Μαρία Κίτσου: «Μεγάλωσα κακοποιητικά και από τους δυο μου γονείς»

Η Μαρία Κίτσου παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή “Καλημέρα, είπαμε;”. Η γνωστή ηθοποιός μίλησε μεταξύ άλλων για τα παιδικά της χρόνια, την κακοποιητική συμπεριφορά των γονιών της, την κατάθλιψη και το bullying για τα παραπάνω κιλά.

«Έγινα ηθοποιός από μια ανάγκη μου να εκφραστώ, να γνωρίσω κάτι καινούριο. Εννοείται πως θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που ανέβηκα στη σκηνή. Εκείνη τη μέρα κήδεψα τον πατέρα μου. Ήτανε αδιανόητο. Θυμάμαι να είμαι, όπως πρέπει, αλλά, όταν έφευγα από τη σκηνή, έκλειναν τα φώτα, θυμάμαι να καταρρέω και να με μαζεύουν τα παιδιά.

Ο μπαμπάς μου δεν πρόλαβε να με δει επαγγελματικά, πρόλαβε να με δει στις παραστάσεις του Εθνικού, στις εξεταστικές μας, στις πτυχιακές μας. Θυμάμαι στις πτυχιακές τραγουδάγαμε το “Tu vuò fa l’americano” και τραγούδαγε κι αυτός, με είχε πάρει, χορεύαμε, γιατί ήταν διαδραστικό με το κοινό, οπότε με είχε δει»., είπε αρχικά η Μαρία Κίτσου.

Και πρόσθεσε: «Το ότι ανοίξαμε τον δρόμο με τις “Άγριες Μέλισσες” στο να έρθουν θεατρικοί ηθοποιοί στην τηλεόραση είναι ένα μεγάλο κομπλιμέντο. Δεν ξέρω σε πόσο βαθμό είναι αλήθεια. Συνέβη όμως. Οι “Άγριες Μέλισσες” είναι τεράστιο κεφάλαιο, ακόμα και τώρα δηλαδή, πέρα από την αγάπη του κόσμου, που τη βιώνω συνέχεια, δεν το συζητώ, είμαι ευγνώμων, εγώ γυρνάω πίσω με πολύ ωραία συναισθήματα.

Ο ρόλος της Λενιώς μου έδωσε πολλά αλλά μου στέρησε κιόλας, ήτανε σχεδόν θυσία. Όσα χρόνια έπαιζα τις “Μέλισσες”, δεν βγήκα από το σπίτι ούτε μια φορά για να διασκεδάσω. Είχα τέτοιο όγκο, είχα τόσο διάβασμα, είχα τόση δουλειά να κάνω σε πρόβες, σε επίπεδο προβών, που δεν χάρηκα τίποτα. Δεν χάρηκα ούτε την αναγνωρισιμότητα που χάρηκαν άλλα παιδιά, δηλαδή ήμουνα σπίτι, γύρισμα, γύρισμα, σπίτι, διάβασμα, θέατρο, κοιμόμουν τρεις ώρες κάθε κάθε μέρα, κόντεψα να τρελαθώ. Έπαθα burnout, έπαθα υπερκόπωση».

Η μάχη με την κατάθλιψη

Για τη μάχη με την κατάθλιψη ανέφερε: «Χωρίς να θέλω να είμαι αγνώμων, αλλά εκτός από την επαγγελματική επιτυχία χρειάζεται και η ψυχική γαλήνη, να παίρνεις αγάπη από κάπου αλλού, να έχεις την οικογένειά σου, να παίρνεις από εκεί ασφάλεια, αγάπη, δύναμη. Εγώ λίγο τα στερήθηκα όλα αυτά. Τώρα, τον τελευταίο χρόνο, προσπαθώ να με φροντίσω. Τα καταφέρνω, είμαι σε πολύ καλή φάση.

Με αναγέννησε ο εαυτός μου. Παλιότερα, πίστευα στους έρωτες, ότι ο έρωτας θα με φτιάξει, θα με βγάλει από την κατάθλιψη, ξέρω γω. Αλλά το βρήκα μέσα από τον εαυτό μου, δηλαδή αυτό που λένε, “αν δεν είσαι καλά με σένα, δεν θα είσαι με κανέναν”, το πήρα πάρα πολύ σοβαρά».

Και κατέληξε η Μαρία Κίτσου: «Έχω αγαπηθεί πολύ. Αυτό μου έχει κάνει καλό, επειδή μου είχε λείψει από την οικογένειά μου, η αλήθεια είναι ότι μου δόθηκε απλόχερα, αλλά έχω αγάπησε κιόλας πάρα πολύ.

Μεγάλωσα πολύ δύσκολα, κακοποιητικά και από τους δύο γονείς και εγώ και ο αδερφός μου. Αλλά, ο πατέρας μου πια έχει πεθάνει, η μητέρα μου είναι πολύ άρρωστη, έχει πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά ποτέ δεν θα μπορούσα να φερθώ, έτσι είναι ο χαρακτήρας μου, με τη σκληρότητα που μου φέρθηκαν.

Και η επιλογή και η ασυνειδησία και ο χαρακτήρας μας και το DNA με έκαναν άνθρωπο που δεν έχω καμία σχέση με τον τρόπο που επέλεξαν οι γονείς μου να μας μεγαλώσουν. Πάντα έλεγα ότι αυτό δεν είναι σωστό, ήμουν μικρό παιδάκι, και έγινα το αντίθετο, ακριβώς το αντίθετο».