» στεγαστικά, αντικαθιστώντας την μηνιαία δόση με ένα ενοίκιο που θα τους επιτρέψει αφενός, να διαμείνουν στο σπίτι τους χωρίς τον φόβο του ηλεκτρονικού «σφυριού» και αφετέρου, να το επαναγοράσουν μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από σχετική τροπολογία – προσθήκη στον αναπτυξιακό Νόμο, οι δανειολήπτες με δάνεια σε καθυστέρηση θα μπορούν να μεταβιβάζουν την κυριότητα του ακινήτου στα παραπάνω ιδρύματα, υπογράφοντας σύμβαση ενοικίασης/χρηματοδοτικής μίσθωσης για ορισμένη ελάχιστη χρονική περίοδο.

«Με τη σύμβαση χρηματοδοτικής μίσθωσης ο εκμισθωτής υποχρεούται να παραχωρεί έναντι μισθώματος τη χρήση πράγματος, κινητού ή ακινήτου ή και των δύο μαζί, παρέχοντας στον αντισυμβαλλόμενό του, συγχρόνως, το δικαίωμα είτε να αγοράσει το πράγμα είτε να ανανεώσει τη μίσθωση για ορισμένο χρόνο. Οι συμβαλλόμενοι έχουν την ευχέρεια να ορίσουν ότι το δικαίωμα αγοράς μπορεί να ασκηθεί και πριν από τη λήξη του χρόνου της μίσθωσης Αντικείμενο χρηματοδοτικής μίσθωσης μπορεί να είναι κινητό – ακίνητο που αγόρασε προηγουμένως εκμισθωτής από μισθωτή», τονίζεται χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση δε, με την εν λόγω τροπολογία επιδιώκεται το άνοιγμα της αγοράς των υπηρεσιών χρηματοδοτικής μίσθωσης σε κάθε αγαθό, κεφαλαιουχικό ή καταναλωτικό, ανεξάρτητα εάν ο μισθωτής είναι επιχείρηση, ελεύθερος επαγγελματίας ή ιδιώτης, ώστε να τεθεί στη διάθεση των πολιτών ένα πρόσθετο εναλλακτικό χρηματοδοτικό εργαλείο για χρηματοδότηση των αναγκών τους.

Αξίζει να αναφερθεί πως η συγκεκριμένη δυνατότητα δεν είναι άγνωστη, ειδικά στους servicers, αφού περιλαμβάνεται στις λύσεις οριστικής διευθέτησης (amicable solutions) που πρότειναν κατά κόρον στους δανειολήπτες ήδη από τα πρώτα χρόνια δραστηριοποίησής τους στην αγορά. Σε αντίθεση με τις τράπεζες, άλλωστε, οι οποίες έπρεπε να λάβουν υπόψη τους το contamination effect, να μην δημιουργήσουν, δηλαδή, πρόβλημα και στο ενήμερο χαρτοφυλάκιό τους, οι servicers μπορούσαν να προτείνουν πιο βιώσιμες ρυθμίσεις, οι οποίες θα είχαν στο επίκεντρο το ακίνητο. Ειδικότερα, σε αυτές περιλαμβάνονταν οι εξής:

Εθελοντική παράδοση ενυπόθηκου ακινήτου: O δανειολήπτης, ο οποίος δεν μπορεί να ανταποκριθεί στους όρους αποπληρωμής ενυπόθηκου δανείου, παραχωρεί οικειοθελώς την κυριότητα του υπέγγυου ακινήτου. Στη σχετική συμφωνία διατυπώνεται σαφώς ο τρόπος διευθέτησης του τυχόν υπολοίπου.

Μετατροπή σε ενοικίαση/χρηματοδοτική μίσθωση: O δανειολήπτης μεταβιβάζει την κυριότητα του ακινήτου, υπογράφοντας σύμβαση ενοικίασης/χρηματοδοτικής μίσθωσης, η οποία του εξασφαλίζει τη δυνατότητα μίσθωσης του ακινήτου για ορισμένη ελάχιστη χρονική περίοδο.

Εθελοντική εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου: O δανειολήπτης προβαίνει οικειοθελώς σε πώληση του υπέγγυου ακινήτου σε τρίτο. Στην περίπτωση που το τίμημα της πώλησης υπολείπεται του συνόλου της οφειλής ακολουθεί διαγραφή της εναπομένουσας οφειλής.

Ανταλλαγή με άλλο ακίνητο μικρότερης αξίας: Ο δανειολήπτης συναινεί να μετακομίσει σε ένα μικρότερο σπίτι, «κουρεύοντας» αντίστοιχα και το δάνειό του.

Παράγοντες της κτηματαγοράς, πάντως, σπεύδουν να επισημάνουν πως η τροπολογία δεν αποσαφηνίζει κρίσιμες παραμέτρους, όπως, για παράδειγμα, σε ποια αξία θα καταβάλλεται η δόση του leasing (στην εμπορική αξία του ακινήτου ή στο υπολειπόμενο ποσό της οφειλής), αλλά και στην περίπτωση επαναγοράς στη λήξη της σύμβασης ή και νωρίτερα πως θα ορίζεται η αξία του ακινήτου.

Υπενθυμίζεται ότι όσον αφορά στους ευάλωτους δανειολήπτες εκείνοι έχουν τη δυνατότητα να επαναγοράσουν το ακίνητό τους από τον Φορέα, αφού αποπληρώσουν τα μισθώματα της 12ετίας και την αξία του ακινήτου κατά τον χρόνο άσκησης του δικαιώματος επαναγοράς.