Τι εξετάζουν οι τράπεζες για τις e-απάτες-Το νέο νομοσχέδιο

Δίχτυ προστασίας για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές με πιστωτικές/χρεωστικές κάρτες και λογαριασμούς πληρωμής δημιουργεί για τους καταναλωτές το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων που αναμένεται να ψηφιστεί έως το τέλος Ιανουαρίου, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις εκ μέρους των τραπεζών.

Σε δηλώσεις τους στο Capital.gr, υψηλόβαθμα στελέχη του τραπεζικού κλάδου χαρακτηρίζουν το θέμα "πολύ σημαντικό" καθώς, υπό τον φόβο της επιβάρυνσης των τραπεζών στις περιπτώσεις ηλεκτρονικής απάτης, τα πιστωτικά ιδρύματα "θα αναγκαστούν να λάβουν επιπλέον μέτρα που θα επηρεάσουν την εμπειρία του πελάτη και τη χρήση των ψηφιακών μέσων".

Η νέα νομοθεσία προβλέπει ότι, σε περίπτωση κλοπής ή απώλειας τραπεζικής κάρτας και εφόσον πραγματοποιηθούν συναλλαγές μέχρι το μπλοκάρισμά της, θα καταβάλλεται αποζημίωση στον χρήστη για δόλιες συναλλαγές άνω των 50 ευρώ.

Το νέο στοιχείο που φέρνει το ν/σ, το οποίο έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση των εγχώριων τραπεζών, αφορά στην περίπτωση που υποκλαπούν τα στοιχεία του λογαριασμού e-banking ή mobile banking και υποκλαπούν χρήματα απευθείας από τον λογαριασμό -χωρίς να μεσολαβεί, δηλαδή, κάρτα. Στην περίπτωση αυτή, η Πολιτεία υποχρεώνει τις τράπεζες να αναλαμβάνουν το κόστος της απάτης που υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ, ενώ έως αυτό το ποσό την ευθύνη φέρει ο ίδιος ο δικαιούχος του λογαριασμού.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η Ελληνική Ένωση Τραπεζών έχει ζητήσει με επιστολή της από το Υπουργείο Ανάπτυξης διευκρινίσεις σχετικά με την ευθύνη των τραπεζών, όπως για παράδειγμα, εάν το όριο των 1.000 ευρώ τίθεται ανά συναλλαγή ή σε άλλη βάση. Προς το παρόν, δεν έχουν παρασχθεί διευκρινίσεις από το Υπουργείο στις τράπεζες, σημειώνουν οι ίδιες πηγές.

Ένα ακόμη νέο στοιχείο που εισάγει το ν/σ -και έχει θορυβήσει τις τράπεζες- είναι ότι δεν αποκλείονται από την υποχρέωση αποζημίωσης οι περιπτώσεις βαριάς αμέλειας του χρήστη. "Δεν είναι δυνατό να επιβαρύνεται η τράπεζα σε αυτές τις περιπτώσεις. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσαμε να δούμε ακόμη σκηνοθετημένες υποκλοπές προκειμένου να αντληθούν χρήματα από την τράπεζα", προειδοποιεί πηγή με γνώση των διαδικασιών.

Στα μέτρα που εξετάζονται από τις τράπεζες, ως απάντηση στη νέα νομοθεσία, είναι η επιβολή αυστηρότερων περιορισμών στις ηλεκτρονικές πληρωμές, όπως στον αριθμό και τη συνολική αξία των συναλλαγών ανά συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, στο μέγιστο ύψος ανά συναλλαγή και άλλα πιο συνδυαστικά μέσα.

Τι ισχύει ήδη για τις απάτες μέσω καρτών

Στις συναλλαγές μέσω καρτών, οι οποίες αφορούν κυρίως στο e-commerce, η ευρωπαϊκή νομοθεσία υποχρεώνει ήδη τις τράπεζες και τα σχήματα καρτών (π.χ. Visa ή Mastercard), να αναλαμβάνουν σχεδόν εξ ολοκλήρου την ευθύνη σε περιπτώσεις ηλεκτρονικής απάτης, αποζημιώνοντας τους χρήστες με επιστροφή του ποσού που υπεκλάπη.

Το νέο νομοσχέδιο, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση το προηγούμενο διάστημα, ουσιαστικά επικυρώνει την υιοθέτηση των διατάξεων της ευρωπαϊκής οδηγίας υπ’ αριθ. 2366 του 2015 στην ελληνική νομοθεσία. Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή οδηγία, "σε περίπτωση μη εγκεκριμένης πράξης πληρωμής, ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών θα πρέπει να επιστρέφει αμέσως το ποσό της εν λόγω πράξης στον πληρωτή".

Επίσης, ξεκαθαρίζει ότι "άπαξ οι χρήστες ενημερώσουν τον πάροχο για τον κίνδυνο δόλιας χρήσης του μέσου επαλήθευσης πληρωμών, οι χρήστες υπηρεσιών πληρωμών δεν θα πρέπει να είναι υπόχρεοι να καλύψουν περαιτέρω ζημίες που απορρέουν από τη μη εγκεκριμένη χρήση του εν λόγω μέσου".

Στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενημέρωση των Ευρωπαίων πολιτών/καταναλωτών αναφορικά με τα δικαιώματά τους σε θέματα πληρωμών, αναφέρεται ρητά ότι "σε περίπτωση που η κάρτα σας ή ο λογαριασμός σας χρεωθούν χωρίς την άδειά σας (…) το μόνο που μπορεί να σας ζητηθεί είναι να πληρώσετε το πολύ 50 ευρώ έναντι του κόστους της δόλιας πληρωμής".

Σε άλλο σημείο αναφέρει ότι "στις περιπτώσεις όπου η απώλεια, κλοπή ή υπεξαίρεση χρημάτων έχει γίνει εν αγνοία σας (π.χ. υποκλοπή του λογαριασμού σας, ή υποκλοπή και χρέωση της πιστωτικής σας κάρτας εν αγνοία σας), δεν πρέπει να πληρώσετε τίποτα. Η τράπεζα ή ο πάροχος της κάρτας πρέπει να καλύψουν όλο το κόστος".