Μνήμη Μικράς Ασίας, άλλο λόγος - επιστήμη και άλλο παραμυθίαση. Κομπογιαννιτισμός και εμπαιγμός

Δύο προτάσεις
Σε ένα σημείο της διανοητικής μου διαδρομής συνειδητοποίησα ότι το ζητούμενο, το λογικό αλλά και το κυρίαρχο είναι να ονομάζεις τα πράγματα. Αυτό το συνάντησα μετά στον Πλάτωνα.
Έτσι η ονομασία των εκδηλώσεων με τίτλο “Μικρασιατική Καταστροφή” εκφράζει ένα σοκ, μια νοσταλγία αλλά απουσιάζει σε αυτήν η Επιστήμη και η Πολιτική.
Το θέμα προς συζήτηση εκατό χρόνια μετά έχει το εξής τίτλο, το εξής όνομα “Το Παλιό και Το Νέο Ανατολικό Ζήτημα – Η Λύση του Τουρκικού Προβλήματος Σήμερα. Ανθρωπιστική Ελλάδα και Ευρώπη”. Αυτός είναι ο τίτλος της ομιλίας μου.
Παρατηρώ επίσης στις εκδηλώσεις με τίτλο “Μικρασιατική Καταστροφή” επανάληψη μιας ψαλτικής αλλά και φλυαρίας όπως και σπατάλη δημόσιου χρήματος. Η διδακτική, μορφωτική και πολιτική ωφελιμότητα είναι ανύπαρκτη.
Όπως διδάσκει και η Επιστήμη και η Πολιτική μετά έναν κύκλο δημόσιας σοβαρής και έντιμης συζήτησης όλοι οι εμπλεκόμενοι, επίσημοι και ανεπίσημοι οφείλουν να καταλήγουν σε ορισμένα συμπεράσματα, σε αποφάσεις, με πρωτοβουλίες προέκτασης στο παρόν και το μέλλον.
Αυτό που προκαλεί οργή και ηθική και διανοητική περιφρόνηση είναι η απουσία αυτής της διάστασης, αυτού του ορίζοντα.
Τις υπερβάσεις αυτές έκανα ως γνωστόν την δεκαετία του 80’. Πέτυχα μία ιστορική, διανοητική, επιστημονική, ηθική και Πολιτική Μεταβολή. Αυτή γέννησε την 19η Μαΐου. Ένα μεγάλο τρόπαιο μου που οι σκοταδιστές, οι κεμαλολάγνοι για να ακριβολογώ, οι “εγχώριοι” κεμαλοφασίστες ήθελαν να καταργήσουν. Αυτοί είναι ορατοί, γνωστοί και παρουσιαζόμενοι ακόμη στην δημόσια ζωή.
Τι πρέπει να αποφασίσουν σήμερα, τι οφείλουν να κάνουν, η Ελληνική κυβέρνηση, τι οφείλουν να προτείνουν οι αντιπολιτεύσεις, τι οφείλει να κάνει μια δυναμική κοινωνία πολιτών ώστε να καλύψουν ένα τεράστιο ηθικό, πολιτικό και επιστημονικό κενό;
Από τις αρχές της δεκαετίας του 90΄μίλησα για αυτά. Για την πρώτη πρόταση στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών στα Προπύλαια.
Οφείλουμε να δημιουργήσουμε μία “Διεθνή Σχολή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Γενοκτονία” στην Χίο. Η θέση της είναι στην Χίο.

Η δεύτερη πρωτοβουλία

Η δημιουργία ενός μνημείου αφιερωμένο σε δύο μεγάλους Ανθρωπιστές Διπλωμάτες, τον Χόρτον και τον Μορκεντάου στην Νίκαια ή την Καισαριανή, την Θεσσαλονίκη, την Ουάσιγκτον.
Άνθρωποι με υγιή ψυχή και πολιτικό νου κατανοούν την σημασία των δύο προτάσεων.
Να προσθέσω ότι η Κυβέρνηση, το Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Εξωτερικών, το Πανεπιστήμιο που δεν δημιουργούν εκατό χρόνια μετά μία Διεθνή Σχολή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Γενοκτονία δεν είναι Ελληνικές Κυβερνήσεις, Ελληνικά Υπουργεία, Ελληνικά Ιδρύματα.
Τόσο αληθινό, τόσο επιστημονικό και τόσο απλό είναι.
Μία άλλη πρόταση προς εσάς.
Παλιά επί εκατονταετίες είχατε πολλά Καρνάγια.
Δημιουργήστε σήμερα ένα Καρνάγιο Σκέψης.
Αυτό ήθελα να εγκαινιάσουμε σήμερα.