Πως διδάσκεται το «Πολυτεχνείο»
αγαπημένα σου στη Google
Ανεξαρτήτως της όποιας «χρήσης» και εκμετάλλευσης έχει υποστεί το «Πολυτεχνείο» από το κομμάτι της Αριστεράς που το απομονώνει από την εποχή του και ανεξαρτήτως τις λοιδορίες που έχει υποστεί από τους αρνητές του και έμμεσους υποστηρικτές της χούντας, η μνήμη της άοπλης εξέγερσης στέκει ακόμη υψηλά στο πάνθεο των επετείων. Όχι για την πορεία στην πρεσβεία, ούτε για τις καταστροφές που πολύ συχνά συνοδεύουν την πορεία. Ούτε για τον αντιεξουσιασμό πολλών διαδηλωτών. Στέκει γενικά, με ένα διαχρονικό μήνυμα που μεταδίδεται, για την ανιδιοτέλεια όσων ρίσκαραν την ζωή τους εκεί εναντίον της ακύρωσης της ελεύθερης σκέψης, ασχέτως εάν συλλήβδην και αδίκως, η «γενιά του Πολυτεχνείου» φορτώθηκε ότι κακό συνέβη από το 1981 και μετά . Το «χτίσιμο» πολιτικής καριέρας δεν αφορά όσες χιλιάδες αγωνίστηκαν για τον επιούσιο σε συνθήκες δημοκρατίας.
Πως όμως φτιάχνεται αυτό το δημόσιο κύρος στην μεγάλη σιωπηρή πλειοψηφία των νέων ανθρώπων. Γίνεται κάτι με το «Πολυτεχνείο» στο σχολείο και από εκεί στην μνήμη κοριτσιών και αγοριών που θα γίνουν αργότερα νεαροί ενήλικες; Πως ακόμη συγκινεί εκ των υστέρων, με τρόπο σαν συμμετοχικό; Οφείλεται στον απόηχο της χούντας; Μάλλον αυτός έχει αδυνατήσει στον κόσμο που κυριαρχεί ο οικειοθελής βομβαρδισμός από την οθόνη του κινητού ακόμη και κατά το βάδισμα. Μάλλον το κύρος οφείλεται στην παρουσία του «Πολυτεχνείου» στην εκπαίδευση και στην διαχείριση του σεβασμού προς αυτό, στον λόγο δηλαδή και στην νοοτροπία πολλών εκ των διδασκόντων σε όλες τις βαθμίδες. Πιθανότατα ο σεβασμός και η ανανέωση του κύρους δεν οφείλεται στις αναφορές μόνον στα βιβλία. Στο βιβλίο της Έκτης Δημοτικού και στα βιβλία ιστορίας της Τρίτης Γυμνασίου και Τρίτης Λυκείου υπάρχει ως αναφορά εντός της πρόσφατης ιστορίας μας. Όντας όμως προς το τέλος των βιβλίων, πιθανότατα ο χρόνος του διδακτικού έτους δεν αρκεί για να διδαχθεί. Σύντομα, ευσύνοπτα και μάλλον ρηχά στο βιβλίο της Έκτης, σε έκταση μιας σχεδόν σελίδας με μια φωτογραφία του τάνκς στην Πατησίων εν αναμονή της εισβολής. Αντιστοίχως στα βιβλία ιστορίας της Τρίτης Γυμνασίου και της Τρίτης Λυκείου υπάρχουν τρισέλιδες αναφορές εκτενέστερες, βαθύτερες και προφανώς πληρέστερες. Εκεί αναφέρεται το συγκρουσιακό περιβάλλον, τα βασανιστήρια στην χούντα, έμμεσα ο φόβος. Σε αυτές τις σελίδες , οι φωτογραφίες είναι ενδιαφέρουσες όπως και ιστορικές «πηγές» που παρατίθενται, η Διακήρυξη της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου κατά την άοπλη εξέγερση, σχετικά με τους νεκρούς πολίτες από πυρά του στρατού και της αστυνομίας. Επίσης για την στάση τους κατά της χούντας αναφέρονται λογοτέχνες, όπως ο Σεφέρης και πολιτικά πρόσωπα. Το πλαίσιο αναφοράς χαρακτηρίζεται σαφώς από θετική πληρότητα. Δεν αναφέρεται όμως το γιατί της χούντας. Ίσως γιατί επ’ αυτού δεν έχουμε συμφωνήσει. Την αναφέρει ως «φρούτο» της πολιτικής έντασης της μεταπολεμικής περιόδου και όχι ως συνέπεια της πολιτικής αυθαιρεσίας του θρόνου και της απόλυτης κάλυψης που παρείχεαυτός, στην συνωμοσία του στρατού.
Πιθανότατα όμως η αντοχή του «Πολυτεχνείου» βρίσκει την αφετηρία της στην τιμή που της αποδίδει η ετήσια σχολική εκδήλωση που πραγματοποιείται από το 1981, λίγες ημέρες μετά την νίκη του ΠΑΣΟΚ. Έκτοτε, φαίνεται ότι αυτή η επαναλαμβανόμενη απόδοση ετήσιας δημόσιας τιμής, με την συμμετοχή των παιδιών, η πραγματοποίηση της «σχολικής γιορτής του Πολυτεχνείου», εδραιώνει το κύρος ενός σχετικά ακόμη πρόσφατου ιστορικού γεγονότος. Όσο αντιφατικό και να ακούγεται ότι «γιορτάζεται» η επέτειος μιας πολύνεκρης και βάρβαρης καταστολής, μιας άοπλης εξέγερσης νεαρών, η έννοια της «γιορτής» επιτρέπει το μεταβολισμό της τραγικότητας της θυσίας. Εάν πάμε λίγο βαθύτερα, θα συναντήσουμε το κύρος της επετείου να συνδέεται με τα χρόνια του δημοτικού σχολείου και με την συμμετοχή μικρών κοριτσιών και αγοριών στα σύντομα θεατρικά σκέτς που ευαίσθητες δασκάλες και δάσκαλοι γράφουν και ανεβάζουν στις σχολικές αίθουσες τελετών. Αν η ψυχική μας συγκρότηση διαμορφώνεται έως τα πέντε έτη, ο ηθικός κόσμος των δημόσιων αξιών διαμορφώνεται κυρίως στο δημοτικό σχολείο. Η ανάγκη κοινών ταυτοτήτων, μας διακρίνει σταθερά και το «Πολυτεχνείο» διαμορφώνει ευτυχώς τέτοιες ταυτότητες. Έστω και έμμεσα, χωρίς την αρετή της δομημένης πολιτικοποίησης, η γιορτή του «Πολυτεχνείου» στο σχολείο, αφήνει πίσω της μια οικειότητα ενός παρελθόντος που συνδέεται με την πρόοδο.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή της Κυριακής»
*Σημείωση: Οι απόψεις των αρθρογράφων αποτελούν προσωπικές θέσεις και δεν αποτελούν τυχόν θέσεις του newshub.gr
-
16 Νοεμβριου 2026, 09:10Παγκρήτιος Ένωσις: Τα ανεπίσημα αποτελέσματα των εκλογών για τις οποίες έχουν κατατεθεί ενστάσεις - Πρώτη η Ρένα Βασιλάκη -
15 Νοεμβριου 2026, 14:15Κρουσώνας: Αποχαιρετούν την 30χρονη Δέσποινα που έφυγε τόσο νωρίς από τη ζωή -
15 Νοεμβριου 2026, 12:50Σε εξέλιξη οι εκλογές στην Παγκρήτιο Ένωση Αττικής-Στις 7 το απόγευμα κλείνουν οι κάλπες -
16 Νοεμβριου 2026, 09:20Το Οργανωμένο Έγκλημα, οι «αχυράνθρωποι» και οι ύποπτες υποθέσεις στο Ηράκλειο -
16 Νοεμβριου 2026, 07:00Κρίσιμη παγκρήτια συνέλευση αγροτών και κτηνοτρόφων οργανώνεται για την ερχόμενη Τετάρτη και ίσως αποφασιστούν κινητοποιήσεις -
16 Νοεμβριου 2026, 07:51Επέτειος Πολυτεχνείου: Συγκέντρωση αύριο στο δημαρχείο Ρεθύμνου
