Παύλος Γερουλάνος: Το ΠΑΣΟΚ δεν το ακουμπάει κανένα καινούργιο κόμμα - Αποκαλύπτει ότι είναι δυσλεκτικός, το «bullying» από τις αδερφές του

Ο Παύλος Γερουλάνος μίλησε για την βελόνα, που τελικά δεν κουνήθηκε, για την «κατάσταση συναγερμού που πρέπει να μπει το κόμμα», ενώ είπε ανοιχτά πως εάν το ΠΑΣΟΚ συνεχίσει έτσι θα γίνει θεατής των πολιτικών εξελίξεων. Εκφράζοντας κόμμα να μη μείνει θεατής των πολιτικών εξελίξεων. Εξήγησε γιατί η ΝΔ εξακολουθεί να προηγείται, τι πήγε λάθος στο ΠΑΣΟΚ και γιατί το μεγάλο στοίχημα είναι η επιστροφή των πολιτών, που γύρισαν την πλάτη στην κάλπη.

Απάντησε ανοιχτά για το κατά πόσο είναι κεντροαριστερά ο ΣΥΡΙΖΑ, για τα «πολλά ΠΑΣΟΚ», τα νέα κόμματα που συζητιούνται του Αλέξη Τσίπρα, της Μαρίας Καρυστιανού, αλλά και του τρίτου ξαδέδρφου του Αντώνη Σαμαράς.

Σε πιο προσωπικό τόνο, ξετύλιξε κομμάτια της ζωής του: Την απώλεια της αδερφής του Δέσποινας, μιλά για τις κόρες του Τατιάνα και Αλεξάνδρα και η νέα γενιά που, όπως λέει, πρέπει να μάθει να πιάνει τον κόσμο «από τα κέρατα». Αποκαλύπτει ότι είναι δυσλεκτικός, αλλά και το ότι το Μέγαρο Μαξίμου ανήκε στην οικογένειά του κάτι που δεν γνώριζε ούτε ο ίδιος.

Για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και την «βελόνα»

«Νομίζω ότι η πορεία προς το συνέδριο είναι πολύ μεγάλη ευκαιρία που έχουμε να την κουνήσουμε (σσ βελόνα). Δεν κουνήθηκε όσο θα θέλαμε και αυτό σαφέστατα πρέπει να μας προβληματίσει. Α συνεχίσουμε έτσι θα γίνουμε θεατές των πολιτικών εξελίξεων.  Πάντα επιμένω ότι, ο στόχος μας πρέπει να είναι να φέρουμε πίσω στο ΠΑΣΟΚ όλον εκείνο τον κόσμο, που σήμερα απέχει. Αυτή είναι δουλειά, που έχουμε μέχρι τις εκλογές και γι’ αυτό λέω ότι το συνέδριό μας πρέπει να είναι ένα συνέδριο συναγερμού. Να βγούμε έξω και να μιλήσουμε στον κόσμο. Όχι να λύσουμε διαφορές μεταξύ μας, αλλά να πάμε έξω στην κοινωνία. Αν εμπνεύσουμε θα έρθει κόσμος στην κάλπη. Αν έρθει ο κόσμος στην κάλπη, θα είμαστε πρώτο κόμμα. Αυτή είναι δουλειά μας. Έχουμε πολύ λίγο χρόνο και πάρα πολλή δουλειά. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Η συγκυρία δεν είναι καλή. Το Συνέδριο είναι τελευταία ευκαιρία».

Για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ και παρακλάδια του

«Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα για μας. Εμείς έχουμε πει ότι έχουμε μια αυτόνομη πορεία με στόχο τη διεύρυνση της βάσης. Ποια είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ ακριβώς; Για εμάς είναι πολλή σημαντική η αποκέντρωση της εξουσίας το οποίο ήταν στο DNA του ΠΑΣΟΚ από την πρώτη μέρα. Τα ίδια μας λέει σήμερα κύριος Τσίπρας. Αλλά όταν ήταν στην κυβέρνηση τι έκανε; Προσπάθησε να χειραγωγήσει την τοπική αυτοδιοίκηση». «Όλα όσα γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες είναι συζητήσεις για καρέκλες, όχι για την κοινωνία».

Για το κόμμα Αλέξη Τρίπρα

«Παρακολουθώ τις εξελίξεις. Δεν μπορείς να μείνεις εκτός των εξελίξεων, αλλά φαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτό το οποίο θέτω ως στόχο για το ΠΑΣΟΚ δεν το ακουμπάει κανένα άλλο καινούργιο κόμμα. Δεν βλέπω ως πιθανότητα να πάρει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα από την δεξαμενή του ΠΑΣΟΚ. Ή και αν πάρει κάποια ποσοστά, δεν είναι τέτοια που να αλλάξουν τη στρατηγική μας. Εμείς πρέπει να έχουμε τη δική μας στρατηγική και να την υπηρετήσουμε από την αρχή ως το τέλος».

Για το κόμμα Μαρίας Καρυστιανού

«Ο καθένας έχει δικαίωμα να ζητήσει την ψήφο του ελληνικού λαού. Αυτό είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας. Θα κριθεί. Εμείς όμως κρινόμαστε από το κατά πόσο μπορούμε να πάμε να μιλήσουμε αυτό το κομμάτι της κοινωνίας που απέχει. Αν δεν ακούσω τι πρεσβεύει, ποιοι είναι οι στόχοι για τη χώρα, ποιο είναι το όραμα δεν μπορώ να απαντήσω. Επιμένω όμως ότι η δική μας δεξαμενή είναι αυτή τη στιγμή σε επιφυλακή.

Σε πιο προσωπικό τόνο, μίλησε για τη δυσλεξία και τα σχολικά του χρόνια, επισημαίνοντας ότι «το ελληνικό σχολείο είναι μονολιθικό. Σε κρίνει από το κατά πόσον μπορείς να κάνεις μερικά πράγματα, όχι όλα. Το ελληνικό σχολείο συχνά δεν ψάχνει τα ταλέντα σου, αλλά σε τι δεν είσαι καλός», ενώ εξομολογήθηκε πως η εμπειρία του στο εξωτερικό «μού έμαθε τι σημαίνει να σε σέβονται για τις ιδέες σου».

Για την απώλεια της αδερφής του Δέσποινας

«Δυστυχώς έχασα ανθρώπους πολύ μικρός στη ζωή μου, Πολύ αγαπητούς μου φίλους και από τότε έκλεισα. Δηλαδή η άμυνά μου ήταν να μην αντιμετωπίζω τα θέματα ή να τα βλέπω με μια απόσταση ή να βλέπω τον ρόλο μου σαν να προσπαθώ να απαλύνω τον πόνο των άλλων γύρω. Νομίζω ότι με τη Δέσποινα αυτό λύθηκε. Εκεί επέτρεψα στον εαυτό μου να συγκινηθεί, να κλάψει και αυτό ήταν που άλλαξε για μένα πάρα πολλά πράγματα και στον τρόπο που αντιμετωπίζω το δικό μου συναισθηματικό κόσμο, αλλά και τον τρόπο που αντιμετωπίζω τον συναισθηματικό κόσμο των ανθρώπων γύρω μου. Ακόμα με τον πατέρα μου ένιωθα περίεργα ότι κρατούσα αυτή την αμυντική στάση. Δεν έκλαψα όταν πέθανε και αυτό με σόκαρε, γιατί η σχέση μου τον πατέρα μου ήταν πάρα πολύ στενή και εκεί ήταν που άρχισα να σκέφτομαι ότι, ότι μήπως, μήπως πρέπει να μην το αντιμετωπίζω τόσο ρομποτικά έναν τέτοιο πόνο;».

Το «bullying» από τις τρεις αδερφές του

«Επειδή ήμασταν τέσσερις στην οικογένεια και ήταν πολύ όμορφο ότι ήμασταν τόσα πολλά παιδιά, γίνονταν συμμαχίες. Εγώ ήμουν ένα αγόρι μόνο του. Με κοροϊδεύανε για τη φωνή μου και όχι αδίκως , αλλά, αλλά επειδή οι δύο μεγάλες είχαν καταπληκτικές φωνές και κάνανε πάρα πολύ όμορφα ντουέτα, όταν προσπαθούσα κι εγώ να τραγουδήσω, έλεγαν άσ’ το καλύτερα. Ευτυχώς και μικρή δεν έχει καλή φωνή, οπότε κάναμε τη δική μας συμμαχία. Αλλά, αλλά όλα αυτά είναι, είναι οι ομορφιές μιας οικογένειας, η οποία μεγαλώνει με αγάπη και δημιουργεί σχέσεις ανθρώπων μεταξύ τους που είναι τρομερά εποικοδομητικές».

Σε μια πιο χαλαρή στιγμή της συνέντευξης, ο Παύλος Γερουλάνος αναφέρθηκε στην άγνωστη σχέση του Μεγάρου Μαξίμου με την οικογένειά του

Και όταν πρωτοέγινα υπουργός, κάποιος το έγραψε σε ένα ρεπορτάζ ότι το Μέγαρο Μαξιμου ανήκε στην οικογένειά μου και πήγα στη μάνα μου και της λέω Ρε μάνα, κοίτα τι βλακείες γράφουν. Γράφουν ότι μέχρι και το Μέγαρο Μαξίμου δωρίσαμε στο κράτος. Και λέει μάνα μου νομίζω ότι είναι μιας θείας. Ήταν μιας θείας και πράγματι είναι των Λόντων που είναι μέρος της οικογένειας. Και τότε ο Αντρέας νομίζω Λώντος το δώρισε για την ακρίβεια το έδωσε στη μισή τιμή για να μείνει αυτός ο χώρος κοντά στο Προεδρικό Μέγαρο για φιλοξενία ξένων».

Η αγαπημένη του συνταγή

Παράλληλα, αποκάλυψε και μια μικρή καθημερινή συνήθεια, που τον χαλαρώνει: Το φαγητό, που προτιμά και μαγειρεύει συχνά μόνος του. «Έχω ένα φαγητό στάνταρ για να μη σκέφτομαι κάθε μέρα τι θα φάω. Λαβράκια, με λάδι, λεμόνι και λίγο αλάτι. Απλό, ελληνικό, καθαρό», είπε, τονίζοντας ότι, οι απλές επιλογές όπως και στην πολιτική είναι συχνά αυτές, που αντέχουν στον χρόνο».