Γράμμα από τη Νέα Υόρκη

Νέα Υόρκη, Σεπτέμβρης 2020.

Πριν λίγες μέρες χτυπά το τηλέφωνο μου και στην άλλη άκρη ακούγεται η γνώριμη φωνή ένός αδερφικού φίλου. Μιλούσαμε πολύ ώρα για όλους και για όλα, η μια κουβέντα έφερε την άλλη και στο τέλος καταλήγουμε να κάτσω να γράψω ένα άρθρο για ό,τι συμβαίνει εδώ στην Αμερική.

Για αρκετό καιρό προσπαθούσα να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά μέσα στο μυαλό μου, πώς και τι θα γράψω και τι τίτλο θα βάλω. Δεν θα σας κρύψω ότι δυσκολεύτηκα μια και μέχρι εκείνη τη στιγμή ποτέ δεν είχα σκεφτεί να κάνω κάτι τέτοιο. Άκρη δεν έβρισκα και τελικά κατέληξα στον απλό τίτλο «Ένα γράμμα από τα ξένα»

Φίλε Κώστα,

Μετά την επικοινωνία μας αποφάσισα να σου γράψω αυτό το γράμμα για την ζωή και την κοινωνία εδώ, αλλά για να καταλάβεις θα πρέπει να ξεκινήσω από την αρχή.

Σεπτέμβρης 2016, το ξημέρωμα με βρίσκει στο αεροδρόμιο να περιμένω την πτήση χωρίς επιστροφή. Οι λόγοι πολλοί μα η ουσία μία, τα αφήνεις όλα πίσω και ξεκινάς από την αρχή, μεγάλη απόφαση !!!  Στην άλλη άκρη του κόσμου με περιμένει ένας καλός φίλος που θα βάλει πλάτη να γίνει ένα καλό ξεκίνημα.

Όλα στην αρχή φαίνονταν τέλεια και εγώ εντυπωσιασμένος από την γη της επαγγελίας. Τα πρώτα πράγματα που βλέπει κανείς εδώ είναι φυσικά αυτά που κάθε κοινωνία θέλει να φαίνονται. Μεγάλοι ουρανοξύστες, και περιποιημένα κτίρια, καθαροί και καλοστρωμένοι δρόμοι, οδηγοί και αυτοκίνητα σε τέλεια αρμονία σαν ρομπότ, δεν βλέπεις ποτέ εκνευρισμό στους δρόμους, κορναρίσματα και χειρονομίες  είναι εξαιρετικά σπάνια, οι οδηγοί σταματούν σε όλα τα στοπ ακόμα και αν οι δρόμοι είναι άδειοι, ο πίσω οδηγός δεν σου κορνάρει αν καθυστερήσεις να ξεκινήσεις για λίγα δευτερόλεπτα όταν ανάψει πράσινο.

Αδέσποτα ζώα δεν θα δεις κυριολεκτικά πουθενά, πινακίδες υπάρχουν παντού με κάθε λογής πληροφορία, σε κάθε διασταύρωση υπάρχει απαραίτητα ταμπέλα με τον αριθμό/όνομα όλων των δρόμων, πολλές φορές δείχνουν και τον προσανατολισμό αν είναι ανατολικά, δυτικά κλπ.  Δημόσια κιοσκ με ίντερνετ και χάρτες στο δρόμο (και με φορτιστή για το κινητό σου φυσικά) για να πας όπου θες και όπως θες ακόμα και με ποδήλατο το οποίο σου το προσφέρει με χαμηλό κόστος η δημοτική αρχή. Μετρό με αμέτρητους σταθμούς λες η πόλη είναι κούφια από κάτω και περνάνε μόνο τραίνα. Σε κάθε σταθμό υπάρχουν όλες οι πληροφορίες για να πας όπου θες φυσικά. Είναι ποιο εύκολο να χαθείς κανείς σε μια πόλη στην Ελλάδα και ειδικά στην Αθήνα παρά στην Νέα Υόρκη. Οι πολίτες σε κάθε αγορά και συναλλαγή αφήνουν πάντα παραπάνω, αυτό που λέμε εμείς φιλοδώρημα. Ακόμα και έξω από την πόλη τα σπίτια είναι χτισμένα με αρμονία χρωμάτων και σχεδίων και όλη η πόλη είναι χωρισμένη σε μεγάλα παραλληλόγραμμά μπλοκ. Κάθε λογής εθνικότητα ανθρώπου σε τέλεια αρμονία σαν ένα τεράστιο πάζλ.

Όλα αυτά ήταν τέλεια και εγώ με το στόμα ανοιχτό πριν αρχίσουν να με χτυπάνε οι λεπτομέρειες κατακέφαλα !!!

ΟΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ

Ένα βράδυ καθυστέρησα να φύγω από το γραφείο και σταμάτησα σε ένα ψιλικατζίδικο στην Αστόρια για να πάρω κάτι. Οταν επέστρεψα στο αυτοκίνητο είδαν έναν απελπισμένο κύριο (μαύρο) να κοιτάει το ανοιχτό καπό του αυτοκινήτου του. Πλησίασα να ρωτήσω τι συμβαίνει όπως θα έκανε κάθε γνήσιος Έλληνας που θέλει να βοηθήσει ένα συνάνθρωπο. Τρομαγμένος από την παρουσία μου ο ξένος μου λέει ότι μάλλον έχει αδειάσει η μπαταρία του, ενώ η γυναίκα του με τα παιδιά μπήκαν γρήγορα μέσα στο αμάξι λες και τους κυνηγούσε κάποιος. Εγώ με χαμόγελό του λέω να μην στεναχωριέται και ότι έχω τα απαραίτητα καλώδια να βοηθήσω. Πάω στο αμάξι μου και φέρνω τα καλώδια και βλέπω ότι παρόλαυτα ο ξένος είχε τρομαγμένο βλέμμα και κρατούσε πάντα μια απόσταση, το ίδιο βλέμμα είχε και η γυναίκα του. Μέχρι να τελειώσει η διαδικασία να ξεκινήσουμε το αυτοκίνητο του ο ξένος είχε συνέλθει σχεδόν από το σοκ που στην αρχή πίστευα ότι ήταν από την απελπισία του που το όχημα του δεν ξεκινούσε. Κάνει κίνηση να μου δώσει λεφτά τα οποία και αρνήθηκα φυσικά και αυτός με ευχαριστεί θερμά, με μεγάλη έκπληξη που δεν πήρα χρήματα, και φεύγει.

Όταν πήγα σπίτι έκανα την ιστορία στον φίλο μου ο οποίος τραβούσε τα μαλλιά του όταν με άκουσε. Και εξηγώντας μου, μου δίνει να καταλάβω ότι αν δεις ένα λευκό μέσα στην νύχτα να σταματά δίπλα σε ένα μαύρο με χαλασμένο αμάξι το πρώτο πράγμα που θα βάλεις ε το μυαλό σου δεν είναι ότι θέλει να βοηθήσε. Ξαφνικά όλα όσα έζησα και είδα εκεί είχαν μια εξήγηση μετά από αυτό. Οι πιθανότητες να γίνει κάτι κακό είναι υπέρ-πολλαπλάσιες από το αντίθετο.

Μάθημα 1^ο, εδώ δεν θα βρεις εύκολα καλούς Σαμαρείτες στο δρόμο ειδικά την νύχτα.

Εργαζόμαστε σε μια πύλη πάρκινγκ σε ένα μεγάλο συγκρότημα πολυκατοικιών στο Harlem (μιλάμε για 2800 διαμερίσματα σε 6 τεράστια κτίρια) προσπαθώντας να επισκευάσουμε ένα προβληματικό καλώδιο στον μηχανισμό της αυτόματης πύλης. Κατά την διαδικασία αυτή έχουμε την πύλη ανοιχτή και είμαστε στην μέση. Φυσικά αν κάποιος θέλει να μπει η να βγει θα πρέπει να περιμένει. Ο πρώτος που εμφανίζεται και ενώ είχαμε βγει από την μέση για να περάσει με το αυτοκίνητο του ξεκινά μια απίστευτη φασαρία ότι τον καθυστερούμε να πάει σπίτι του, ότι το κάναμε επίτηδες γιατί ήταν μαύρος και είναι έτοιμος να καλέσει την αστυνομία. Χρειάστηκε η παρέμβαση του διευθυντή του συγκροτήματος για να ηρεμίσει και να λήξη το θέμα εκεί.

Μάθημα 2^ο δεν έχει σημασία εσύ τι πιστεύεις αλλά τι πιστεύει αυτός που σε κατηγορεί και το πόσο καλή αφορμή έχει βρει γιαυτό, άρα φταις έστω και αν δεν το ξέρεις καν.

Επίσκεψη σε πολυτελές διαμέρισμα στο Manhattan για επισκευή του συστήματος ενδοεπικοινωνίας. Κατά την διαδικασία και ενώ είμασταν ιδιαίτερα προσεκτικοί από το άνοιγμα του μηχανισμού που ήταν στον τοίχο έπεσαν κυριολεκτικά μερικοί κόκκοι σκόνης στο πάτωμα (και δεν υπερβάλω καθόλου). Αφού όλα πήγαν καλά και το σύστημα λειτούργησε και ο πελάτης ήταν ευχαριστημένος μαζέψαμε και φύγαμε. Μέσα στην επόμενη ώρα πήραμε τηλ. από την διαχείριση του κτιρίου ότι ο πελάτης παραπονέθηκε γιατί έπεσε σκόνη στο πάτωμα κατά την παρουσία μας στο χώρο. Χρειάστηκε να γυρίσουμε πίσω και να πάμε με τον διαχειριστή στον «ευχαριστημένο» πελάτη να δούμε την καταστροφή που προκαλέσαμε, που φυσικά ακόμα και ο διαχειριστής θεώρησε υπερβολική την αντίδραση της συγκεκριμένης κυρίας και το θέμα δεν πήρε διαστάσεις.

Μάθημα 3^ο το να είσαι καλός στην δουλειά σου δεν αρκεί εδώ, πρέπει να μπορείς και να το αποδείξεις.

Είναι χειμώνας και με ταλαιπωρεί ένα βαρύ συνάχι, έχω πάει στον γιατρό για να με εξετάσει και κατά την διάρκεια της εξέτασης εγώ ζαλίζομαι και κάθομαι. Αυτό έκανε τον γιατρό να ανησυχήσει και να καλέσει ασθενοφόρο ενώ εγώ δεν ήθελα. Κατέληξα στο τοπικό νοσοκομείο μόλις 5 λεπτά μακριά από το γραφείο του γιατρού. Είχα πάθει αφυδάτωση και μέσα σε μια-δυο ώρες είχα πάει σπίτι με ένα σιρόπι για το βήχα. Μετά από 7-8 μέρες ήρθαν στο σπίτι γράμματα με το ταχυδρομείο. Ήταν οι λογαριασμοί από το νοσοκομείο που έλεγαν τα εξής:

900 ασθενοφόρο, 1200 παραμονή στην μονάδα ταχείας νοσηλείας, 1800 η ακτινογραφία, 400 η αξιολόγηση της ακτινογραφίας, 600 εξέταση από τον γιατρό κλπ κλπ … το σύνολο πάνω από 5000 δολάρια. Οι επόμενες μέρες με βρίσκουν στο λογιστήριο του νοσοκομείου που με την βοήθεια τους και αφού κατάλαβαν ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να πάρουν ούτε ένα δολάριο πέρασαν το κόστος στο κράτος μέσο του περίφημου Obama Care που δημιούργησε ο Μπάρακ Ομπάμα. Μου εξήγησαν όμως και τώρα πλέον το ζώ κάθε μήνα ότι είναι καλύτερα να είσαι άπορος κάτω από το όριο, γιατί αν δουλεύεις και δείχνεις εισοδήματα η πιο φτηνή ασφάλεια (η οποία δεν σου καλύπτει τίποτα σχεδόν) ξεκινά από 300 δολάρια το μήνα.

Μάθημα 4^ο αν αρρωστήσεις βγάλτα πέρα μόνος σου, αλλιώς ετοιμάσου να γίνεις καλά από την αρρώστια και να πεθάνεις από το άγχος και τα χρέη.     

Τον ίδιο χειμώνα είδα την γριά σπιτονοικοκυρά μου να φτυαρίζει το χιόνι μπροστά από το διαμέρισμα μου και της είπα ότι δεν είναι απαραίτητο να το κάνει αυτή. Με σταθερή φωνή και σχεδόν προσβεβλημένη από αυτό που της είπα μου απάντησε ότι και φυσικά είναι υποχρεωμένη να το κάνει γιατί αν δεν το κάνει έχω το δικαίωμα να της κάνω μήνυση αν γλιστρήσω στο χιόνι.

Και αν το κάνω εγώ αντί γιαυτήν θα πρέπει να μου μειώσει το ενοίκιο σε αυτή την περίπτωση. Μου φαίνεται ακόμα και σήμερα αδιανόητο εγώ ο Κώστας από την Ελλάδα να κάνω μήνυση σε μια γριά γυναίκα επειδή θα γλιστρήσω στο χιόνι. Το δικαστικό και νομοθετικό σύστημα εδώ είναι εκατοντάδες φορές πιο πολύπλοκο (ίσως και πιο δίκαιο) από αυτό της Ελλάδας. Αυτό φυσικά το κάνει και πιο τυφλό, μην λαμβάνοντας υπόψιν ποιος και τι είσαι, αν πρέπει να πληρώσεις γιατί το λέει ο νόμος τότε δεν έχεις καμία πιθανότητα να γλυτώσεις.

Τρανταχτό παράδειγμα η υπόθεση Liebeck η οποία πήρε 1 εκ δολάρια αποζημίωση γιατί ενώ έχυσε τον καφέ από τα Μακ Ντοναλτς επάνω της έπαθε εγκαύματα 3^ου βαθμού. Κατάφερε να αποδείξει ότι η θερμοκρασία του καφέ ήταν πολύ υψηλή και γιαυτό έφταιγαν τα Μακ Ντοναλτς. Το αποτέλεσμα ήταν να υποχρεωθεί η αλυσίδα να πληρώσει την κυριά αυτή και να μειώσει την θερμοκρασία του ζεστού καφέ, ώστε αν χυθεί πάνω σου να μην πάθεις τόσο σοβαρή ζημιά. Μπορείς να το δεις εδώ https://en.wikipedia.org/wiki/Liebeck_v._McDonald%27s_Restaurants . Ένα ακόμα παράδειγμα είναι η υπόθεση του πολύ-εκατομμυριούχου Epstein ο οποίος «υποτίθεται» αυτοκτόνησε στην φυλακή μετά από τις κατηγορίες που τον βάραιναν για έκδοση ανηλίκων και για μαστροπεία.

Μάθημα 5^ο ο νόμος είναι νόμος και η δικαιοσύνη τυφλή και δεν έχει καμία παρέκκλιση όποιος και να είσαι, αλλά αυτό δεν είναι πάντα καλό. Υπάρχουν φορές που το πρέπον δεν είναι νόμιμο και το νόμιμο δεν είναι το πρέπον.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Σε όλες τις μεγάλες πόλεις δεσπόζουν αγάλματα ιστορικών προσώπων σε πανεπιστήμια, πάρκα, δημόσιους χώρους. Λογικό και θεμιτό για μια χώρα που σέβεται την ιστορία της. Όπως εμείς έχουμε τα αγάλματα του Κολοκοτρώνη, του Παπαφλέσσα, του Καποδίστρια, του Τζουλάκη και αμέτρητων άλλων έτσι και εδώ έχουν αγάλματα του Κολόμβου που ανακάλυψε την Αμερική, J. E. B. Stuart, Robert Milligan, Albert Pike και άλλων. Οι περισσότεροι στρατηγοί και πολιτικοί. Όμως τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει μια εκστρατεία να αφαιρεθούν αυτά τα αγάλματα, γιατί οι πράξεις των ανθρώπων αυτών αντικειμενικά δεν ήταν αξιέπαινες. Λοιπόν δεν σου κρύβω ότι στην αρχή γέλασα όταν το είδα στις ειδήσεις … και αυτό γιατί προσπαθούσα να καταλάβω με το μυαλό ενός Έλληνα πως είναι δυνατών ένα άγαλμα όπως πχ τα δικά μας Κολοκοτρώνη, Βενιζέλου, Πλάτωνα, Πυθαγόρα κλπ. να είναι προσβολή για κάποιους. Στο δικό μου το μυαλό έμοιαζε αδιανόητο !!!  Όταν όμως άρχισα να ψάχνω για το θέμα αυτό η έκπληξη μου ήταν τεράστια και η απογοήτευση μου ακόμα μεγαλύτερη. Τα αγάλματα που έχουν μπει στην λίστα για να καθαιρεθούν για λόγους ηθικής είναι αμέτρητα. Υπάρχει στη Wikipedia μια λίστα από πόλεις και τοποθεσίες και αγάλματα η οποία είναι τόσο μεγάλη που είμαι σίγουρος ότι θα τρομάξεις, δες την εδώ https://en.wikipedia.org/wiki/Removal_of_Confederate_monuments_and_memorials

 Τώρα θα μου πεις «μισό λεπτό, έτσι ξαφνικά δεν τους αρέσουν τα αγάλματα που έφτιαξαν οι ίδιοι ?» και η απάντηση είναι όχι φυσικά. Όσο περνάνε οι δεκαετίες και προσπαθεί ολόκληρο το έθνος να τινάξει από πάνω του το μανδύα του ρατσισμού αυτό είναι φυσικό. Και είναι φυσικό γιατί ενώ ο Κολόμβος και οι φίλοι του ανακάλυψαν την Αμερική το επόμενο πράγμα που έκαναν ήταν να δολοφονήσουν χωρίς έλεος και να κατακτήσουν μια ολόκληρη ήπειρο. Και αυτό είναι γενοκτονία και όχι κατόρθωμα. «Και καλά δεν το ξέραν πριν ?» το ήξεραν φίλε μου … αλλά αυτή είναι η μόνη ιστορία που έχουν. Και αυτό δείχνει μόνο ένα πράγμα ξεκάθαρα. Όποια και να είναι η ιστορία της Αμερικής το σίγουρο είναι ότι δεν έχει γραφτεί ακόμα με ξεκάθαρα γράμματα. Μέσα σε 200 χρόνια τι σοί ιστορία μπορείς να έχεις όταν εμείς οι Έλληνες την μετράμε με χιλιάδες χρόνια και όχι με εκατοντάδες ? Δύστυχος ο χρόνος είναι πολύ λίγος για να έχεις ιστορία που μπορεί να είσαι περήφανος γι’ αυτή.

Ένα έθνος - μωρό με τεράστια δύναμη. Αυτό είναι το επικίνδυνο συμπέρασμα που βγαίνει από εδώ.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Με αυτό το τελευταίο λοιπόν και αφού προσπάθησα να ζωγραφίσω μια γενική εικόνα της κουλτούρας αυτού του τόπου με όσο πιο λίγα λόγια μπορούσα φτάνουμε στο σήμερα. Την Αμερική του Τραμπ, του κορονοϊού, του ρατσισμού, των όπλων και του αμερικανικού ονείρου. Αλλά ελάχιστοι είναι αυτοί που ξέρουν ότι όνειρα έχουν μόνο όσοι κοιμούνται. Δεν είμαι εγώ αυτός που θα κρίνει προέδρους και κυβερνήσεις, αλλά αν όλοι οι συνεργάτες ενός προέδρου δηλώσουν ένοχοι για να αποφύγουν τα χειρότερα και ορισμένοι φτάνουν στο σημείο να εκδώσουν και βιβλίο για το πρώην αφεντικό τους αυτό λέει πολλά. Και ακόμα πιο πολλά αν σκεφτεί κανείς ότι δεν έχει γίνει ποτέ στο παρελθόν σε τόσο μεγάλο βαθμό.

Τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση Τραμπ είχε να αντιμετωπίσει το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο, ο πρόεδρος από την πρώτη μέρα και με το σλόγκαν «Να κάνουμε την Αμερική σπουδαία ξανά» έχει προωθήσει μια πολιτική εναντίων των μεταναστών (ειδικά των Μεξικανών εξού και ο περίφημός τοίχος με το Μεξικό που δεν φτιάχτηκε ποτέ), εναντίων των εισαγωγών από την Κίνα, και κατ’ επέκταση αυτό συμβάλει στην αναζωπύρωση ενός γενικότερα ρατσιστικού κλίματος. Τα τελευταία γεγονότα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας αποδεικνύουν ότι οι φωνές που ανησυχούσαν εξ αρχής είχαν δίκιο. Το να μην σου αρέσουν οι μετανάστες στην χώρα σου που έχει ιστορία, αγώνες και ομογένεια πληθυσμού για πάνω από 2500 χρόνια όπως στη Ελλάδα για παράδειγμα μπορώ να το καταλάβω. Αλλά να έχεις πρόβλημα με τους μετανάστες ενώ η χώρα σου έχει χτιστεί πάνω στο αίμα των ντόπιων που έσφαξες όταν ήρθες σαν κατακτητής από άλλες χώρες και έφερες και σκλάβους μαζί σου είναι κάτι που η λέξη υποκρισία είναι εξαιρετικά μικρή για να εκφραστεί κανείς. Η Αμερική έχει γίνει υπερδύναμη γιατί όσοι μετανάστευσαν εδώ έβαλαν την ίδια τους την ζωή σαν λιθάρι για να χτιστεί, αυτό είναι ιστορικό γεγονός και όχι κάτι που το λέω εγώ.

Ποτέ δεν κατάλαβα το σύνθημα «Να κάνουμε τη Αμερική σπουδαία ξανά» και ρωτούσα … πότε ήταν σπουδαία για να γίνει ξανά ? Όταν έσφαζαν τους Ινδιάνους ? όταν πουλούσαν τους σκλάβους ? όταν ήταν βόρειοι και Νότιοι ? όταν έριξαν την ατομική βόμβα ? όταν δημιούργησαν και μετέφεραν την οικονομική κρίση στις υπόλοιπες χώρες και στην Ευρώπη πρόσφατα, για να σωθεί η δικιά τους οικονομία ? όταν ακόμα και σήμερα ο ρατσισμός ζει και βασιλεύει ? Απάντηση δεν πήρα πότε από κανένα !!!

Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ

Μέσα στους τελευταίους μήνες έχω δει απίστευτες καταστάσεις όσο αφορά το θέμα του COVI-19. Στις αρχές του χρόνου κάπου στο Φεβρουάριο ο πρόεδρος βγαίνει και διαβεβαιώνει μεταξύ άλλων ότι η Αμερική δεν θα έχει κανένα πρόβλημα με τον ιό και ότι έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα. Αυτά τα έλεγε συνήθως μετά από την παρτίδα γκολφ που έπαιζε, εκείνες τις μέρες είχε πάει στην Φλόριντα. Όλο το ιστορικό έχει δημοσιευθεί επίσημα από την Washington Post https://www.washingtonpost.com/politics/2020/04/20/what-trump-did-about-coronavirus-february/

Τα γεγονότα τον προσπερνούν με ταχύτητα πυραύλου … αρχίζει να λέει για ιό που έβγαλαν οι Κινέζοι, απειλεί με κυρώσεις την Κίνα, λέει ότι είμαστε προετοιμασμένοι για όλα, ότι οι ειδικοί πρέπει να κατασκευάσουν μια ένεση χλωρίνης για ανθρώπους ώστε να πολεμήσουν τον ιό πιο αποτελεσματικά, λέει ότι δεν είναι κάτι τρομερό και ότι θα φύγει μόνος του …. Δες το βίντεο εδώ https://www.washingtonpost.com/nation/2020/04/24/disinfectant-injection-coronavirus-trump/

Απίστευτα πράγματα για λογικό άνθρωπο. Είναι ίσως η πρώτη φορά στην ιστορία της Αμερικής αλλά και την Παγκόσμια Ιστορία που έμπρακτα αποδεικνύεται ότι η βλακεία μπορεί να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη. Και πάλι η Washington Post δημοσιεύει και κατακρίνει την στάση του προέδρου. Συγκεκριμένα λέει ότι ο πρόεδρος έχει πει 34 φορές ότι ο ιός θα φύγει μόνος του όπως ήρθε, και μια φορά είπε ότι αυτό θα γίνει ακόμα και χωρίς εμβόλιο, δες το απολαυστικό άρθρο με το βίντεο εδώ https://www.washingtonpost.com/video/politics/34-times-trump-said-the-coronavirus-would-go-away/2020/04/30/d2593312-9593-4ec2-aff7-72c1438fca0e_video.html

Η τελευταία δημόσια τοποθέτηση του Τραμπ για το θέμα ήταν ότι ήθελε λέει να δείξει ψύχραιμος όταν ξέσπασε ο ιός και γι’ αυτό έκανε καθησυχαστικές δηλώσεις τότε. Όπως καταλαβαίνεις σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και όλα αυτά που έχει πει. Τελικά ακόμα δεν έχω ξεκαθαρίσει αν πραγματικά πιστεύει και ο ίδιος αυτά που λέει.  Αναλυτικά και πραγματικά απολαυστικά βίντεο θα βρεις εδώ https://www.washingtonpost.com/video/politics/the-fix/54-times-trump-downplayed-the-coronavirus/2020/03/05/790f5afb-4dda-48bf-abe1-b7d152d5138c_video.html

https://www.bbc.com/news/world-us-canada-54094559

Τις τελευταίες μέρες και μετά το τολμηρό άνοιγμα των σχολείων όλοι κατάλαβαν ότι ακόμα και η σκέψη ήταν λάθος, το ένα μετά το άλλο ξανακλείνουν λόγο κρουσμάτων COVID-19. Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα. Ενώ όλες οι πολιτείες προσπαθούν να βρουν τρόπους να ξανα-ανοίξουν και να μπουν σε λειτουργία οι επιχειρήσεις. Τα τελευταία στατιστικά δείχνουν ένα μεγάλο κύμα φυγής από το Manhattan, ο κυβερνήτης και ο δήμαρχος προσπαθούν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα με μέτρα όπως την καθυστέρηση των εξώσεων, το άνοιγμα των εστιατορίων με τραπέζια έξω στο δρόμο κλπ. Αλλά όπως είπα και ποιο πάνω, ο νόμος είναι νόμος, και αν δεν πληρώσεις το ενοίκιο σου πολύ σύντομα μπορεί να βρεθείς στο δρόμο. Οι άστεγοι έχουν αυξηθεί καθώς και η εγκληματικότητα και ότι προφίλ έχτιζε η Νέα Υόρκη με κόπο εδώ και δεκαετίες χάνετε σαν καπνός μέσα σε λίγους μήνες.

ΤΑ ΟΠΛΑ

Για τα όπλα δεν έχουμε να αναλύσουμε πολλά, αν και σε μερικές πολιτείες έχουν ληφθεί μέτρα αυτό δεν σημαίνει ουσιαστικά τίποτα γιατί μπορείς να πας στην διπλανή πολιτεία και να αγοράσεις ένα ελεύθερα. Όσο και να έχουν αυξηθεί οι φωνές για τον περιορισμό των όπλων το αποτέλεσμα είναι σχεδόν μηδενικό. Η κάθε κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα για το θέμα. Την ίδια στιγμή μέχρι τον Αύγουστο του 2020 είχαμε 417 μαζικές εκτελέσεις στις ΗΠΑ. Και να φανταστείς μιλάμε μόνο για περιστατικά που κάποιος πήρε ένα ημιαυτόματο και ξεκίνησε να θερίζει κόσμο δεν μετράμε της απλές δολοφονίες, τις απόπειρες και τα άλλα περιστατικά που έχουν εμπλακεί όπλα. Επίσημα στοιχεία από την Wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_mass_shootings_in_the_United_States_in_2020

Αλλά είναι αδιανόητο για τον κλασικό Αμερικάνο να μην μπορεί να έχει όπλο, είναι μέρος της ιστορίας του, της κουλτούρας του, της παράδοσης που έχει κληρονομήσει από την άγρια δύση και τους καουμπόης και είναι περήφανος γι’ αυτό. Πως θα μπορέσεις να του εξηγήσεις το λάθος ?  

Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά ξέσπασε και ένα τεράστιο πρόβλημα μετά την δολοφονία του George Floyd που για ένα πλαστό 20δόλλαρο έχασε την ζωή του από έναν αστυνομικό. Βγήκαν στη φόρα ξανά και παλιές υποθέσεις με ποιο πρόσφατη αυτή του Eric Garner ο οποίος έχασε την ζωή του από λαβή πνιγμού γιατί αντιστάθηκε στην σύλληψη ενώ πουλούσε παράνομα τσιγάρα για να βγάλει μερικά δολάρια. Και η φωτιά άναψε, εν μέσω πανδημίας διαδηλώσεις, βανδαλισμοί, μίσος εναντίον των αστυνομικών και την ίδια στιγμή κανείς να μην μπορεί να κάνει κάτι … γιατί ότι και να κάνει για να εφαρμόσει την τάξη , ακόμα και με καλή διάθεση για να προστατεύσει τον κόσμο από την πανδημία θα τα κάνει χειρότερα και θα ανεβάσει την ένταση. Το αποτέλεσμα ήταν να κοιτάνε όλοι αποσβολωμένοι μέχρι να ξεθυμάνουν οι διαδηλώσεις.

Τα παραδείγματα φυλετικών διακρίσεων και αδικίας που έχουν βγει στην δημοσιότητα είναι πάρα πολλά, θα μπορούσα να γράψω σελίδες με ονόματα και γεγονότα … και το μόνο που μπορεί να σκεφτεί κανείς είναι ότι όχι μόνο δεν υπάρχει ισότητα αλλά υπάρχουν ακόμα πηγές/κέντρα που ενθαρρύνουν τον ρατσισμό. Ενώ την ίδια στιγμή οι απλοί καθημερινοί πολίτες στην πλειοψηφία τους δεν έχουν και δεν εμφανίζουν ρατσιστικές τάσεις.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ελπίζω να κατάφερα να σου δώσω μια όσο ποιο αναλυτική και αντικειμενική εικόνα για τη Αμερικανική κοινωνία μέσα από την ζωή μου στην Νέα Υόρκη. Σίγουρα υπάρχουν πολλά ακόμα να πούμε και θα προσπαθήσω να στα γράφω στο μέλλον. Πολλά από αυτά ίσως τα ξέρεις ήδη αλλά αν δεις και τα βίντεο και τα λίνκ που σου έχω βάλει θα καταλάβεις ακόμα περισσότερα.

Ένα έθνος με μεγάλη συγκεντρωμένη δύναμη, που ψάχνει την ιστορία του, απειλείται οικονομικά και υγειονομικά από έναν αόρατο εχθρό, καθόλου ευέλικτο λόγο του μεγέθους και της δομής του και με εξαιρετικά ευαίσθητες ισορροπίες. Μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου να είσαι βουλευτής εδώ ?

Σε φιλώ με αγάπη και νοσταλγία,

Κώστας