Απελπισία και πόνος στο Χουμέρι μετά το σεισμό-Μόνο 8 κτίσματα διασώθηκαν (ΦΩΤΟ)

Το Χουμέρι είναι ένα από τα χωριά του Δήμου Μινώα Πεδιάδας που χτυπήθηκε ανελέητα από την ισχυρή δόνηση των 5,8 Ρίχτερ αλλά και τους μετασεισμούς που τον ακολούθησαν.

Γειτνιάζει με το Αρκαλοχώρι και το επίκεντρο των σεισμών γι αυτό και υπέστη τρομερές καταστροφές.

Συνολικά σε όλο το χωριό αυτή τη στιγμή παραμένουν όρθια, και χωρίς επιπτώσεις, μόλις 8 κτίσματα ενώ όλα τα υπόλοιπα είτε έχουν καταρρεύσει είτε έχουν καταστεί μη κατοικήσιμα.

Ο ναός μνημείο του Χουμερίου, αυτός των Εισοδίων της Θεοτόκου, κτίσμα της Ενετοκρατίας με υπέροχες τοιχογραφίες, έχει «ανοίξει» από την πλευρά του Ιερού Βήματος ενώ οι υπόλοιποι ναοί του χωριού είτε κατέρρευσαν ολοκληρωτικά είτε υπέστησαν μεγάλες καταστροφές.

Κατά συνέπεια αυτή τη στιγμή εντός του Χουμερίου δεν υπάρχει ναός ούτε καν για την προσευχή των κατοίκων του. Και σκεφτείτε πως εδώ, σε αντίθεση με άλλες περιοχές, σχεδόν σε όλους τους ναούς είχαν γίνει ανακαινιστικές παρεμβάσεις και είχε υπάρξει φροντίδα για τη διάσωση τους

Όπως μας είπε ο εφημέριος του Χουμερίου π. Δημήτριος Καπελλάκης, την Κυριακή αναγκαστικά θα τελέσουν τη Θεία Λειτουργία στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ενορίας.

Πολλοί από τους ηλικιωμένους κατοίκους του οικισμού μετακινήθηκαν από τους συγγενείς τους στο Ηράκλειο, μετά το σεισμό, εγκαταλείποντας τις διαλυμένες κατοικίες τους.

Κάποιοι άλλοι διαμένουν στην αίθουσα της ενορίας, απέναντι από το ναό των Εισοδίων, η οποία έχει κτιστεί προ ετών με βάση τον αντισεισμικό κανονισμό και γι αυτό παραμένει όρθια και ανέπαφη.

Η ψυχολογία του κόσμου που παραμένει στο Χουμέρι είναι διαλυμένη όπως και οι περιουσίες του.

Μερικοί δεν διστάζουν να πουν ανοικτά πως θα χρειαστούν ψυχολόγο, μήπως μπορέσουν κάπως οι πληγές τους να επουλωθούν.

Βλέπουν τα χαλάσματα των σπιτιών τους και δεν μπορούν να πιστέψουν πως οι κόποι μιας ζωής γκρεμίστηκαν μέσα σε λίγα λεπτά.

Μια κάτοικος μας δείχνει το σπίτι της και με παράπονο, βουρκωμένη, μας λέει πως το ανακαίνισε τα τελευταία χρόνια κι επειδή ένα κομμάτι του ήταν παλιό είχε πει στο μηχανικό αν χρειαστεί να ενισχύσει τα θεμέλια του.

Εκείνος διαβεβαίωσε πως κάτι τέτοιο δεν ήταν αναγκαίο γιατί το κτίσμα φαινόταν γερό, όμως δυστυχώς διαψεύστηκε καθώς με τη δόνηση των 5,8 Ρίχτερ το ισόγειο ταρακουνήθηκε βάναυσα και οι τοίχοι του πρώτου ορόφου έπεσαν καθιστώντας το μη κατοικήσιμο.

Το μοναδικό καφενεδάκι του χωριού, εκεί όπου όλοι μαζεύονταν και αντάλλασαν τα νέα τους, ο τόπος που για όλα τα μικρά χωριά κρατά ζωντανές τις τοπικές κοινωνίες, διαλύθηκε.

Και το αύριο; Κανείς δεν ξέρει να απαντήσει τι θα γίνει σε ένα μήνα, πως θα περάσουν το χειμώνα, πως θα σταθούν ξανά στα πόδια τους.

Σύμφωνα με την πληροφόρηση που λάβαμε στο χωριό θα τοποθετηθούν 10 οικίσκοι των πέντε ατόμων ο καθένας οι οποίοι θα αποτελέσουν τα καταλύματα τους για το επόμενο, ποιος ξέρει πόσο διάστημα.

Η ζωή τους όμως ποτέ ξανά δεν θα είναι η ίδια, ο τρόμος έχει φωλιάσει στις ψυχές τους.

Η καταστροφή και μάλιστα σε τέτοια έκταση είναι κάτι που δεν περίμεναν και γι’ αυτό δεν μπορούν να διαχειριστούν