Το δύσκολο έργο της Ε.Ε.: Να πάρει αποφάσεις χωρίς τη Γερμανία

Η Γερμανία, που άλλοτε χαρακτηριζόταν «ατμομηχανή» της Ευρώπης, αποτελεί πλέον όλο και μεγαλύτερο «αγκάθι» για το μπλοκ, καθώς οι διαφωνίες της κυβέρνησης εμποδίζουν την υλοποίηση καίριων στόχων της Ε.Ε. 

Οι εσωτερικές διαμάχες στη γερμανική κυβέρνηση συνεργασίας και η επίδρασή τους στην Ευρώπη θεωρούνται «σύμπτωμα» μιας πολύ βαρύτερης ασθένειας: την ανεκπλήρωτη εκστρατεία της Γερμανίας να βρει ένα νέο οικονομικό μοντέλο, αφότου ο πόλεμος στην Ουκρανία διέκοψε απότομα την προμήθεια φθηνού φυσικού αερίου από τη Ρωσία και έσπασε εμπορικές διόδους, οι οποίες τροφοδοτούσαν επί δεκαετίες την κατά βάση εξαγωγική βιομηχανία της. 

Όταν ο Olaf Scholz συμφώνησε στα τέλη του 2021 με τους Πράσινους και το FDP για δημιουργία κυβέρνησης, ήταν σαφές ότι θα δημιουργούνταν δυσκολίες. Ελάχιστοι όμως ανέμεναν ότι οι διαφορές τους θα είχαν επιπτώσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. «Υπάρχει αιτιότητα – ακριβώς επειδή το FDP χάνει υποστηρικτές στη Γερμανία, ψάχνει τρόπο να βελτιώσει το προφίλ του σε προσεκτικά επιλεγμένα ευρωπαϊκά θέματα», εξήγησε στο Reuters Ευρωπαίος διπλωμάτης.

Το Βερολίνο, βέβαια, συνέβαλε θετικά στις πρόσφατες αποφάσεις για οικονομική στήριξη στην Ουκρανία και τους νέους κανόνες για το δημοσιονομικό έλλειμμα. Σε άλλους τομείς, όμως, οι διαφορές δυσκόλεψαν την Ε.Ε. να υλοποιήσουν τους στόχους της, συμπεριλαμβανομένου του ευρωπαϊκού «Green Deal».

Τον περασμένο Μάρτιο για παράδειγμα, ο υπουργός Μεταφορών Volker Wissing του FDP υπαναχώρησε τελευταία στιγμή από τη συμφωνία Γερμανίας και άλλων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, η οποία στόχευε στη μείωση των ρύπων διοξειδίου του άνθρακα από τα αυτοκίνητα.

Τα πράγματα περιπλέχθηκαν ακόμη περισσότερο τον περασμένο Νοέμβριο, όταν η απόφαση του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου δημιούργησε «τρύπα» 60 δισ. ευρώ στον γερμανικό προϋπολογισμό. «Αυτό ήταν το σημείο καμπής. Τωρα, όλα όσα έχουν οικονομικές προεκτάσεις είναι εξαιρετικά δύσκολα», σχολίασε ο Ευρωπαίος διπλωμάτης.

Το τελευταίο διάστημα, το υπουργείο μεταφορών, υπό τη διοίκηση FDP, άσκησε πίεση για αλλαγές τελευταίας στιγμής σε έναν ευρωπαϊκό νόμο περί μείωσης των ρύπων CO2 από φορτηγά. Επίσης, λόγω αντιρρήσεων από το υπουργείο απορρίφθηκε νόμος, ο οποίος θα ενίσχυε τα δικαιώματα των εργαζομένων της «gig economy», της ευέλικτης μορφής εργασίας.

Επίσης η Γερμανία συνέβαλε στην απόρριψη νόμου, που θα υποχρέωνε μεγάλες εταιρείες να εξακριβώσουν εάν οι εφοδιαστικές τους αλυσίδες χρησιμοποιούν καταναγκαστική εργασία ή προκαλούν περιβαλλοντικά προβλήματα.

Παρότι η Γερμανία δεν είναι η μοναδική χώρα που αντιδρά σε διάφορες πολιτικές της Ε.Ε., Ευρωπαίοι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η στάση της έχει ενθαρρύνει και άλλες να φερθούν έτσι. Ακόμη πιο σοβαρό είναι ότι οι αλλαγές της τελευταίας στιγμής δημιουργούν αβεβαιότητα και έλλειψη εμπιστοσύνης.

Εξάλλου, το μέγεθος της Γερμανίας, το οποίο αποτυπώνεται και στην ισχύ της ψήφου της, δυσκολεύει την υπόλοιπη Ε.Ε. να προχωρήσει κανονικά σε πολιτικές, τις οποίες έχει καταψηφίσει. Αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένοι αποδίδουν την εσωτερική ένταση της Γερμανίας στις επερχόμενες Ευρωεκλογές.

 Βέβαια, ορισμένοι αξιωματούχοι δηλώνουν ότι το FDP στηρίζει με αποδοτικό τρόπο τη γερμανική βιομηχανία, η οποία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λόγω της ανόδου των τιμών ενέργειας και κατά συνέπεια της πτώσης της ανταγωνιστικότητάς της. «Η Γερμανία έχει ουσιαστικά διχαστεί, να μην ευνοήσει τη δική της βιομηχανία προκειμένου να στηρίξει την Ε.Ε., διατηρώντας παράλληλα διατηρώντας το οικονομικό της μοντέλο», σχολίασε ο Jeromin Zettelmeyer, επικεφαλής του think tank Bruegel.

Reuters