Ανάβαση στον Αφέντη Εσταυρωμένο της Θρυπτής στα 1476 μέτρα υψόμετρο

Στην κορυφή της οροσειράς της Θρυπτής, Αφέντης Εσταυρωμένος, ανέβηκε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου ανήμερα της εορτής του.

Περνώντας από τον επαρχιακό δρόμο που ξεκινά από το Κάτω Χωριό Ιεράπετρας, μαζευόμαστε όλοι στην είσοδο του οικισμού της Θρυπτής, σε υψόμετρο 850 μ., όπου παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας. 25 άτομα. Αρκετοί για μια πορεία που έχει αυξημένο βαθμό δυσκολίας. Όμως το μέρος είναι πανέμορφο.

Αρχικά περπατάμε στους δρόμους μέσα από τον οικισμό με τα αραιά χτισμένα σπίτια του,  μερακλήδικες εποχικές κατοικίες για τις γεωργικές εργασίες. Αυτή την περίοδο είναι εποχή τρύγου και είναι αυξημένη η κίνηση. Ταυτόχρονα πολλά είναι τα περβόλια με τα οπωροφόρα: μηλιές, αχλαδιές, καρυδιές και άλλα. Απ’ όλα βγάζει αυτός ο ευλογημένος τόπος!

Σύντομα αφήνουμε τον χωματόδρομο για να πάρουμε το κάθετα ανηφορικό μονοπάτι. Αυτό ελίσσεται αρχικά μέσα από πυκνό πευκόδασος που κάνει την πορεία μαγευτική. Επιπλέον όσο ανεβαίνουμε η θέα γίνεται φανταστική. Πρώτα - πρώτα βλέπεις ολόκληρο τον οικισμό, που απλώνεται σε ένα μικρό λάκκο πάνω στα βουνά της Θρυπτής. Κι έπειτα στο γαλάζιο της θάλασσας, την Ψείρα, τον κόλπο του Μεραμπέλλου. Αργότερα το μονοπάτι βγαίνει απ’ το δάσος και γίνεται πετρώδες κι απότομο. Εδώ θέλει προσοχή. Σταματάμε να χαζεύουμε λοιπόν κι επικεντρωνόμαστε στο κάθε μας βήμα. Όμως και τα δύσκολα κάποτε τελειώνουν και βρίσκουμε τον χωματόδρομο.

Σε λίγο βρισκόμαστε στην κορυφή, στα 1.476 μ.  με το εκκλησάκι του Αφέντη Χριστού πνιγμένο στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, αλλά με φανταστική θέα εκτός από τη βόρεια και προς τη νότια πλευρά της Κρήτης: τις ακτές, τα θερμοκήπια, τα νησάκια Κουφονήσι και Γαϊδουρονήσι. Εδώ θα κάνουμε μια σύντομη στάση για κολατσιό κι έπειτα θα πάρουμε τον χωματόδρομο, που μας φέρνει τετ α τετ με τις άλλες κορφές της οροσειράς: τον Κλήρο και την Παπούρα, όσο και με την κοιλάδα της Χρυσοπηγής, κι έπειτα θα περπατήσουμε τα στενά του χωριού και θα καταλήξουμε στο γραφικό καφενεδάκι «Το πρόβαρμα» γνωστό για τους παραδοσιακούς μεζέδες του. Κι όταν θα μπούμε στα αυτοκίνητα παίρνοντας τον στενό φιδογυριστό, πνιγμένο στα πεύκα, δρόμο της επιστροφής, τον οποίο μοιραζόμαστε πολλές φορές με τα κατσίκια, δεν είναι ούτε ένας, που να μην κουβαλά και κάποια καλούδια της εποχής: σταφύλια, καρύδια και τα πρώτα μήλα!

Ικανοποιημένοι λοιπόν τόσο από την ομορφιά όσο και για τα δώρα της φύσης έχοντας διανύσει 11 χλμ με 700 περίπου υψομετρική διαφορά επιστρέφουμε στη βάση μας με πλήθος εικόνες κι αναμνήσεις!