Οι Αμερικανοί παρακάμπτουν την Cosco - Έρχεται εντυπωσιακή «απόβαση» στην Ελευσίνα

Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις συνεργασίας φαίνεται ότι αποκτούν συνολικά ρυθμούς… Γκιλφόιλ! Η Αμερικανίδα πρέσβης μπορεί να καθυστέρησε αρκετούς μήνες να έλθει στην Ελλάδα, ωστόσο με την εγκατάστασή της φαίνεται ότι επιταχύνονται εξελίξεις που προετοιμάζονταν πολύ καιρό στους τομείς της ενέργειας, των υποδομών και του διαμετακομιστικού εμπορίου!

Πριν μια εβδομάδα περίπου, στη διάρκεια της πρώτης τηλεοπτικής της συνέντευξης η κα Γκιλφόιλ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην απόκτηση του λιμανιού του Πειραιά από την κινεζική Cosco ως ένα «ατυχές γεγονός, το οποίο υπάρχουν τρόποι να παρακαμφθεί». Επρόκειτο για μια αναφορά αρκετά ασυνήθιστη για διπλωματικό εκπρόσωπο και οπωσδήποτε ενδεικτική της ενόχλησης που υπάρχει στις ΗΠΑ για το πέρασμα στρατηγικών υποδομών της χώρας μας, και δη των μεγαλύτερων λιμενικών εγκαταστάσεων, του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, στον έλεγχο κινεζικών και ρωσικών αντίστοιχα συμφερόντων.

Το μεσημέρι της Τετάρτης, με καθυστέρηση αρκετών ημερών, ήρθε και η απάντηση της κινεζικής πλευράς στις δηλώσεις της Κίμπερλι Γκιλφόιλ, μέσα από μια μακροσκελή και αιχμηρή ανακοίνωση της πρεσβείας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στην Αθήνα. Η κινεζική διπλωματία χαρακτήρισε την τοποθέτηση Γκιλφόιλ «κακόβουλη συκοφάντηση της φυσιολογικής σινοελληνικής εμπορικής συνεργασίας και σοβαρή παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδας».

Καταλήγοντας η κινεζική απάντηση υπογράμμισε μεταξύ άλλων ότι «το λιμάνι του Πειραιά ανήκει για πάντα στον ελληνικό λαό· δεν είναι εργαλείο για την υπονόμευση της περιφερειακής ευημερίας και σταθερότητας, και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να πέσει θύμα της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης. Στη σημερινή περίοδο που το λιμάνι του Πειραιά αναπτύσσεται ραγδαία, η Αμερική, με ιδιοτελείς προθέσεις, υποκινεί την Ελλάδα να τερματίσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις και να πουλήσει το λιμάνι -αυτή η πρακτική αποτελεί τυπικό παράδειγμα επιβολής της δικής της σκέψης στους άλλους και αποκαλύπτει μια νοοτροπία που αποπειράται να υπονομεύσει τη σταθερότητα».

Μια ημέρα νωρίτερα, στη διάρκεια της πρώτης συνάντησης της κας Γκιλφόιλ με τον Υπουργό Ανάπτυξης, Τάκη Θεοδωρικάκο, ανακοινώθηκε το νέο, ιδιαίτερα σημαντικό project ελληνοαμερικανικής συνεργασίας. Πρόκειται ουσιαστικά για τη δημιουργία ενός ολόκληρου νέου εμπορικού λιμένα, στην περιοχή Ελευσίνας και Ασπροπύργου. Στην πραγματικότητα μιλάμε για μια αμερικανική προσπάθεια να παρακαμφθεί η κινεζική κυριαρχία στο λιμάνι του Πειραιά, δηλαδή μια πλήρης υλοποίηση της νύξης της Αμερικανίδας πρέσβεως περί παράκαμψης του κινεζικού παράγοντα.

Το νέο λιμάνι θα βρίσκεται σε άμεση φυσική γειτνίαση με το μεγαλύτερο κέντρο υπηρεσιών logistics της χώρας, του Θριάσιο Εμπορευματικό Κέντρο, που εκτείνεται στην ενδοχώρα της συγκεκριμένης παραλιακής ζώνης. Παράλληλα θα διαθέτει άμεση σύνδεση με όλους τους κύριους εθνικούς οδικούς άξονες και τον αερολιμένα “Ελ.Βενιζέλος”, χωρίς να απαιτείται διέλευση από αστικές περιοχές.

Η νέα μεγάλη λιμενική εγκατάσταση της Ελευσίνας πρόκειται να υλοποιηθεί με όχημα την κοινοπραξία της ONEX, η οποία έχει ήδη αποκτήσει την κυριότητα των Ναυπηγείων Ελευσίνας. Η αμερικανική εταιρεία πρόκειται να «προικοδοτηθεί» με το ποσό των 125 εκατομμυρίων δολαρίων από την αμερικανική αναπτυξιακή τράπεζα DFC, η οποία είναι μάλιστα κρατική!

Το επόμενο διάστημα θα έρθει προς ψήφιση νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης, από τα υπουργεία Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας, με την οποία θα ανοίξει ο δρόμος για την υλοποίηση της αμερικανικής επένδυσης και τη μετατροπή της συγκεκριμένης ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης σε ένα μικρό αλλά σύγχρονο εμπορευματικό λιμένα, που θα ανταγωνίζεται ευθέως πλέον στο συγκεκριμένο πεδίο τον ΟΛΠ, συμφερόντων της Cosco.

Ο σινοαμερικανικός ανταγωνισμός σε αυτή τη φάση έχει για την Ελλάδα ευεργετικά αποτελέσματα, καθώς προωθεί επενδυτικές κινήσεις από τη μεριά των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά θα οδηγήσει πιθανότατα και σε περαιτέρω επενδύσεις και βελτίωση υποδομών από τη μεριά της κινεζικής εταιρείας στο λιμάνι του Πειραιά. Σημαντικό είναι βεβαίως η χώρα να διατηρεί και πολιτικά τις ισορροπίες, εμβαθύνοντας τη στρατηγική σχέση και συνεργασία της με τις ΗΠΑ, χωρίς όμως να αποξενώσει τον κινεζικό παράγοντα.

Είναι απόλυτα σαφές ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις έχουν αίφνης περάσει σε μια άλλη φάση, όπου οι οικονομικές συνεργασίες θα πάρουν σταδιακά το «πάνω χέρι» από τις πολιτικές επαφές και την αμυντική συνεργασία, που ήταν μέχρι σήμερα το κυρίαρχο σχήμα. Και είναι εξίσου σαφές ότι στην εποχή που έχουν περάσει οι ΗΠΑ αυτές οι μορφές συνεργασίας, η συναλλακτική διπλωματία, είναι αυτές που εκτιμούν, σέβονται και προωθούν οι Αμερικανοί. Στο μεγάλο αυτό κάδρο, συνεπώς, η Ελλάδα φαίνεται ότι έχει ήδη μπει στο τρένο και δη έχει βρει και καλή θέση.