Η μικρή πόλη της Ουαλίας που γεμίζει…Έλβις κάθε χρόνο και προσελκύει 40.000 επισκέπτες

Το Πόρθκολ φιλοξενεί το μεγαλύτερο φεστιβάλ μιμητών του Έλβις Πρίσλεϊ στον κόσμο, προσελκύοντας δεκάδες χιλιάδες θαυμαστές σε ένα μοναδικό, σχεδόν σουρεαλιστικό θέαμα.

Το Πόρθκολ, στη νότια ακτή της χώρας, έχει καθιερωθεί ως το επίκεντρο του μεγαλύτερου φεστιβάλ μιμητών του Έλβις Πρίσλεϊ παγκοσμίως, προσελκύοντας κάθε χρόνο περίπου 40.000 επισκέπτες — αριθμό που ξεπερνά κατά πολύ τον μόνιμο πληθυσμό της πόλης.

Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο Έλβις Πρίσλεϊ δεν εμφανίστηκε ποτέ στην Ευρώπη, και φυσικά ούτε στην Ουαλία, η πόλη έχει καταφέρει να συνδέσει το όνομά της με τον «βασιλιά του ροκ εν ρολ» μέσα από ένα φεστιβάλ που συνδυάζει μουσική, θεατρικότητα και έντονη δόση χιούμορ.

Η διοργάνωση ξεκίνησε το 2004, αρχικά ως μια προσπάθεια να σωθεί το Grand Pavilion, ένα εμβληματικό κτίριο της παραλιακής ζώνης που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο κλεισίματος. Ο τοπικός διοργανωτής εκδηλώσεων Πίτερ Φίλιπς αναζήτησε μια πρωτότυπη ιδέα για να προσελκύσει κόσμο — και η επιλογή ενός φεστιβάλ αφιερωμένου στον Έλβις αποδείχθηκε απροσδόκητα επιτυχημένη.

Από μια σχετικά μικρή εκδήλωση, που περιλάμβανε ακόμη και έναν γάμο με θεματική τον Έλβις στην παραλία, το φεστιβάλ εξελίχθηκε σε ένα πολυήμερο γεγονός που καταλαμβάνει πολλαπλούς χώρους της πόλης.

Κατά τη διάρκειά του, οι δρόμοι γεμίζουν με ανθρώπους κάθε ηλικίας ντυμένους σαν τον θρυλικό καλλιτέχνη, ενώ διοργανώνονται διαγωνισμοί για ερασιτέχνες και επαγγελματίες μιμητές, καλύπτοντας όλες τις περιόδους της καριέρας του — από τα πρώτα του βήματα μέχρι τα χρόνια στο Λας Βέγκας.

Πέρα από το καλλιτεχνικό επίπεδο των συμμετεχόντων, που ποικίλλει, η επιτυχία του φεστιβάλ βασίζεται κυρίως στην αίσθηση κοινότητας και στη διάθεση των επισκεπτών να αγκαλιάσουν την υπερβολή και τη θεατρικότητα της εμπειρίας.

Η Ουαλία διαθέτει ήδη μια πλούσια μουσική παράδοση, με χαρακτηριστικά στοιχεία όπως οι ανδρικές χορωδίες και καλλιτέχνες όπως ο Τομ Τζόουνς και η Σίρλεϊ Μπάσεϊ. Ωστόσο, το Πόρθκολ έχει καταφέρει να ξεχωρίσει διεθνώς μέσα από έναν φόρο τιμής σε έναν καλλιτέχνη που δεν επισκέφθηκε ποτέ τη χώρα.

Το φεστιβάλ αποδεικνύει ότι η λατρεία για τον Έλβις Πρίσλεϊ παραμένει ζωντανή — και ότι η μίμηση, σε αυτή την περίπτωση, έχει εξελιχθεί σε μια ολόκληρη μορφή τέχνης.