Οι μεγαλειώδεις οι συγκεντρώσεις για το έγκλημα των Τεμπών κυοφορούν το νέο – Απαξίωση της αντιπολίτευσης 

Πάνω από 45 χρόνια στο κουρμπέτι, όπως λένε, αυτό που έγινε την Παρασκευή στο Ηράκλειο δεν το έχουν δει τα μάτια μου. Η συγκέντρωση για το έγκλημα των Τεμπών ήταν συγκλονιστική. Δεκάδες χιλιάδες Ηρακλειώτες κατέκλυσαν το κέντρο της πόλης. 

Ποτάμια ήταν οι δρόμοι από τις 10 το πρωί γύρω από το κέντρο της πόλης με χιλιάδες ανθρώπους που περπατούσαν από τις συνοικίες για να φτάσουν στο χώρο της συγκέντρωσης. 

Ξεκίνησαν φυσικά και οι συγκρίσεις με παλαιότερες συγκεντρώσεις, όμως καμμιά δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό που έγινε. 

Η πρώτη μεγάλη συγκέντρωση που έζησα ήταν το Φεβρουάριο του 1979, με τον ξεσηκωμό των κατοίκων του Ηρακλείου, κατά της μεταφοράς των αρχαίων από το μουσείο σε έκθεση. 

Η δεύτερη μεγάλη συγκέντρωση ήταν του ΠΑΣΟΚ το 1981 πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου. Μια συγκέντρωση πολύ καλά οργανωμένη, με μετακινήσεις οπαδών και από άλλες πόλεις της Κρήτης. 

Η αυθόρμητη συγκέντρωση για το έγκλημα στα Τέμπη είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει στο Ηράκλειο και δεν ξέρουμε εάν και με ποια αιτία μπορεί να ξαναγίνει. Η ίδια ακριβώς εικόνα σε όλη την Ελλάδα. 

Μελανό σημείο σε αυτό το μεγάλο ξεσηκωμό, οι λεγόμενοι «γνωστοί – άγνωστοι», μάλλον γνωστοί σε κέντρα και παράκεντρα της εξουσίας, οι οποίοι προκάλεσαν επεισόδια και διέλυσαν τη συγκέντρωση στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, με τις δυνάμεις των ΜΑΤ να βρίσκουν την ευκαιρία, να χτυπούν και να εκτοξεύουν χημικά κατά «δικαίων και αδίκων». 

Η Παρασκευή 28/2/2025 και όσα έγιναν αποτελεί την αρχή του τέλους για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, πότε θα οριστικοποιηθεί ουδείς γνωρίζει. Εάν υπήρχε μια ενωμένη, ισχυρή και αξιόπιστη αντιπολίτευση, θα μπορούσαμε να στοιχηματίσουμε και το χρόνο. 

Οι πολίτες δε βλέπουν και δεν ακούνε ουσιαστικό αντιπολιτευτικό λόγο με προτάσεις από το χώρο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς. Ένα ουσιαστικό λόγο που θα δίνει διέξοδο, στην οικονομική ασφυξία, στην ακρίβεια, στην ενίσχυση των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων, στην ενίσχυση του ΕΣΥ, στη δίκαιη κατανομή του όποιου περισσεύματος, στην ενίσχυση και ανεξαρτησία των θεσμών και ειδικά της Δικαιοσύνης, η οποία με τα όσα πράττει η ηγεσία του Αρείου Πάγου, έχασε και το τελευταίο φύλλο συκής.

Τους θεωρούν όλους το ίδιο, να σέρνονται από μια ισχυρή οικονομική ελίτ, και σε αυτή την απόγνωση, είτε απέχουν από τις εκλογές, είτε επιλέγουν πολιτικά σχήματα για λόγους μόνο αντίδρασης. 

Όμως το μήνυμα των συγκλονιστικών συγκεντρώσεων είναι ευδιάκριτο και όσοι δεν το αντιληφθούν τους περιμένει το περιθώριο. 

Ίσως το νέο που όλοι προσδοκούν να γεννιέται αυτές τις ημέρες. Και θέλει το χρόνο του.