Α’ Χαιρετισμοί: Τι συμβολίζει η πρώτη Παρασκευή της Σαρακοστής

Σε κλίμα κατάνυξης ξεκινούν σήμερα Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, πρώτη Παρασκευή της Σαρακοστής, οι Α’ Χαιρετισμοί όπου οι πιστοί προσέρχονται στους ναούς για να συμμετάσχουν στην ιερή ακολουθία που ανοίγει τον δρόμο προς τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα.

Πότε ψάλλεται ο Ακάθιστος Ύμνος

Οι Α’ Χαιρετισμοί ψάλλονται το απόγευμα, συνήθως μεταξύ 17:00 και 19:00 εγκαινιάζοντας έναν κύκλο ακολουθιών που κορυφώνεται με τον Ακάθιστο Ύμνο. Οι Χαιρετισμοί τελούνται κατά παράδοση τις τέσσερις πρώτες Παρασκευές της Σαρακοστής (Α’, Β’, Γ’ και Δ’ Χαιρετισμοί). Την πέμπτη Παρασκευή, που φέτος είναι στις 27 Μαρτίου, ψάλλεται ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος. Η Α’ Στάση (οἶκοι Α–Ζ) αναφέρεται στα γεγονότα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και κορυφώνεται με τη δοξολογία «Ἀλληλούϊα».

Η ακολουθία, ευρύτερα γνωστή ως Ακάθιστος Ύμνος, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ύμνους της Ορθοδοξίας. Ο Ακάθιστος Ύμνος αποτελείται από 24 στροφές, που ονομάζονται «οίκοι». Κάθε οίκος αρχίζει με διαδοχικό γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου, από το Α έως το Ω, και καταλήγει εναλλάξ στις φράσεις «Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε» και «Ἀλληλούια».

Το σύνολο του ύμνου χωρίζεται σε τέσσερις ίσες ενότητες («στάσεις»), καθεμία από τις οποίες περιλαμβάνει έξι οίκους.

Η Πρώτη Στάση των Χαιρετισμών

Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τη Θεοτόκω το, Χαίρε (εκ γ´)· και συν τη ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε θεωρών Κύριε, εξίστατο, και ίστατο κραυγάζων προς αυτήν τοιαύτα·

Άγγελος που ήταν πρώτος μεταξύ των αγγέλων, στάλθηκε από τον ουρανό να πεί στη Θεοτόκο το χαίρε (3 φορές)· και με την ασώματή του φωνή, βλέποντάς σε Κύριε να παίρνεις σώμα (να γίνεσαι άνθρωπος), εκπλησσόταν και στεκόταν φωνάζοντας προς αυτήν αυτά τα λόγια·

Χαίρε, δι’ ης η χαρά εκλάμψει· χαίρε, δι’ ης η αρά εκλείψει.

Χαίρε εσύ απ’ την οποία θα λάμψει η χαρά· χαίρε εσύ που για χάρη σου θα σβήσει η κατάρα.

Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις· χαίρε, των δακρύων της Εύας η λύτρωσις.

Φωτογραφία romfaia

Χαίρε εσύ που έκανες να σηκωθεί ο πεσμένος Αδάμ· χαίρε εσύ που έγινες η λύτρωση των δακρύων της Εύας.

Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς· χαίρε, βάθος δυσθεώρητον, και Αγγέλων οφθαλμοίς.

Χαίρε ύψος στο οποίο δύσκολα μπορούν να φθάσουν οι ανθρώπινοι λογισμοί· χαίρε βάθος που αδυνατούν να κατοπτεύσουν και αγγέλων οφθαλμοί.

Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα· χαίρε, ότι βαστάζεις τον βαστάζοντα πάντα.

Χαίρε εσύ που έγινες ο θρόνος του Βασιλιά (Χριστού)· χαίρε γιατί βαστάζεις (στην αγκάλη σου) Εκείνον που βαστάζει τα πάντα.

Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τον Ήλιον· χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως.

Χαίρε αστέρι που προμηνύεις τον Ήλιο, χαίρε κοιλία της θεικής (του Λόγου) σαρκώσεως.

Χαίρε, δι’ ης νεουργείται η κτίσις· χαίρε, δι’ ης βρεφουργείται ο Κτίστης.

Χαίρε εσύ με την οποία γίνεται καινούργια η κτίση· χαίρε εσύ με την οποία γίνεται βρέφος ο Κτίστης.

Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.