Η άποψη του καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης Γιώργου Ατσαλάκη σχετικά με την αύξηση της μεταδοτικότητας του κορωνοϊού

Τα αυστηρά «απαγορευτικά» δεν μπορούν να αποτρέψουν την αύξηση των κρουσμάτων κορωνοϊού στην Κίνα, τονίζει ο αναπληρωτής καθηγητής του Πολυτεχνείου της Κρήτης, Γιώργος Ατσαλάκης.

Σύμφωνα με ανάλυση του Εργαστηρίου Ανάλυσης Δεδομένων και Πρόβλεψης του Πολυτεχνείου Κρήτης, στην Κίνα ο κινητός μέσος όρος των κρουσμάτων των επτά ημερών τις τελευταίες 10 ημέρες υπερδιπλασιάστηκε.

Στην επαρχία Jilin, παρά το σκληρό lockdown, τα κρούσματα δεν μπόρεσαν να μειωθούν, ενώ στο Χονγκ Κονγκ τα κρούσματα έφτασαν στα 10.000 ανά εκατομμύριο κατοίκους.

«Εάν στη Σαγκάη ακολουθήσουν την ίδια εξέλιξη μπορεί να φτάσουν στις 250.000 την ημέρα», εκτιμά μέσω του iefimerida.gr ο Γιώργος Ατσαλάκης, και προσθέτει ότι «προκειμένου να αποφευχθεί ένας τόσο υψηλός αριθμός κρουσμάτων τα «απαγορευτικά» θα γίνονται ολοένα και πιο δρακόντεια».

Χωρίς αυστηρά «απαγορευτικά» κινδυνεύει άμεσα το 48% των ηλικιωμένων άνω των 80 ετών που παραμένει ανεμβολίαστο και αριθμεί περίπου 15.000.000 άτομα. Οι πολίτες δεν έχουν φυσική ανοσία από νοσήσεις των προηγούμενων μεταλλάξεων, οπότε ο πληθυσμός είναι πολύ ευάλωτος.

«Τα «απαγορευτικά» που βλέπουμε αποδεικνύουν ότι το κινεζικό εμβόλιο δεν είχε την αποτελεσματικότητα των δυτικών εμβολίων, καθόσον δεν έχει «κτιστεί» άμυνα όπως στις δυτικές χώρες με την 2η και την 3η ή 4η αναμνηστική δόση και τη φυσική νόσηση. Επιπλέον, εάν δεν υπάρχουν κατάλληλα αντι-ιικά φάρμακα, ίσως τα δρακόντεια απαγορευτικά να είναι μονόδρομος» εξηγεί ο ειδικός επιστήμονας, ο οποίος μελετά στενά το τελευταίο διάστημα τα στοιχεία που έρχονται από την Κίνα.

Με βάση τα στοιχεία θανάτων του Χονγκ Κονγκ, κατά τη διάρκεια του κύματος της Όμικρον οι θάνατοι αυξήθηκαν 43 φορές (από 213 σε 9.160).

Στην Ταίβάν, όπου ο πληθυσμός άνω των 75 ετών είναι κατά 22% εντελώς ανεμβολίαστος, τα κρούσματα από την 1η Μαρτίου αυξήθηκαν κατά 17 φορές και οι θάνατοι από την αρχή της Όμικρον αυξήθηκαν κατά 65 φορές.

Για την Κίνα, όμως, δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για το εάν συμβαίνει κάτι αντίστοιχο με τους θανάτους.

«Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα δεδομένα, όταν το στέλεχος Όμικρον μεταδίδεται σε μη εμβολιασμένους πληθυσμούς δίνει τόση θνητότητα όσο έδιναν οι προηγούμενες μεταλλάξεις. Οπότε οι χώρες που είχαν πολύ χαμηλή έκθεση στις προηγούμενες μεταλλάξεις του κορωνοϊού, εξαιτίας των απαγορευτικών, όπως η Κίνα, το Χονγκ Κονγκ, η Νότια Κορέα, η Ταϊβάν κ.λπ., αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε μεγαλύτερη έκθεση στον ιό λόγω της υψηλής μεταδοτικότητας της Όμικρον», λέει ο αναπληρωτής καθηγητής.

Οι τελευταίες μεταλλάξεις και υπο-μεταλλάξεις αυξάνουν υπερβολικά τη μεταδοτικότητα του ιού

Η επιμονή των «απαγορευτικών», ως καλύτερη στρατηγική για τη διαχείριση της πανδημίας, όταν αυτή έχει εγκαταλειφθεί από όλες τις χώρες, δημιουργεί προβληματισμούς, όπως και η εξέλιξη του κύκλου ζωής του κορωνοϊού.

Η τυχόν εξασθένιση του ιού θα έπρεπε να καταγραφόταν σε δύο παράγοντες: στην εξασθένιση της μεταδοτικότητας και στην εξασθένιση της θνητότητας. Δυστυχώς, όπως επισημαίνεται στις αναλύσεις του κ. Ατσαλάκη, οι τελευταίες μεταλλάξεις και υπο-μεταλλάξεις αυξάνουν υπερβολικά τη μεταδοτικότητα, αντί αυτή να μειώνεται.

Την ίδια στιγμή, δύο ακόμα υποκατηγορίες του στελέχους Όμικρον, η BA.2.12 και η BA.2.12.1, έχουν μεγαλύτερη μεταδοτικότητα κατά 23%-27% από την αρχική υποκατηγορία της Όμικρον BA.2, η οποία είχε πάνω από 50% μεγαλύτερη μεταδοτικότητα από την απλή Όμικρον. Επίσης, η τελευταία είχε 4-5 φορές μεγαλύτερη μεταδοτικότητα από τη Δέλτα.

Φόβοι για μια πολύ καταστροφική νέα μετάλλαξη -Αλυσιδωτές αντιδράσεις στην οικονομία

«Η τυχόν αύξηση του άλλου παράγοντα, δηλαδή της θνητότητας, παράλληλα με την πολύ υψηλή μεταδοτικότητα, θα μπορούσε να δημιουργήσει μια πολύ καταστροφική νέα μετάλλαξη. Με τα μέχρι τώρα δεδομένα οι νέες μεταλλάξεις αναπτύσσονται κυρίως σε πληθυσμούς που είναι σε μεγάλο βαθμό απροστάτευτοι ένεκα του χαμηλού ποσοστού εμβολιασμένων», επισημαίνει ο αναπληρωτής καθηγητής.

Σημειώνεται ότι τα αυστηρά απαγορευτικά της Σαγκάης και των άλλων επαρχιών δημιουργούν τεράστια προβλήματα σε εκατομμύρια κατοίκους, όπως έλλειψη τροφίμων, αδυναμία πρόσβασης στο ιατρικό σύστημα, διαχωρισμό των οικογενειών που πρέπει να μπουν σε καραντίνα κ.λπ. και διαταράσσουν την εφοδιαστική αλυσίδα, πράγμα το οποίο θα έχει περαιτέρω οικονομικές επιπτώσεις, μεταξύ άλλων στην ανεξέλεγκτη αύξηση των τιμών της ενέργειας.