Χωρισμός: Μικρά βήματα που μας βοηθούν να ξαναβρούμε τον εαυτό μας μετά το τέλος μιας σχέσης

Οι χωρισμοί δεν είναι ποτέ απλοί. Μπορεί να νιώθουμε μπερδεμένες, να αναλύουμε ξανά και ξανά παλιές συζητήσεις και να αναρωτιόμαστε τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει διαφορετικά. Τη μία στιγμή δείχνουμε καλά και την επόμενη όλα μας καταρρέουν. Κι όμως, όλα αυτά είναι απόλυτα φυσιολογικά. Δεν σημαίνει ότι έχουμε χάσει τον έλεγχο, αλλά ότι επεξεργαζόμαστε μια σημαντική απώλεια.

Το τέλος μιας σχέσης μπορεί να μας αποσυντονίσει, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει χώρο για κάτι νέο. Μας δίνει την ευκαιρία να στραφούμε προς τον εαυτό μας, να καταλάβουμε καλύτερα τι θέλουμε και να εξελιχθούμε. Και ναι, όσο δύσκολο κι αν είναι, μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά με περισσότερη σιγουριά.

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να ξεπεράσουμε έναν χωρισμό;

Όταν τελειώνει μια σχέση, δεν χάνουμε μόνο έναν άνθρωπο. Χάνουμε τη συνήθεια, την οικειότητα, τις κοινές στιγμές, ακόμη και την εικόνα που είχαμε για το μέλλον. Είναι λογικό λοιπόν να πονάμε τόσο έντονα. Σε ψυχολογικό επίπεδο, ο εγκέφαλός μας αντιδρά σαν να βιώνει σωματικό πόνο. Γι’ αυτό και η στεναχώρια μοιάζει τόσο έντονη και πραγματική. Ειδικά όταν υπήρχε βαθύ δέσιμο, μπορεί να νιώσουμε κάτι σαν “στέρηση”. Είναι σαν να λείπουν ξαφνικά εκείνα τα συναισθήματα ευφορίας και ασφάλειας που είχαμε συνδέσει με τον άλλο άνθρωπο.

Πόσο χρόνο χρειάζεται για να προχωρήσουμε;

Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος timeline. Κάποιες από εμάς θα νιώσουν καλύτερα πιο γρήγορα, ενώ άλλες θα χρειαστούν περισσότερο χρόνο. Αυτό δεν έχει να κάνει με δύναμη χαρακτήρα, αλλά με το τι σήμαινε η σχέση για εμάς. Παίζει ρόλο το πόσο είχαμε επενδύσει συναισθηματικά, αλλά και το πόσο είχαμε “δεθεί” με τον άλλον. Επίσης, όταν έχουμε ταυτίσει μεγάλο μέρος της ταυτότητάς μας με τη σχέση, είναι πιο δύσκολο να αποχωριστούμε αυτό το κομμάτι. Το σημαντικό είναι να μην μετράμε την πρόοδό μας με βάση το πόσο γρήγορα “ξεπερνάμε” τον πόνο. Η ουσιαστική εξέλιξη φαίνεται στο πόσο επιλέγουμε τον εαυτό μας, ξανά και ξανά.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να προχωρήσουμε

Το πρώτο και πιο βασικό βήμα είναι να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να νιώσει. Δεν χρειάζεται να πιεζόμαστε να είμαστε καλά όταν δεν είμαστε. Το να βιώσουμε τα συναισθήματά μας είναι απαραίτητο για να τα ξεπεράσουμε. Μπορούμε να γράψουμε τις σκέψεις μας, να περάσουμε χρόνο μόνες μας ή με φίλες, ακόμα και να κλάψουμε χωρίς ενοχές.

Εξίσου σημαντικό είναι να βάλουμε όρια. Αυτό σημαίνει να σταματήσουμε συνήθειες που μας κρατούν πίσω, όπως το να κοιτάμε παλιά μηνύματα ή να ελέγχουμε συνεχώς τα social media του πρώην. Στην αρχή ίσως φαίνεται δύσκολο, αλλά με τον χρόνο γίνεται απελευθερωτικό.

Παράλληλα, είναι η κατάλληλη στιγμή να επενδύσουμε ξανά στη δική μας ζωή. Να δημιουργήσουμε νέες ρουτίνες, να ασχοληθούμε με πράγματα που μας γεμίζουν και να θυμηθούμε ποια είμαστε έξω από τη σχέση. Ίσως ξεκινήσουμε ένα νέο χόμπι ή κάνουμε μια αλλαγή που αναβάλλαμε καιρό. Μια πρακτική που βοηθά πολύ είναι η αποχή από την επικοινωνία για ένα διάστημα. Αυτή η απόσταση μάς δίνει τον χώρο να αποσυνδεθούμε συναισθηματικά και να ξαναβρούμε την ισορροπία μας.

Η σημασία της προσωπικής εξέλιξης

Ένας χωρισμός μπορεί να γίνει αφορμή για ουσιαστική αυτογνωσία. Μας δίνει την ευκαιρία να καταλάβουμε καλύτερα τα μοτίβα μας, τι αναζητούμε στους άλλους και τι ανεχόμαστε. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε τα όριά μας και τις ανάγκες μας. Όσο περισσότερο κατανοούμε τον εαυτό μας, τόσο πιο εύκολα χτίζουμε πιο υγιείς σχέσεις στο μέλλον. Και το πιο σημαντικό, σταματάμε να αφήνουμε το παρελθόν να καθορίζει το παρόν μας.

Δεν χρειάζεται να το περνάμε μόνες μας

Η υποστήριξη από τους ανθρώπους μας είναι πολύτιμη. Μια συζήτηση με μια φίλη ή απλώς η παρουσία κάποιου που μας ακούει μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά. Δεν χρειάζεται να κρατάμε τα πάντα μέσα μας. Αν νιώθουμε ότι δυσκολευόμαστε να προχωρήσουμε ή ότι ο χωρισμός επηρεάζει την καθημερινότητά μας, η βοήθεια από έναν ειδικό μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη. Δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά φροντίδας προς τον εαυτό μας.

Τι να αποφύγουμε

Ένα από τα πιο συχνά λάθη είναι να βιαζόμαστε να προχωρήσουμε. Το να μπούμε αμέσως σε μια νέα σχέση ή να γεμίζουμε τον χρόνο μας με περισπασμούς δεν μας βοηθά ουσιαστικά. Τα συναισθήματα δεν εξαφανίζονται αν τα αγνοούμε. Επίσης, συχνά εξιδανικεύουμε το παρελθόν και ξεχνάμε γιατί η σχέση δεν λειτούργησε. Είναι σημαντικό να βλέπουμε την εικόνα ρεαλιστικά και όχι μόνο τις όμορφες στιγμές. Τέλος, ο φόβος για το άγνωστο μπορεί να μας κρατά πίσω. Όμως το να μείνουμε σε κάτι που δεν μας κάνει καλό μόνο και μόνο επειδή το γνωρίζουμε, δεν είναι λύση. Κάθε νέο ξεκίνημα έχει αβεβαιότητα, αλλά μαζί φέρνει και νέες δυνατότητες.

Marieclaire.gr