Κλιματική απελπισία ή μηδενικές εκπομπές;

Η τελευταία έκθεση των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή που δημοσιεύτηκε στις 26/02/2021 δείχνει ότι βάσει των κλιματικών σχεδίων που έχουν υποβληθεί μέχρι τώρα από τα κράτη την απομάκρυνση από την επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού! Στην έκθεση αυτή φαίνεται ξεκάθαρα ότι απαιτούνται πιο φιλόδοξα εθνικά σχέδια δράσης για το κλίμα, ενώ τα έθνη θα πρέπει να διπλασιάσουν τις προσπάθειες τους αν θέλουμε να περιοριστεί η παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2 °C - ιδανικά 1,5°C - έως το τέλος του αιώνα.

Ειδικότερα οι συνολικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου εκτιμώνται κατά μέσο όρο σε:

• Μέχρι το 2025, 2,0% υψηλότερα από το επίπεδο του 1990 (13,77 Gt CO2 eq), 2,2% υψηλότερα από το επίπεδο του 2010 (13,74 Gt CO2 eq) και 0,5% υψηλότερα από το επίπεδο του 2017 (13,97 Gt CO2 eq)
• Μέχρι το 2030, 0,7% χαμηλότερα από το 1990, 0,5% χαμηλότερα από το 2010 και 2,1% χαμηλότερα από το 2017

Ο κόσμος δηλαδή εκπέμπει αυτήν τη στιγμή 51 δισεκατομμύρια τόνους αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα κάθε χρόνο!

Τα νούμερα, που για τους περισσότερους είναι δύσκολα να κατανοηθούν, αποτελούν ακόμη μια απόδειξη ότι δεν είμαστε καθόλου κοντά στο στόχο της συμφωνίας του Παρισιού και δημιουργείται πλέον ο κίνδυνος της κλιματικής ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ…. Ότι δηλαδή δε θα τα καταφέρουμε.

Επειδή όμως από τη φύση μου είναι αισιόδοξος άνθρωπος και επειδή πραγματικά σύμφωνα με τους επιστήμονες που μελετούν το κλίμα υπάρχει η δυναμική να ανατραπεί η κατάσταση αυτή, θα πρέπει να το προσπαθήσουμε και να μιλήσουμε για τις λύσεις περισσότερο ανοιχτά σε όλους έχοντας ως στόχο τις μηδενικές εκπομπές στα επόμενα χρόνια. 

Για να αποφύγουμε τις πιο καταστροφικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, πρέπει να φτάσουμε στις μηδενικές εκπομπές έως το 2050.

Η ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων, οι πράσινες μεταφορές, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, οι αναδασώσεις και η αύξηση των υψηλού περιεχομένου θρεπτικών καλλιεργειών, η κυκλική οικονομία, οι βιώσιμες πόλεις, η προστασία και η αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων είναι μερικές από τις κλιματικές λύσεις και πρακτικές που καλούμαστε άμεσα να εφαρμόσουμε.

Με τις Ηνωμένες Πολιτείες πλέον δεσμευμένες στον κλιματικό στόχο του Παρισιού, το Ευρωπαϊκό green deal σε ρότα εφαρμογής και την COP26 σε λίγους μήνες, το 2021 θα πρέπει να είναι η χρονιά που θα θεμελιώσουμε οριστικά το στόχο των μηδενικών εκπομπών και συντεταγμένα κράτη, επιχειρήσεις, κοινωνίες και όλοι μας προσωπικά θα δράσουμε προς τη κατεύθυνση αυτή.

Τα εργαλεία και η τεχνολογία υπάρχουν, ενώ νέα συνεχώς αναπτύσσονται, απλώς χρειάζεται η πολιτική, επιχειρηματική και κοινωνική βούληση προκειμένου να προχωρήσουμε στις αλλαγές πριν φτάσουμε στην κλιματική καταστροφή. Κλιματική απελπισία λοιπόν ή μηδενικές εκπομπές;

*Ο Σωτήρης Μυλωνάς είναι πολιτικός μηχανικός ΑΠΘ. Έχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών (ΜΒΑ) και είναι απόφοιτος του ινστιτούτου ηγεσίας του Πανεπιστημίου του Cambridge. Δραστηριοποιείται ως σύμβουλος τουριστικών επιχειρήσεων σε θέματα αειφορίας, υγείας και ασφάλειας, ενώ παρέχει τις υπηρεσίες του σε περισσότερες από 25 χώρες του πλανήτη. Διαθέτει εμπειρία άνω των 20 ετών. https://www.linkedin.com/in/sotirismilonas/