Η Κινητικότητα «πληγώνει» τους δήμους

Είχαμε αναφερθεί στο ξεκίνημα του νέου κύκλου κινητικότητας υπαλλήλων στο δημόσιο. Πρόκειται για ένα μέτρο που ξεκίνησε στα ζοφερά χρόνια των μνημονίων και αποσκοπεί στην καλύτερη λειτουργία του δημόσιου τομέα μέσω της κάλυψης των κενών που παρατηρούνται σε υπηρεσίες και φορείς του δημοσίου. Αυτός ο στόχος επιτυγχάνεται με την καταγραφή των αναγκών κάθε υπηρεσίας και ακολούθως με την εθελούσια μετακίνηση υπαλλήλων. Παράλληλα, η κινητικότητα εξυπηρετεί ανάγκες εργαζόμενων που για οικονομικούς ή οικογενειακούς λόγους επιθυμούν να εργαστούν σε έναν άλλο φορέα ή υπηρεσία.
Ωστόσο, η Κινητικότητα στο δημόσιο τομέα έχει προκαλέσει και προβλήματα και διαμαρτυρίες από την πλευρά κάποιων φορέων που βλέπουν να μειώνεται το προσωπικό τους. Μια τέτοια περίπτωση είναι οι Δήμοι και ιδιαίτερα οι μικροί δήμοι που μέσω της Κινητικότητας χάνουν πολύτιμο προσωπικό που πολλές φορές μεταφέρεται σε φορείς εκτός της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης (δηλαδή των δήμων).

Οι προϋποθέσεις που βάζει η ΚΕΔΕ

Το θέμα απασχόλησε και το Διοικητικό Συμβούλιο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) όπου κοινή διαπίστωση ήταν πως ο θεσμός αυτός δεν βοήθησε καθόλου τον Πρώτο Βαθμό Αυτοδιοίκησης, αφού οδήγησε σε αφαίμαξη προσωπικού από τους Δήμους και κατ’ επέκταση σε υποβάθμιση των παρεχόμενων προς τους πολίτες υπηρεσιών.
«Η Αυτοδιοίκηση αντιλαμβάνεται τις κοινωνικές ανάγκες που εξυπηρετεί η κινητικότητα, αλλά θα πρέπει να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα που δημιουργεί» σημειώνεται στην ανακοίνωση της ΚΕΔΕ που προσθέτει πως δεν θα είχε αντίρρηση αν η κινητικότητα αφορούσε μετακινήσεις υπαλλήλων στον ίδιο βαθμό, από Δήμο σε Δήμο και σε κάθε περίπτωση, να αποτελούσε προϋπόθεση η σύμφωνη γνώμη της εκάστοτε δημοτικής αρχής πριν την μετακίνηση.