Ο «τυφώνας» Kasellaki

 Η δημοσιότητα και η  «αποδοχή»  που απολαμβάνει ο Στέφανος Κασσελάκης,  αν μη τι άλλο τάραξε τις   ισορροπίες  στο χώρο της κεντροαριστεράς,    η κοινωνική βάση της  οποίας  «αναζητά»  εναγωνίως  τον   έλληνα   «ΜΑΚΡΟΝ»,  η παρουσία   του οποίου  στην Προεδρία,  αναβάθμισε  το ρόλο της Γαλλίας και του Ευρωπαϊκού νότου,  αλλά   «ανέδειξε»  ταυτόχρονα τη Γαλλική   ακροδεξιά  με απρόβλεπτες συνέπειες  για την ποιότητα της δημοκρατίας στην Ευρώπη, μετά την  αυτοδιάλυση  των κομμάτων της αριστεράς  -σοσιαλιστικού και κομμουνιστικού κόμματος - τα οποία στάθηκαν αδύναμα να  αποτελέσουν   ανάχωμα   έστω στην ακροδεξιά.     Το πρόβλημα της Γαλλίας και κατ΄επέκταση   της Ευρώπης είναι  ότι δεν είναι  εύκολο να  βρεθεί ο νέος  Μακρόν, σε μια Ευρώπη όπου  κυριαρχεί  η άκρα δεξιά και ο λαϊκισμός. 

Η εύθραυστη  Ευρωπαϊκή Ένωση έχασε την μοναδική   ευκαιρία να αποκτήσει  υποτυπώδες έστω Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, ως συνέπεια του Γαλλικού δημοψηφίσματος,   η απώλεια της οποίας   απομάκρυνε  το όνειρο της   Ενωμένης  Ευρώπης.

Η εγχώρια κεντροαριστερά, η  πάλαι ποτέ πανίσχυρη δημοκρατική παράταξη, την οποία ένωσε,   εξέφρασε  αυθεντικά αλλά   και οδήγησε στη νίκη  ο Ανδρέας  Παπανδρέου  και το ΠΑΣΟΚ,  πλήρωσε εν τέλει  ακριβά το λογαριασμό της  κρίσης - τον οποίο δημιούργησε η ΝΔ του ωσεί παρόντος στην Πρωθυπουργία της χώρας -  το λαϊκισμό των  «αγανακτισμένων» (όλων των αποχρώσεων) και   τις προσωπικές στρατηγικές των στελεχών  δημοκρατικού χώρου.   Μετά ταύτα ,   δυστυχώς,    έχασε    τον προσανατολισμό  και τη συνοχή της ,  απώλεσε σε μεγάλο βαθμό το χώρο του κέντρου και των μικρομεσαίων,  ο οποίος  μετατοπίσθηκε   προς τη ΝΔ,  η οποία  με τη σειρά της, αφήνει  πολύ χώρο στον ακραίο λαϊκισμό και στους διάφορους  Κασιδιάρηδες με απρόβλεπτες συνέπειες για την ποιότητα της δημοκρατίας  και τη λειτουργία των θεσμών.

 Οι άγονες αντιπαραθέσεις των ηγεσιών της  κατακερματισμένης δημοκρατικής παράταξης, δεν επιτρέπουν το διάλογο και  τη στοιχειώδη συνεργασία ανάμεσα στα κόμματα της   δημοκρατικής αντιπολίτευσης.  Η ανούσια  αυτή αντιπαράθεση η οποία   ευνοεί μόνον  την  παντοδυναμία της πλέον  αυταρχικής  δεξιάς, η οποία στο όνομα της «αποτελεσματικότητας» επιχειρεί  να ελέγξει ακόμη και την πιο μικρή δημοτική κοινότητα του τόπου,  με αλλεπάλληλες  αμφίβολης συνταγματικότητας  τροποποιήσεις του εκλογικού νόμου  και τις   μεταγραφές η   «υιοθεσίες» (στηρίξεις) πρόθυμων –ευνοημένων κατά  κανόνα   -  στελεχών της δημοκρατικής παράταξης,  τα  οποία  καλούνται να κάνουν την πιο «βρώμικη» δουλειά,  ως αντιπαροχή  για την ισχυροποίηση της «φιλόξενης»  για τους ίδιους  αγκαλιάς της δεξιάς.

Η   τιμητική υποψηφιότητα του Στέφανου Κασσελάκη  στο ψηφοδέλτιο  Επικρατείας  του ΣΥΡΙΖΑ πέρασε εντελώς απαρατήρητη.  Αντίθετα,  ταράχθηκαν από την πρώτη στιγμή   τα βαλτωμένα νερά του «στενού οικογενειακού περιβάλλοντος»  του ΣΥΡΙΖΑ,  όχι γιατί τον στηρίζει η Αμερικάνικη Πρεσβεία  όπως εύκολα διαδίδεται, ούτε  γιατί είναι ο Μεσσίας  που αναμέναμε, αλλά γιατί η ξύλινη κομματική γλώσσα ιδιαίτερα από φιλόδοξους νέους  πολιτικούς  , δεν είναι πλέον  πειστική και ελκυστική, η δε  ενορχηστρωμένη επίθεση εναντίον του λειτούργησε  υπέρ του.  Δηλαδή,  είχαν δεν είχαν όλοι μαζί οι συναγωνιστές του  και κυρίως η αγωνία των πολιτών για τον κατακερματισμό της ευρείας δημοκρατικής παράταξης  τον  ανέδειξαν  σε υπολογίσιμο  τουλάχιστον  υποψήφιο, ικανό να μας εκπλήξει ενδεχομένως και  περισσότερο,  ο οποίος  σε κάθε περίπτωση  θα προκαλέσει τη συμμετοχή νέων κυρίως ανθρώπων, στις εσωκομματικές εκλογές ενός  ζαλισμένου κομματικού  γραφειοκρατικού  και δογματικού ακροατηρίου.

  Τον  συνάντησα εντελώς τυχαία  στο    κέντρο του Ηρακλείου,  συνοδευόμενο από σημαντικά τοπικά  στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – τα περισσότερα των οποίων στηρίζουν την υποψηφιότητα  του  και  κάποια που βρισκόταν δίπλα του  λόγω  κομματικού καθήκοντος -  αλλά  ταυτόχρονα παρατήρησα και πολλούς  απλούς πολίτες του Ηρακλείου  που έσπευδαν να τον χαιρετήσουν  η και να φωτογραφηθούν   μαζί του, έτσι, δεν ήταν δύσκολο να  διαπιστώσω  ότι έχει όλες τις προϋποθέσεις  να  μαζικοποιήσει τη συμμετοχή τουλάχιστον  μιας  εσωκομματικής  διαδικασίας  που μας αφορά όλους –ακόμη και όσους δεν ανήκουμε στο ΣΥΡΙΖΑ-   σε  μια περίοδο που κυριαρχεί η δεξιά με τις δάνειες δυνάμεις τον πρόθυμων στελεχών του «εκσυγχρονισμού»,  την  αξιωματική  αντιπολίτευση «ωσεί παρούσα»  και τους  πολίτες  απροστάτευτους στο έλεος  των φυσικών καταστροφών.