«Κάθε παιδί είναι δικό μας παιδί»

Η υπόθεση της 12χρονης στον Κολωνό, μεταξύ των πολλών περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων, που βλέπουν καθημερινά, πλέον, δυστυχώς το φως της δημοσιότητας, μας ξεγύμνωσε ως κοινωνία, καταδεικνύοντας ότι έχουμε αποτύχει να προστατέψουμε το μέλλον αυτού του κόσμου, τα παιδιά.

Κάθε παιδί, έχει δικαίωμα στη ζωή, στην περίθαλψη, στην εκπαίδευση, στην ασφαλή στέγη, στην ευημερία, στην ασφάλεια, στην προστασία από κάθε είδους εκμετάλλευση ή κακοποίηση.

Δυστυχώς, η πραγματικότητα διαψεύδει την προσδοκία. Ακόμα πιο θλιβερή είναι η συνειδητοποίηση ότι το ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον δεν είναι δεδομένη κατάσταση για όλους τους ανήλικους, αντιθέτως, ο κίνδυνος της κακοποίησης και της εκμετάλλευσης είναι υπαρκτός, απειλώντας  εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως.

Αποδεδειγμένα μάλιστα, οι ανήλικοι συνήθως κακοποιούνται μέσα στην ίδια τους την οικογένεια ή από άτομα που γνωρίζουν στο ευρύτερο περιβάλλον τους, οι οποίοι καταχράζονται τους ιερούς δεσμούς της εμπιστοσύνης, μολύνοντας και ποδοπατώντας παιδικές ψυχές.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα, η διάσταση του κοινωνικού προβλήματος μεγάλη, αλλά και πάλι χωρίς τα νούμερα να είναι ακριβή, καθώς σημαντικό ποσοστό τέτοιων περιστατικών δεν καταγγέλλεται, κυρίως όταν οι θύτες ανήκουν στο στενό περιβάλλον των θυμάτων. Άρα ο αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος και το μέγεθος της βίας ασύλληπτο.

Η υιοθέτηση ενός πλαισίου που μπορεί να εγγυηθεί την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών, να βοηθήσει στην πρόληψη της οποιαδήποτε μορφής κακοποίησης, ένα πλαίσιο που προβλέπει την διάθεση  εξειδικευμένου επιστημονικού προσωπικού, την ενίσχυση δομών και υπηρεσιών, οι οποίες θα παρεμβαίνουν ουσιαστικά και άμεσα όπου εκτυλίσσονται τέτοια φαινόμενα, είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Πλαίσιο ικανό να εμποδίσει την ύπαρξη και άνθιση των φαινομένων σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων.

Το Εθνικό Σχέδιο της Κυβέρνησης, έτσι όπως αυτό παρουσιάστηκε στις αρμόδιες επιτροπές της Βουλής, γεννά ερωτήματα και δημιουργεί επιφυλάξεις για το αν δύναται να ανταποκριθεί επαρκώς στην αντιμετώπιση του φαινομένου. 

Ενώ η κακοποίηση ανηλίκων έχει λάβει διαστάσεις κοινωνικής γάγγραινας, η Κυβέρνηση δεν φαίνεται να επιθυμεί να ενισχύσει το κοινωνικό κράτος, μέσα αρχικά από έναν επαρκή προϋπολογισμό που θα μπορεί να στηρίξει καταλλήλως όλους τους αρμόδιους φορείς και τις δομές περίθαλψης και στήριξης των κακοποιημένων ανηλίκων.

Η πρόσφατη δε καταγγελία της κακοποίησης των αδελφών από τα Πετράλωνα, περίπτωση που σέρνεται εδώ και πέντε χρόνια, φανερώνει την κωλυσιεργία και την τερατώδη γραφειοκρατία που χαρακτηρίζει τις διαδικασίες που διέπουν τα περιστατικά κακοποίησης των ανηλίκων.

Η Κυβέρνηση δεν πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το κοινωνικό πρόβλημα της κακοποίησης των ανηλίκων με ελαφρότητα, αλλά με δέουσα προσοχή, συμβάλλοντας καθοριστικά στην εξάλειψη κάθε μορφής κακοποίησης και κυρίως, επιτελώντας το χρέος της, που είναι η διασφάλιση της συναισθηματικής ασφάλειας και της παροχής των απαραίτητων εφοδίων για την υγιή ανάπτυξη των παιδιών, παύοντας να προσπαθεί να επιμερίσει την ευθύνη σε κράτος και κοινωνία.  

Οφείλει να αντιληφθεί ότι τα αναγκαία και αποτελεσματικά μέτρα που πρέπει να παρθούν χρειάζονται οικονομικούς πόρους και την άμεση και οργανωμένη κινητοποίηση του κράτους, τη στιγμή μάλιστα που τα στοιχεία σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν καμία επιπλέον καθυστέρηση παρέμβασης:

Ένα στα δύο παιδιά στη χώρα μας έχει βιώσει τουλάχιστον μία εμπειρία σωματικής βίας. Στην Ελλάδα, εννιά στις δέκα περιπτώσεις παιδικής κακοποίησης δεν αναφέρονται, άρα παραμένουν χωρίς διάγνωση και αντιμετώπιση.

Ένα στα δέκα παιδιά έχει πέσει θύμα σεξουαλικής βίας, ενώ τρία στα δέκα παιδιά νιώθουν παραμελημένα.

Σε παλαιότερη έρευνα του ΑΠΘ εντοπίστηκαν συνολικά 229 παιδιά στην Θεσσαλονίκη, ηλικίας από τριών μηνών έως και δεκαεπτά ετών, που υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση. Τα μισά σχεδόν θύματα, το 49,8%, ήταν ηλικίας 13-18 ετών, ενώ το 36% ηλικίας 6-12 ετών και το 13,9% παιδιά προσχολικής ηλικίας 5 ετών και μικρότερα.

Σοκάρει το γεγονός ότι ο δράστης στην πλειοψηφία (στο 93% των περιπτώσεων) ήταν κάποιος γνωστός του θύματος.

Τα ευχολόγια και γενικόλογα, η προσπάθεια εντυπωσιασμού της κοινωνίας μέσα από βαρύγδουπους τίτλους και δηλώσεις, δεν θα λύσουν το πρόβλημα, δεν θα βοηθήσουν στην πρόληψη, ούτε στην καταστολή της κακοποίησης των ανηλίκων. Έχουμε χρέος απέναντι στα παιδιά να φτιάξουμε αυτόν τον κόσμο πιο ασφαλή.

Γιατί το κάθε παιδί είναι δικό μας παιδί.

**Άρθρο- παρέμβαση του βουλευτή Ηρακλείου ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Σωκράτη Βαρδάκη, για το Εθνικό Σχέδιο  Δράσης για την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση 2022-2027