Η «πληγή» του λαδιού και ο κίνδυνος του... ανθού της ελιάς

Σε μια από τις πιο κρίσιμες καμπές έχει μπει αυτή την περίοδο η ελιά, καθώς η ανθοφορια τους έχει ξεκινήσει και ειναι σε εξέλιξη. Κάτι που σημαίνει ότι οι ελιές είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες και δεκτικές σε κινδύνους που μπορει να οδηγήσουν σε ζημιά στον ανθό, με σημαντική επίπτωση στην παραγωγή του χειμωνα.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, με την εναλλαγή των καιρικών συνθηκών και ιδιαίτερα με τον καύσωνα που καταγραφηκε, οι ελαιώνες στην Κρήτη δέχτηκαν ένα καίριο πλήγμα, το οποίο θα φανεί στο μέλλον, ως προς τις επιπτώσεις του. Όπως λένε οι ειδικοί και φυσικά οι ίδιοι οι ελαιοπαραγωγοί αυτή η περίοδος είναι πολύ κρίσιμή για το δέντρο, γιατί συμπίπτει µε την έναρξη του σχηματισμού της νέας βλάστησης σε αυτό.

Είναι μια περίοδος, όπου το κάθε δέντρο ζητά πολλά θρεπτικά στοιχεία και για να μην εξαντληθούν τα αποθέματα του απαιτείται η ανθρώπινη παρέμβαση, προκειμένου να κρατήσει τον ανθό. Αυτό σημαίνει κόστος για τους αγρότες, οι οποίοι βλέπουν πως η χρονιά που είναι σε εξέλιξη είναι συνέχεια της προηγούμενης.

Αδιάθετο το λάδι

Και πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά όταν στις δεξαμενές ιδιωτών και εμπόρων παραμένουν πολύ μεγάλες ποσότητες ελαιολάδου και στην Κρήτη, φανερώνοντας την πλήρη ακινησία στην αγορά του ελαιολάδου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όσες πράξεις καταγράφονται, γίνονται αποσπασματικά και μεμονωμένα με την τιμή των ελαιοπαραγωγών που καταφέρνουν να δώσουν έστω κάποια ποσότητα λαδιού να μην ξεπερνά τα 2.40 ευρώ , αναλόγως της ποιότητας.

Ο κανόνας όμως είναι η απραξία και η αδιαφορία για το μέλλον των ποσοτήτων λαδιού που είναι εδώ και μήνες αποθηκευμένες σε αποθήκες και δεξαμενές αγροτών και εμπόρων.

«Υπάρχει η ίδια στάσιμη κατάσταση. Υπήρξε κάποια στιγμή εν μέσω καραντίνας, μια μεγάλη αύξηση στη ζήτηση και στην τυποποίηση του, όμως αυτή τη στιγμή είναι σε επίπεδα χαμηλότερα των περσινών», επισημαίνει το μέλος του ΔΣ της ΕΑΣΗ, Μιχάλης Καμπιτάκης.

Όπως αναφέρει ο ίδιος το λάδι είναι πλέον αποθηκευμένο, με τα μηνύματα να είναι δυσοίωνα, μιας και κινήσεις εσωτερικού δεν πραγματοποιούνται.

Το πλήγμα που έχει δεχτεί ο ελαιοκομικός κλάδος πανελλαδικά, αντικατοπτρίζεται και εκτός Κρήτης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Συνεταιρισμού Μαλέων, που είναι ένας από τους καλύτερους σε παραγωγή και εμπορία προϊόντων και αυτή τη στιγμή έχει αποθηκευμένη μια ποσότητα ελαιολάδου (έξτρα παρθένου), της τάξης των 600 τόνων, χωρίς να ξέρει τι να το κάνει.

Κάποιες μεμονωμένες κινήσεις που έγιναν στην αγορά, η τιμή των οποίων έφτασε τα 2,40, χαρακτηρίστηκαν ονειρικές! «Όταν μιλάμε για μια μέση τιμή της τάξης των 2 ευρώ ή 2.10, τότε η τιμή των 2.40 μπορεί να χαρακτηριστεί πολύ καλή. Έχουμε φτάσει δυστυχώς σε τιμές που είχαμε να δούμε εδώ και 15 χρόνια», καταλήγει ο κ. Καμπιτακης.

Το σταδιακό άνοιγμα της αγοράς γενικά, «πληγώνεται» από την κακή οικονομική κατάσταση των ελαιοπαραγωγών, καθώς το γεγονός πως στενάζουν οικονομικά, δεν τους δίνει τη δυνατότητα, όχι μόνο να καλλιεργήσουν, αλλά και να καταναλώσουν.

Όταν μιλάμε όμως για ένα σημαντικό κομμάτι του καταναλωτικού κοινού, τότε μπορεί να αντιληφθεί κανείς τον αντίκτυπο στην τοπική Οικονομία.