«Εμμονική η Κυβέρνηση ως προς την εγκαθίδρυση της εργασιακής επισφάλειας στη χώρα μας»

Αν για την κυβέρνηση Μητσοτάκη η κατάργηση των βασικών αρχών των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η απορρύθμιση του συστήματος υπερωριών, η προώθηση της απλήρωτης υπερωριακής εργασίας, η εργασία την Κυριακή, η αποδυνάμωση του Σ.ΕΠ.Ε. και η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης συνθέτουν ένα κοινωνικά και οικονομικά φιλελεύθερο εργασιακό νομοσχέδιο, τότε δεν μιλάμε απλά για μια νεοφιλελεύθερη δεξιά Κυβέρνηση αλλά για επικίνδυνες πολιτικές που προδιαγράφουν ένα δυσοίωνο μέλλον για το εργασιακό γίγνεσθαι στη χώρα μας.

Δυστυχώς κύριος Μητσοτάκης και κύριος Βρούτσης δεν αστειεύονται και κάνουν πράξη τις ιδεολογικές εμμονές τους απέναντι στους εργαζόμενους. Ξεπληρώνοντας προφανώς γραμμάτια, νομοθετούν δίχως φραγμούς και πάλι  προς το συμφέρον των λίγων και ισχυρών.

Ετοιμάζονται, χωρίς ενδοιασμούς να φέρουν στην Βουλή για ψήφιση ένα ακόμα νομοσχέδιο, με εγκληματικές διατάξεις που σε καμία περίπτωση, όπως θέλει να ισχυρίζεται ο Υπουργός Εργασίας, δεν «διευκολύνει τους εργαζομένους στην αναζήτηση της ισορροπίας μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής». Αντιθέτως, επιχειρούν να νομιμοποιήσουν φαινόμενα εργασιακής ασυδοσίας, κυρίως αφαιρώντας από τον κόσμο της εργασίας και τα τελευταία μέσα προστασίας του, καθιστώντας τον επισφαλή χωρίς καθόλου δικαιώματα.

  Ο εργοδότης, με τις ευλογίες της Νέας Δημοκρατίας, θα μπορεί να απασχολεί τον εργαζόμενο,  έως και 10 ώρες την ημέρα, χωρίς πρόσθετη αμοιβή, αλλά με αντίστοιχη μείωση του χρόνου εργασίας σε άλλη ημέρα, ή ρεπό ή πρόσθετη άδεια μέσα στο ίδιο εξάμηνο. Αυτό θα συμβεί δίχως την συναίνεση του τελευταίου, ο οποίος θα κληθεί να εργαστεί 10ωρα για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι νέοι επιχειρηματικοί κλάδοι, θα μπορούν με μία απλή διαδικασία να ενταχθούν στην κατηγορία αυτών που δεν έχουν Κυριακάτικη αργία. Πρακτικά δηλαδή μιλάμε για εργάσιμη εβδομάδα 60 ωρών, καθώς και για επισήμως πια απλήρωτες υπερωρίες.

Για πρώτη φορά στη χώρα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη νομοθετεί τη 10ωρη εργασία, 134 χρόνια μετά την απεργία του Σικάγο και 100 χρόνια μετά από τη νομοθέτηση του 8ωρου στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα, δικαιώματα και υποχρεώσεις εκατέρωθεν επαφίενται στην ατομική σύμβαση που θα κάνει πλέον ο εργαζόμενος - λάστιχο με τον εργοδότη και όχι στην επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας όπως ίσχυε μέχρι σήμερα. 

 Η Κυβέρνηση, μη θέλοντας να απογοητεύσει τον ΣΕΒ, αυξάνει το ανώτατο όριο υπερωριών από 48 ώρες σε εξαμηνιαία βάση, στις 120 ετησίως, ενώ υπάρχουν στο τραπέζι εισηγήσεις για ευθυγράμμιση του πλαφόν των υπερωριών στη βιομηχανία με όλους τους κλάδους, με δημοσιεύματα να κάνουν λόγο μέχρι και για 120 ώρες ανά εξάμηνο! Κι αυτό τη στιγμή που σήμερα προβλέπεται ότι η πενθήμερη και εξαήμερη εργασία έως 120 ώρες ετησίως νόμιμης υπερωρίας, αμείβεται με προσαύξηση 40% στο καταβαλλόμενο ωρομίσθιο, ενώ η υπέρβαση των 120 ωρών νόμιμης υπερωρίας ετησίως, αμείβεται με προσαύξηση 60% στο καταβαλλόμενο ωρομίσθιο.

 Προς επικύρωση όλων των παραπάνω, φροντίζει να αποδυναμώσει το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.), το οποίο ήταν αρμόδιο για να επιλύει τις διαφορές μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων και τις μεταβιβάζει στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (Ο.Μ.Ε.Δ.), δηλαδή με πολύ πιο χρονοβόρες διαδικασίες που χρήζουν τη συνδρομή δικηγόρου. Συνεπώς, κλείνουν και την τελευταία πόρτα βοήθειας που είχαν να χτυπήσουν οι εργαζόμενοι, αφού όσοι προσέφυγαν στο ΣΕΠΕ στην πλειονότητά τους ήταν απλήρωτοι και αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσκολίες.

Ματαιώνει και ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση, διευρύνοντας το πεδίο με βάση το οποίο μία απεργία μπορεί να κριθεί παράνομη από τα δικαστήρια. Ενώ ήδη το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό απεργιακών κινητοποιήσεων που προσβάλλονται δικαστικά και κρίνονται «παράνομες και καταχρηστικές», τώρα θα είναι και ποινικά κολάσιμες. Αυτό που δεν έκανε καμία κυβέρνηση της ΝΔ τα τελευταία 38 χρόνια, να ακουμπήσει τον Νόμο 1264/82 που κατοχύρωνε τις συνδικαλιστικές ελευθερίες των εργαζομένων, το κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Επίσης, αλλάζει τον κανονισμό για το προσωπικό ασφαλείας, που πρέπει να υπάρχει σε περίπτωση απεργίας και ορίζεται σε ποσοστό τουλάχιστον 40%. Αν για τον οποιονδήποτε λόγο, αυτό δεν οριστεί, και πάλι θεωρείται ποινικά κολάσιμη πράξη.

Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη κανιβαλίζει κεκτημένα δεκαετιών. Δικαιώματα και μέσα προστασίας των εργαζομένων που αποκτήθηκαν με κόπο και πολλούς αγώνες. Αποδεικνύει σε κάθε νομοσχέδιο τις εμμονές της, ότι η φτωχοποίηση των εργαζομένων θα φέρει ανάπτυξη, κάτι το οποίο επισφραγίζει και ο προϋπολογισμός του 2021, αφήνοντας ένα καθαρό αποτύπωμα των πολιτικών της ύφεσης, της ανεργίας, της εξαθλίωσης του κόσμου της εργασίας.

Φόβος για την επιβίωση στην εργασιακή ζούγκλα που εγκαθιδρύεται και μάλιστα εν μέσω πανδημίας. Μια πανδημίας που περνάει ως οδοστρωτήρας συμπαρασύροντας στον γκρεμό, μαζί με την αναλγησία της Κυβέρνησης, την οικονομία, την υγεία, την παιδεία, τον πρωτογενή τομέα, την εργασία, την επιχειρηματικότητα, τα νοικοκυριά, τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Και ενώ η Κυβέρνηση θα έπρεπε να λειτουργήσει προστατευτικά, δυστυχώς ενισχύει τον φόβο για την υγεία, με νοσοκομεία χωρίς ιατρικό προσωπικό και κλίνες Μ.Ε.Θ. φαντάσματα, τον φόβο για την οικονομία, με επιχειρήσεις να βάζουν λουκέτο, τον φόβο για τα σπίτια μας, μετά τον πτωχευτικό κώδικα, με πλειστηριασμούς και τράπεζες να τα καπηλεύονται.

Κύριε Μητσοτάκη ενισχύετε τον φόβο για το αύριο!

*Ο Σωκράτης Βαρδάκης είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής