Δυσοίωνες οι προβλέψεις για τον αμπελώνα της Μεσογείου: Μελέτη αναφέρει πως, ως το τέλος του αιώνα θα έχουν χαθεί εκατομμύρια εκτάρια γης

Εκατομμύρια εκτάρια καλλιεργειών  θα εγκαταλειφθούν έως το τέλος του αιώνα στη Μεσόγειο λόγω της κλιματικής κρίσης με τα αμπέλια και τις ελιές να έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα και συγκεκριμένα θα μετακινούνται προς το Βορρά, όταν νέες παραγωγές θα εμφανίζονται στη λεκάνη. Πρόκειται για πολύ ανησυχητικά στοιχεία, που προκύπτουν μέσα από μία νέα έρευνα, που έχει σημάνει συναγερμό και στην ΚΕΟΣΟΕ σε ό,τι αφορά τη χώρα μας!

Αναλυτικότερα, ο Γάλλος αγρομετεωρολόγος  Serge Zaka, εκτιμά ότι θα αλλάξει η περιοχή κατανομής των μεσογειακών αμπελώνων. Μάλιστα προβλέπει μέσα από τη δική του μελέτη, ότι η περιοχή της Μεσογείου, που θερμαίνεται κατά 20% ταχύτερα από τις άλλες χώρες του κόσμου, θα παρουσιάσει τεράστιες απώλειες εκατομμυρίων εκταρίων ως το τέλος του αιώνα, λόγω ερημοποίησης.

Ο αγρομετεωρολόγος θεωρεί βέβαιη τη γενίκευση της θερμικής καταπόνησης τα καλοκαίρια, «αφού θα ξεπεραστεί κατά πολύ η φυσιολογική αντοχή των ειδών» και τη μετατροπή των τοπίων από θαμνώδεις εκτάσεις σε στέπες και σαβάνες, όπου «η ελιά και το αμπέλι θα κινούνται προς τον Βορρά όταν νέες παραγωγές θα εμφανίζονται στη λεκάνη».

Λαμβάνοντας υπόψη με τους μελετητές του ότι «η  άρδευση αμπέλου από μόνη της δεν μπορεί να αποτελέσει μεσοπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη στρατηγική για την αντιμετώπιση του υδατικού στρες σε ένα πλαίσιο έλλειψης πόρων και αυξανόμενων αναγκών σε νερό», ο Zaka καλεί τους αμπελουργούς να υιοθετήσουν διάφορες τεχνικές  όπως χρήση πιο ανθεκτικών ποικιλιών και υποκειμένων αμπέλου, αγροοικολογικές πρακτικές που συντηρούν το έδαφος κ.λπ.

Και αυτό πρέπει να γίνει, όπως αναφέρει, για να σωθεί ό,τι μπορεί να σωθεί, αλλά δεν αποκλείει τη μετεγκατάσταση αρκετών αμπελώνων σε νέα εδάφη.

Ο πρόεδρος της ΚΕΟΣΟΕ Χρήστος Μάρκου στο newshub.gr

Για την υπόθεση αυτή, ο πρόεδρος της ΚΕΟΣΟΕ Χρήστος Μάρκου, αποκάλυψε στο newshub.gr την εκπόνηση μελέτης, που θα γίνει από το γνωστό γεωπόνο Μανόλη Στραυρακάκη και θα κατατεθεί στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

«Εμείς ετοιμαζόμαστε να κάνουμε μία εμπεριστατωμένη μελέτη για το τεράστιο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και το πώς επηρεάζει την παραγωγική διαδικασία του πρωτογενή τομέα και θα γίνει μέσα στο επόμενο διάστημα με τη συνεργασία του γνωστού επιστήμονα Μανόλη Σταυρακάκη, που είναι βαθύς γνώστης του θέματος της κλιματικής αλλαγής. Και έχει κάνει συγκεκριμένες μελέτες, που δείχνουν την εικόνα που θα προκύψει αν δεν πάρουμε μέτρα»…

Ως προς τους την τακτική του υπουργείου μέχρι σήμερα, ο Χρήστος Μάρκου αναφέρει πως «το υπουργείο γενικά δεν ανταποκρίνεται. Για παράδειγμα το διαχειριστικό σχέδιο που το ζητάμε εδώ και χρόνια: Κάναμε ένα εξαιρετικό συνέδριο. Παρέλασαν από κει περίπου 250 επιστήμονες ειδικοί του κλάδου. Παρέθεσαν τις απόψεις τους. Τα πρακτικά του συνεδρίου βγαίνουν μέσα στην επόμενη εβδομάδα και θα δοθούν στη δημοσιότητα. Και όλοι αυτοί συμφωνούν στο εξής: Ότι θα πρέπει να γίνει ένα στρατηγικό σχέδιο για την στρατηγική αμπελουργία, προκειμένου ο παραγωγικός κόσμος να ξέρει τι προοπτική έχει για το προϊόν το οποίο παράγει. Εμείς ζητάμε χρηματοδότηση από το υπουργείο. Επί της ουσίας δεν αρνείται τη χρηματοδότηση, αλλά αρνείται να χρηματοδοτήσει τη συγκεκριμένη διαδικασία, λέγοντας πως θα πρέπει να γίνει μια συνολικότερη μελέτη που θα συμπεριλαμβάνει τα δέκα σημαντικότερα προϊόντα σε ένα συνολικό σχέδιο».

«Εμείς δεν θέλουμε να αλλάξουμε καλλιέργεια»

Από την πλευρά του, ο παλαίμαχος αγροτοσυνδικαλιστής και αμπελουργός Ναπολέων Λουκαδάκης, λέει πως εύχεται στον Γάλλο μελετητή, «η μελέτη του για την εγκατάλειψη των αμπελώνων να πέσει στα τάρταρα, γιατί εμείς δεν θέλουμε να εγκαταλείψουμε τα αμπέλια μας».

Σύμφωνα με το Ναπολέοντα Λουκαδάκη: «Το λίγο νερό ήταν ένα πρόβλημα και τις χρονιές του 1970, του 1971 και του 1972.  Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, οι βροχοπτώσεις που έπεσαν δεν ξεπέρασαν στην Κρήτη τα 600 χιλιοστά. Το έχουμε ξαναζήσει, δηλαδή, το γεγονός αυτό αλλά δεν εγκαταλείψαμε τα αμπέλια μας».

Ο Ναπολέων Λουκαδάκης θυμάται μάλιστα, ότι «πολλοί κρητικοί αναγκάστηκαν και μετακόμισαν στην Αθήνα όπου έκαναν μεροκάματα για να ζήσουν τις οικογένειες τους. Διότι τα αμπέλια δεν είχαν απόδοση και οι ελιές τότε δεν ήταν ψιλολιές. Ήταν χοντρολιές οι οποίες και αυτές είχαν πρόβλημα. Και αναγκάστηκε ο κόσμος και πήγε στην Αθήνα. Πήγαινε στον Σκαραμαγκά. Πήγαινε στον Μόρνο που γίνονταν έργα και δούλευε  για να επιβιώσει. Και μιλάμε για μια εποχή που είχαμε 320.000 στρέμματα αμπέλια και εκείνα τα χρόνια γύρω στους 70.000 τόνους σταφίδας έβγαζε η Κρήτη».

Όπως τονίζει ο κ. Λουκαδάκης, «δεν είναι εύκολο να αλλάξεις καλλιέργεια. Καταρχήν χρειάζεσαι τεχνογνωσία, που δεν την έχουμε».

Μάλιστα καταλήγοντας λέει πως «όπως λένε οι ειδικοί, το 7% του νερού που πέφτει στην Κρήτη αποθηκεύεται. Το υπόλοιπο 93% καταλήγει στη θάλασσα»!