Βραχυχρόνιες μισθώσεις: Λιγότερα διαθέσιμα καταλύματα, μεγαλύτερη πίεση στις τιμές – Η Ελλάδα ξεχωρίζει στο ευρωπαϊκό τοπίο

Λιγότερα καταλύματα, περισσότερα έσοδα. Αυτή είναι, σε μια φράση, η εικόνα της ελληνικής αγοράς βραχυχρόνιων μισθώσεων, σύμφωνα με τα στοιχεία της AirDNA, της πλατφόρμας που αναλύει τα δεδομένα του κλάδου, για τον Ιούλιο του 2026, που δείχνουν τη χώρα μας να ξεχωρίζει καθαρά μέσα στο ευρωπαϊκό τοπίο.

Αναφορικά με την πτώση της διαθέσιμης προσφοράς κατά σχεδόν 2% και περίπου 162.000 ακίνητα λιγότερα, είναι αποτέλεσμα του νέου θεσμικού πλαισίου που ισχύει από τον περασμένο Οκτώβριο για τη λειτουργία των καταλυμάτων. Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη γενική ευρωπαϊκή τάση, όπου η προσφορά αυξήθηκε κατά 1,9% στα 4,18 εκατομμύρια ακίνητα (παρά την κατακόρυφη υποχώρηση στην Ισπανία, -12,5%).

Λιγότερα διαθέσιμα καταλύματα σημαίνει μεγαλύτερη πίεση στις τιμές

Η μέση ημερήσια τιμή (ADR) στην Ελλάδα ξεπέρασε πλέον τα 200 ευρώ (200,35 ευρώ) καταγράφοντας άνοδο 12,8%, σχεδόν διπλάσιο ρυθμό από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (+8,2%, στα 159,20 ευρώ). Με άλλα λόγια, ένας ταξιδιώτης πλήρωνε τον Ιούλιο περίπου 41 ευρώ παραπάνω για μια διανυκτέρευση στην Ελλάδα σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρώπης, ξεπερνώντας ανταγωνιστές όπως η Ισπανία, η Κροατία, η Γαλλία και η Ιταλία.

Το αποτέλεσμα αυτής της εξίσωσης «λιγότερη προσφορά, υψηλότερη τιμή» αποτυπώνεται καθαρά στο RevPAR (έσοδο ανά διαθέσιμη διανυκτέρευση), το οποίο εκτινάχθηκε στα 142,80 ευρώ, με άνοδο 14,3%, σχεδόν διπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (+7,7%, στα 110,10 ευρώ). Κι αυτό παρότι οι πραγματικές διανυκτερεύσεις αυξήθηκαν μόλις 1,9%, φτάνοντας τα 2,68 εκατομμύρια.

Ενδιαφέρον έχει, επίσης, και το «ποιος» πληρώνει αυτές τις τιμές. Η πληρότητα ενισχύθηκε περισσότερο στα ακριβότερα καταλύματα. Στα πολυτελή η πληρότητα ανέβηκε κατά 4,8 μονάδες (48,75%) και στα υπερπολυτελή κατά 4 μονάδες (56,39%), ένδειξη ότι μεγάλο μέρος των επισκεπτών επιλέγει συνειδητά ακριβότερες και ποιοτικότερες διαμονές. Συνολικά, η πληρότητα στην Ελλάδα έφτασε το 71,3%, έναντι 69,2% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Τέλος, τα στοιχεία προ-κρατήσεων δείχνουν ότι η σεζόν παρατείνεται προς το φθινόπωρο, ενώ ο Αύγουστος κινείται πιο ήπια (+1,6%), Σεπτέμβριος και Οκτώβριος «τρέχουν» με αυξήσεις κρατήσεων 6,9% και 6% αντίστοιχα, και αναμενόμενη άνοδο RevPAR 16,9% και 15,9%. Το σημαντικό είναι πως αυτή η ενίσχυση δεν στηρίζεται σε φθηνότερες τιμές, αντίθετα, οι μέσες τιμές παραμένουν υψηλές (152,34 ευρώ τον Σεπτέμβριο, 148,58 ευρώ τον Οκτώβριο), επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για πραγματική μετατόπιση της τουριστικής κίνησης εκτός αιχμής, όχι για εκπτωτική στρατηγική.