Περιμένοντας τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στις 12 Μάη

Η ιστορική μνήμη δεν είναι απλή αναφορά στο παρελθόν. Είναι εργαλείο κατανόησης του παρόντος και θεμέλιο για τη διεκδίκηση του μέλλοντος. Όσοι τη γνωρίζουν και την αξιοποιούν, μπορούν να χαράξουν πορεία και να ανοίξουν νέους ορίζοντες.

Υπάρχουν σήμερα τέτοιοι άνθρωποι στην πολιτική ηγεσία;

Η νοσηλευτική, ως επιστήμη, ως τέχνη και ως λειτούργημα, εξακολουθεί να παραμένει στο περιθώριο. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών, μικροκομματικών συμφερόντων και συντεχνιακών αντιπαραθέσεων που επί χρόνια κρατούν τον κλάδο εγκλωβισμένο.

Η θεσμοθέτηση του ενιαίου νοσηλευτικού κλάδου δεν αποτελεί πανάκεια. Αποτελεί, όμως, το πρώτο και αναγκαίο βήμα προς την ομογενοποίηση, την επιστημονική θωράκιση και την εργασιακή αναβάθμιση του επαγγέλματος. Για να έχει ουσιαστικό περιεχόμενο, πρέπει να συνοδευτεί από ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο θεσμικών παρεμβάσεων και όχι να περιοριστεί σε μια τυπική εξαγγελία.

Ο νοσηλευτικός κλάδος δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια κλειστή ή ελιτίστικη ομάδα απέναντι στους υπόλοιπους υγειονομικούς εργαζόμενους. Αντιθέτως, μπορεί και πρέπει να αποτελέσει μοχλό συσπείρωσης, συνεργασίας και αναγέννησης της επιστήμης και του επαγγέλματος προς όφελος ολόκληρου του συστήματος Υγείας.

Απαιτούμε:

• Θεσμοθέτηση του ενιαίου νοσηλευτικού κλάδου, με παράλληλη επαρκή στελέχωση όλων των νοσηλευτικών μονάδων, βάσει αντικειμενικών δεικτών όπως το είδος της μονάδας, η βαρύτητα των κλινικών και οι ανάγκες των τμημάτων.
• Καθιέρωση νοσηλευτικών πρωτοκόλλων, ώστε να διασφαλίζονται ασφαλέστερες και ποιοτικότερες υπηρεσίες υγείας προς τους ασθενείς.
• Θεσμοθέτηση της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης, με ίσες επαγγελματικές ευκαιρίες για όλους, στη βάση της διαφάνειας και της αξιοπιστίας.
• Έμπρακτη αναγνώριση του ρόλου και της προσφοράς των νοσηλευτών, με ουσιαστικά κίνητρα: δίκαιο μισθολόγιο, αποζημίωση υπερωριών, νυχτερινών και αργιών.
• Ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ).
• Επιτάχυνση των διαδικασιών πρόσληψης νοσηλευτών, ώστε να καλυφθούν άμεσα τα τεράστια κενά στο ΕΣΥ.
• Αναβάθμιση του ρόλου του εφημερεύοντα νοσηλευτή, ώστε να πάψει να λειτουργεί ως εργαζόμενος γενικών καθηκόντων.
• Οριστική επίλυση των ζητημάτων μεταξύ ΠΕ και ΤΕ κατηγοριών, σε ό,τι αφορά οργανισμούς, θέσεις ευθύνης και μισθολογικές διαφορές.

Η Πολιτεία (Κυβέρνηση και αρμόδια Υπουργεία) οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις και λύσεις στα χρόνια προβλήματα του κλάδου. Η αναβάθμιση της νοσηλευτικής δεν είναι μόνο ζήτημα επαγγελματικής δικαιοσύνης. Είναι προϋπόθεση για ένα ισχυρότερο, ποιοτικότερο και ασφαλέστερο σύστημα Υγείας για όλους.

Η 12η Μαΐου δεν μπορεί να είναι μια ακόμη ημέρα συμβολικών δηλώσεων. Οφείλει να αποτελέσει αφετηρία ουσιαστικών δεσμεύσεων και πράξεων.

Οι νοσηλευτές δεν ζητούν αναγνώριση στα λόγια. Τη διεκδικούν στην πράξη.