Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων: Με Πρόεδρο τον καταξιωμένο εικαστικό Μιχάλη Μανουσάκη, ορίστηκε η νέα καλλιτεχνική επιτροπή

Με Πρόεδρο τον καταξιωμένο εικαστικό και ομότιμο καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Μιχάλη Μανουσάκη ορίστηκε η νέα Καλλιτεχνική Επιτροπής της Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, έπειτα από ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων.

Η νέα επιτροπή συγκροτείται από διακεκριμένους επιστήμονες και επαγγελματίες του χώρου της τέχνης και της ιστορίας της τέχνης, με σημαντική παρουσία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συγκεκριμένα, η επιτροπή αποτελείται από τους: Μιχάλη Μανουσάκη, Εικαστικός, Ομότιμο Καθηγητή της ΑΣΚΤ (Πρόεδρος), Μαρία Βασιλάκη, Ομότιμη Καθηγήτρια Ιστορίας της Βυζαντινής Τέχνης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Κώστα Χριστόπουλο, Εικαστικό, Αναπληρωτή Καθηγητή Ζωγραφικής, ΑΣΚΤ, Καλλιόπη Μηνιουδάκη, Ιστορικό Τέχνης, ανεξάρτητη ερευνήτρια και επιμελήτρια και Γιάννης Γιαννακάκης, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Χανίων.

Η νέα Καλλιτεχνική Επιτροπή της Πινακοθήκης του Δήμου Χανίων αναλαμβάνει τον καθορισμό του επιμελητικού και καλλιτεχνικού προγραμματισμού, με αρμοδιότητες που περιλαμβάνουν την αξιολόγηση προτάσεων για εκθέσεις και δωρεές, τη διαμόρφωση του ετήσιου εκθεσιακού προγράμματος, καθώς και τη στρατηγική κατεύθυνση του θεσμού για το επόμενο διάστημα.

Με την εμπειρία, την επιστημονική κατάρτιση και τη δημιουργική τους προσέγγιση, τα μέλη της νέας Επιτροπής αναμένεται να συμβάλουν καθοριστικά στην περαιτέρω ενίσχυση του ρόλου της Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων ως βασικού φορέα πολιτιστικής δημιουργίας και εξωστρέφειας στην Κρήτη.

Αναλυτικά τα βιογραφικά των μελών της καλλιτεχνικής επιτροπής της Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων:

Ο Μιχάλης Μανουσάκης (Χανιά, 1953) σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) της Αθήνας (1979-1984) με καθηγητή τον Δημοσθένη Κοκκινίδη. Έχει διδάξει ζωγραφική στο παιδικό τμήμα του Εργαστηρίου Τέχνης στη Χαλκίδα (1985-1990). Από το 1987 διδάσκει ζωγραφική στην ΑΣΚΤ της Αθήνας και το 2014 εξελέγη καθηγητής και διευθυντής του Ε' Εργαστηρίου Ζωγραφικής της ίδιας σχολής. Το 1994 μοιράστηκε το βραβείο καλύτερου περίπτερου με την ελληνική αποστολή στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας, ενώ το 2004 του απονεμήθηκε το Β΄ βραβείο Κοινού στο Μουσείο Νέας Τέχνης της Εσθονίας για έκθεση αφιερωμένη στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Έχει παρουσιάσει έργα σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Αγγλία, Ιταλία, Γερμανία, Εσθονία, Ελβετία, Ρωσία, Τουρκία, Κίνα, Ιαπωνία). Το 2020 του απονεμήθηκε ο τίτλος του ομότιμου καθηγητή της ΑΣΚΤ.

Η Μαρία Βασιλάκη είναι ομότιμη καθηγήτρια στην Ιστορία της Βυζαντινής Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Είναι μέλος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη. Έχει επιμεληθεί εκθέσεις και τους καταλόγους τους για το Μουσείο Μπενάκη (Μήτηρ Θεού. Απεικονίσεις της Παναγίας στη Βυζαντινή Τέχνη, 2000 και Χειρ Αγγέλου. Ένας ζωγράφος εικόνων στη βενετοκρατούμενη Κρήτη, 2008), την Royal Academy of Art του Λονδίνου (Byzantium. 330-1453, 2007) και το Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος/El Greco: στα βήματα μιας Ευρωπαϊκής διαδρομής, 2014). Έχει συγγράψει μονογραφίες και επιστημονικά άρθρα στα ελληνικά και στα αγγλικά. Έχει επίσης επιμεληθεί εκδόσεις. Ενδεικτικά:

1. Το πορτραίτο του καλλιτέχνη στο Βυζάντιο, Παν/κές Εκδόσεις Κρήτης, 2000.

2. Βυζαντινές εικόνες: Τέχνη, Τεχνική, Τεχνολογία, ΠΕΚ 2002.

3. Images of the Mother of God. Perceptions of the Theotokos in Byzantium, UK 2005.

4. The Painter Angelos and Icon-Painting in Venetian Crete, UK 2009.

5. Σχέδια εργασίας των ζωγράφων μετά την Άλωση: ο φάκελλος Ανδρέα Ξυγγόπουλου στο Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα 2015 (κυκλοφόρησε στα ελληνικά και στα αγγλικά).

6. The Icon, Cambridge University Press 2025.

7. Transformations of the Icon: from Constantinople to Venetian Crete and Venice, CUP 2026 (Υπό έκδοση)

Ο Κώστας Χριστόπουλος (Αθήνα, 1976) είναι εικαστικός καλλιτέχνης. Από το 2018 είναι Επίκουρος και από το 2024 Αναπληρωτής καθηγητής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην ΑΣΚΤ και ολοκλήρωσε το Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών της ίδιας σχολής. Είναι διδάκτορας του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Πραγματοποίησε πέντε ατομικές και έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Υπήρξε μέλος καλλιτεχνικών ομάδων και συνιδρυτής της πλατφόρμας σύγχρονης τέχνης και λογοτεχνίας The Symptom Projects με έδρα την Άμφισσα. Έχει εκδώσει το βιβλίο Ο εθνοκεντρικός λόγος στη νεοελληνική τέχνη (εκδόσεις Ασίνη, 2022). Aπό το 2006 αρθρογραφεί στον ημερήσιο, περιοδικό και διαδικτυακό τύπο, έχοντας επίσης πλούσια κειμενογραφία σε συλλογικούς τόμους και καταλόγους εικαστικών εκθέσεων. Έχει επιμεληθεί και συνεπιμεληθεί ατομικές και ομαδικές εκθέσεις και από το 2016 είναι μέλος της AICA Hellas, του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, ενώ από το 2018 μέχρι το 2024 χρημάτιζε μέλος του διοικητικού της συμβουλίου. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Η Καλλιόπη Μηνιουδάκη είναι διδάκτωρ Ιστορίας της Τέχνης του Institute of Fine Arts του New York University και εργάζεται ως ανεξάρτητη ερευνήτρια, κριτικός και επιμελήτρια. Η έρευνα της επικεντρώνεται στη μεταπολεμική τέχνη από διεθνική φεμινιστική σκοπιά. Έχει παρουσιάσει το έργο της σε διεθνή συνέδρια, ακαδημαϊκά περιοδικά, συλλογικούς τόμους και καταλόγους εκθέσεων μουσείων στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως: Chryssa and New York (Dia, Νέα Υόρκη, 2023), Monika Weiss: Nirbhaya (Centre of Polish Sculpture, Orońsko, 2020), Teresa Burga: Aleatory Structures (Migros Museum, Ζυρίχη, 2018), Rosalyn Drexler: Who Does She Think She Is? (Rose Art Museum, 2016), The World Goes Pop (Tate Modern, Λονδίνο, 2015), Niki de Saint Phalle

(Grand Palais, Παρίσι, 2014), Irina Nakhova: Rooms (Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Μόσχα, 2011), Power UP: Female Pop Art (Kunsthalle, Βιέννη, 2010), Αντωνία Παπατζανάκη: Άλκιμη Ύλη και Εικόνα (Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, 2010). Είναι επιστημονική συνεπιμελήτρια και συγγραφέας του τόμου Pop Art and Beyond: Gender, Race, and Class in the Global Sixties (Bloomsbury, 2022) και του καταλόγου της έκθεσης Seductive Subversion: Women Pop Artists, 1958–1968 (University of the Arts και Brooklyn Museum, 2010) και έχει επιμεληθεί το ειδικό τεύχος του περιοδικού Konsthistorisk Tidskrift με θέμα On the Cusp of Feminism: Women Artists in the Sixties (2014), στο οποίο και συμμετέχει. Οι δραστηριότητές της ως επιμελήτριας εκθέσεων περιλαμβάνουν θεματικές μελέτες του έργου ιστορικών πρωτοπόρων, όπως της Carolee Schneemann (Άμστερνταμ, 2015), την επιμέλεια δράσεων και εγκαταστάσεων της Ελένης Πανουκλιά (Ελευσίνα, 2016 και 2024 – στο πλαίσιο αντίστοιχα των Αισχυλείων και του προγράμματος 2023 Ελευσίς), και του ηχητικού έργου της Σοφίας Πετρίδη (Αθήνα, 2017). Από το 2015 έως το 2018, συν-επιμελήθηκε διεθνή προγράμματα βίντεο και περφόρμανς στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Robert Storr. Είναι μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών ARCAthens και των επαγγελματικών οργανισμών AICA Hellas και College Art Association (CAA). Διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής για τις Γυναίκες στις Τέχνες του CAA (2019–2021).