Αγρίνιο: Στο Νοσοκομείο 65χρονη από τσίμπημα “μαύρης χήρας” - Πως θα καταλάβεις αν σε έχει τσιμπήσει η δηλητηριώδης αράχνη

Το τσίμπημα ενός εντόμου, οδήγησε μια γυναίκα από την Αιτωλοακαρνανία στο Νοσοκομείο. Πρόκειται για μια 65χρονη από το χωριό Παπαδάτες Αγρινίου, η οποία μεταφέρθηκε με οξύ πόνο στο Νοσοκομείο.

Η ίδια δεν αναγνώρισε τι ήταν αυτό που την τσίμπησε, όταν όμως οι γιατροί στο Νοσοκομείο του Αγρινίου είδαν το σημάδι από το τσίμπημα, κατάλαβαν, ότι πρόκειται για αράχνη, την επονομαζόμενη και ως “Μαύρη χήρα”.

Η γυναίκα μεταφέρθηκε στο πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας για να της δοθεί το κατάλληλο αντίδοτο και δεν κινδυνεύει.

Αυτό δεν είναι το πρώτο περιστατικό στην Δυτική Ελλάδα. Στο πρόσφατο παρελθόν τέτοιου είδους αράχνες έχουν τσιμπήσει και άλλα άτομα, δύο παιδάκια 10 και 16 μηνών και έναν ενήλικα άνδρα.

Πως θα καταλάβεις αν σε εχει τσιμπήσει μαύρη αράχνη

Το δηλητήριο της «μαύρης χήρας» επηρεάζει το νευρικό μας σύστημα (για αυτό και λέγεται ‘νευροτοξικό’). Με το δάγκωμα, η αράχνη εγχέει μια μικρή ποσότητα δηλητηρίου στο σώμα μας. Αυτό εξαπλώνεται γρήγορα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, έχοντας ως στόχο το νευρικό σύστημα. Παρεμβαίνει στη φυσιολογική λειτουργία των νευροδιαβιβαστών, δηλαδή των χημικών ουσιών που μεταδίδουν σήματα μεταξύ των νευρικών κυττάρων.

Η συνέπεια είναι να νιώσουμε έντονες μυϊκές κράμπες και σπασμούς, ειδικά στην κοιλιά, την πλάτη και το στήθος και έντονο πόνο στο σημείο του τσιμπήματος. Μετά μπορεί να εξαπλωθεί και σε άλλα μέρη του σώματος.

Τα αρχικά συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως μέσα σε λίγα λεπτά έως λίγες ώρες από το δάγκωμα. Τα πιο σοβαρά, που εμφανίζονται αργότερα, είναι η ναυτία, ο εμετός, ο πονοκέφαλος και η δυσκολία στην αναπνοή.

Πως να κρατήσουμε μακριά τη μαύρη αράχνη

Για να σωθούμε από τις περιπέτειες στις οποίες θα μας οδηγήσει η «μαύρη χήρα», οι έχοντες γνώση προτείνουν να καθαρίζουμε τακτικά τις περιοχές όπου μπορεί να κρύβονται αράχνες (γκαράζ, υπόστεγα, υπόγεια και σοφίτες) και να σφραγίζουμε τις ρωγμές γύρω από τα παράθυρα και τις πόρτες.

Βοηθά και να αποθηκεύουμε καυσόξυλα, εργαλεία κηπουρικής και άλλα αντικείμενα μακριά από το σπίτι μας, ώστε να αποφύγουμε τη δημιουργία οικότοπων αράχνης.

Αν είμαστε στην εξοχή, φοράμε γάντια όταν κάνουμε κηπουρική ή άλλη εργασία σε ανοιχτό χώρο. Προσέχουμε ιδιαίτερα στις περιοχές με βράχους, κορμούς και πυκνή βλάστηση –καλύπτοντας το δέρμα μας με μακριά παντελόνια, κλειστά παπούτσια και μακριμάνικα μπλουζάκια.

Δεν αφήνουμε υπολείμματα τροφών που ‘τραβούν’ έντομα και αράχνες και τινάζουμε ό,τι μας ακουμπά (κλινοσκεπάσματα, ρούχα) πριν τα βάλουμε επάνω μας. Υπάρχουν στην αγορά και απωθητικά για αράχνες.

Ποιο είναι το αντίδοτο για το δηλητήριο της μαύρης χήρας

Εφόσον αντιληφθούμε το τσίμπημα, καθαρίζουμε την πληγή και βάζουμε πάγο. Καλού κακού πηγαίνουμε όπως και να έχει σε έναν γιατρό, εάν αισθανθούμε πόνο. Αν πρόκειται για Στην περίπτωση τσιμπήματος από μαύρη ή καφέ χήρα, χρειάζεται μυοχαλαρωτικό ή φαρμακευτική αγωγή που θα διαχειριστεί την υψηλή πίεση του αίματος που προκαλεί το δηλητήριο.

Η θεραπεία για τις πιο σοβαρές περιπτώσεις είναι ο αντιοφικός ορός (βλ. αντίδοτο). Προέρχεται από το αίμα αλόγων ή προβάτων που έχουν ανοσοποιηθεί κατά του δηλητηρίου της αράχνης. Εξουδετερώνει αποτελεσματικά τις επιδράσεις του δηλητηρίου.

Πώς βρέθηκαν οι «μαύρες χήρες» στην Ελλάδα

Η γεωγραφική θέση και το κλίμα της Ελλάδας έπαιζαν καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή της παρουσίας πολλών επικίνδυνων ειδών αράχνης. Τα ζεστά, ξηρά καλοκαίρια και οι ήπιοι υγροί χειμώνες είναι δυσμενείς συνθήκες για πολλά είδη αράχνης που ευδοκιμούν σε τροπικές ή εύκρατες περιοχές με υψηλή υγρασία.

Επίσης, η Ελλάδα είναι μια χερσόνησος που περιβάλλεται από νερό, το οποίο λειτουργεί ως φυσικός φραγμός για πολλά είδη. Αυτή η απομόνωση περιορίζει την εξάπλωση των αραχνών από άλλες ηπείρους. Μετά βάλαμε το χέρι μας εμείς, με την αστικοποίηση που μείωσε περαιτέρω τους κατάλληλους οικοτόπους για πολλά είδη αράχνης.

Πώς λοιπόν, εμφανίστηκε η «μαύρη χήρα» επί των εδαφών μας;

Ειδικοί εικάζουν πως η εισήχθη κατά λάθος, μέσω μεταφοράς -φορτηγών πλοίων, αεροπλάνων ή και ατόμων που μετέφεραν αυγά ή νεαρές αράχνες, εν αγνοία τους. Η κλιματική αλλαγή -που αλλάζει τα οικοσυστήματα και επιτρέπει στα είδη να επεκτείνουν την εμβέλεια τους- δεν θεωρείται πρωταρχικός παράγοντας. Ένας άλλος τρόπος που η επικίνδυνη αράχνη έφτασε στην Ελλάδα είναι το εξωτικό εμπόριο κατοικίδιων και η δραπέτευση από την αιχμαλωσία.

Ό,τι και αν συνέβη, εφόσον ζει πια στη χώρα μας πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να μην υπερτιμάμε τις δυνατότητες μας.