ΗΠΑ: Ο πόλεμος με το Ιράν φανερώνει όλα τα αδιέξοδα της κυβέρνησης Τραμπ

Κάθε μέρα που περνά φανερώνονται περισσότερο τα αδιέξοδα στα οποία καταλήγει η δεύτερη διακυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, δεκαπέντε μόλις μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας. Μόνο το τελευταίο 48ωρο, το άνευ περιεχομένου διάγγελμα του Αμερικανού προέδρου, η απόλυση της Γενικής Εισαγγελέως, δηλαδή της Υπουργού Δικαιοσύνης Παμ Μπόντι και η σύγκρουση του Υπουργού Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ με τη στρατιωτική ηγεσία είναι τα τελευταία μόλις δείγματα μιας κατάστασης που έχει ήδη λάβει χαρακτηριστικά ανεπανάληπτα για την ιστορία της χώρας.

Για όλα φταίνε οι άλλοι

Τόσο ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος, όσο και οι βασικοί του συνεργάτες αναζητούν διαρκώς υπεύθυνους για την αποτυχία στην επίτευξη κάποιου συγκεκριμένου πολιτικού στόχου στο Ιράν. Πότε είναι το Ισραήλ, πότε είναι οι Ευρωπαίοι, πότε η ανώτατη στρατιωτική ηγεσία. Πληροφορίες από τις Ηνωμένες Πολιτείες μεταφέρουν ένα κλίμα ιδιαίτερης δυσαρέσκειας από πολλούς ανώτατους αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων μετά την αποπομπή από τον Χέγκσεθ του στρατηγού Ράντυ Τζωρτζ, αρχηγού του αμερικανικού στρατού. Η αλλαγή στην ηγεσία των γενικών επιτελείων, την ώρα που διεξάγονται μείζονες επιχειρήσεις θεωρείται κάτι πρωτοφανές και ακραίο.

Τα αδιέξοδα της αμερικανικής εμπλοκής στον πόλεμο του Ιράν, καθώς και την απουσία συγκεκριμένων πολιτικών στόχων είχε περιγράψει μιλώντας στο Newshub ο γεωπολιτικός αναλυτής Τάσος Τσιπλάκος. Ειδικά η ιδιαίτερα εμφανής απουσία σαφούς και κεντρικού στόχου, από την έναρξη ήδη της πολεμικής επιχείρησης, κατέστησε την αμερικανική εμπλοκή επισφαλή και δύσκολα διαχειρίσιμη, όπως τόνισε ο κ.Τσιπλάκος.

Από την εξαφάνιση του πυρηνικού προγράμματος μέχρι την αλλαγή καθεστώτος και από την εξουδετέρωση κάθε απειλής για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ μέχρι το άνοιγμα των στενών του Ορμούζ, η αμερικανική ηγεσία συχνά αλλάζει τη στοχοθεσία της για τον πόλεμο αυτόν ακόμα και μέσα στη διάρκεια της ίδιας ημέρας. 

Καθώς συμπληρώνονται πέντε εβδομάδες από την έναρξη του πολέμου, το μεν Ιράν δεν δείχνει κανένα σημάδι υποχώρησης, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να μην έχουν την υποστήριξη των παραδοσιακών συμμάχων τους σε όλο τον κόσμο και παρά τις διαβεβαιώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, τίποτα δεν φαίνεται να εξασφαλίζει μια διαδρομή εξόδου από αυτόν τον πόλεμο. Αντίθετα, φουντώνουν τα σενάρια για τη διεξαγωγή και επίγειων επιχειρήσεων, κάτι που προφανώς θα κλιμακώσει την συνολική ακόμα περισσότερο.

Πολιτική κρίση διαρκείας και στο βάθος εκλογές

Τα προβλήματα για τον Ντόναλντ Τραμπ δεν εξαντλούνται ασφαλώς στα θέματα της πολεμικής κρίσης στη Μέση Ανατολή. Στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών μια σειρά από πολιτικά ζητήματα παραμένουν ανοιχτά, με κορυφαίο ίσως τη διαχείριση του σκανδάλου γύρω από τα αρχεία του Τζέφρι Έπσταϊν. Εκεί αποδίδουν άλλωστε πολλοί και την απομάκρυνση της Γενικής Εισαγγελέως Παμ Μπόντι, φανατικά πιστής και πειθήνιας συνεργάτιδας του Αμερικανού προέδρου μέχρι πρόσφατα.

Μιλώντας στις “Αναλύσεις” του Newshub, ο καθηγητής Τάκης Παππάς, κορυφαίος πολιτικός επιστήμονας και συγγραφέας του βιβλίου “Εξηγώντας τον Τραμπ” ανέλυσε το πολιτικό φαινόμενο “Τραμπ” και τους λόγους στους οποίους οφείλεται η πολιτική κυριαρχία του. Στη δεύτερη θητεία του ο 45ος και 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ επέλεξε, όπως υπογράμμισε ο κ.Παππάς, ως συνεργάτες ανθρώπους απόλυτα αφοσιωμένους στον ίδιο -σε αντίθεση με ό,τι είχε προηγηθεί στην προηγούμενη θητεία.

Ακόμα και αυτό όμως δεν είναι αρκετό για να αποφύγει ο Λευκός Οίκος την αποπομπή συνεργατών, όπως νωρίτερα η Υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ και τώρα η Παμ Μπόντι. Κι αυτό γιατί η ίδια η σημερινή διακυβέρνηση, συγκεντρώνοντας τεράστια ισχύ στα χέρια της και διαθέτοντας τον έλεγχο στη νομοθετική και τη δικαστική εξουσία, όπως υπογράμμισε ο καθηγητής, παράγει κρίσεις που δεν μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά. Η συνέπεια είναι ο Τραμπ να στρέφεται κατά των συνεργατών του σε μια προσπάθεια να αποσείσει το φάσμα της αποτυχίας από πάνω του. Δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι ήδη προετοιμάζει το έδαφος για να επιρρίψει στον Πιτ Χέγκσεθ την ευθύνη για μια καθόλου απίθανη αποτυχία στο Ιράν.

Όλα αυτά δημιουργούν ένα σκηνικό τέλειας καταιγίδας για τη διακυβέρνηση Τραμπ και το ρεπουμπλικανικό κόμμα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, τον Νοέμβριο του τρέχοντος έτους. Ήδη η δημοφιλία του ίδιου του προέδρου στις δημοσκοπήσεις είναι πολύ χαμηλά, και η υποστήριξη για τον πόλεμο μεταξύ των Αμερικανών εξαιρετικά μειοψηφική. Αυτό που διακυβεύεται στις εκλογές είναι σε πρώτο πλάνο η απώλεια του ελέγχου επί της Βουλής των Αντιπροσώπων, αλλά ακόμα και μιας σειράς πολιτειών και άλλων αξιωμάτων για τους συντηρητικούς. Σε μια τέτοια και καθόλου απίθανη σήμερα περίπτωση, δεν πρόκειται να γίνει ευκολότερη η ζωή της αμερικανικής κυβέρνησης, το αντίθετο φυσικά.