Είκοσι χρόνια σπουδαίας προσφοράς του Κρητικού Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεοδώρου

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που εξελέγη παμψηφεί, από την Ιεραρχία του Αλεξανδρινού Θρόνου, Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής ο Ηρακλειώτης κ.κ. Θεόδωρος, κατά κόσμον Νικόλαος Χορευτάκης.

Στα είκοσι αυτά χρόνια έχει να επιδείξει ένα σπουδαίο έργο στην πολύπαθη Αφρική γεγονός που τον έχει καταστήσει πατέρα και αδελφό στους ανθρώπους που με πίστη και περισσή αγάπη διακονεί.

Η πορεία τις δυο δεκαετίες που παρήλθαν δεν ήταν εύκολη και εξακολουθεί να παραμένει δύσκολη καθώς οι προκλήσεις και οι απαιτήσεις του ιεραποστολικού του έργου είναι μεγάλες, σε μια πολυπληθή ήπειρο με πανσπερμία θρησκειών.

Όμως με πίστη στο Θεό, τεράστια υπομονή κι ένα χαμόγελο που δεν φεύγει ποτέ από το πρόσωπο του πορεύεται, σε ένα δρόμο φωτεινό.

Ιδιαίτερα αγαπητός και στην Κρήτη, την οποία δεν παραλείπει να επισκέπτεται, καθώς εδώ ζει η οικογένεια του, είναι ο Μακαριώτατος Θεόδωρος, από τις εκκλησιαστικές εκείνες μορφές που τιμούν την Ορθοδοξία.

Η Αυτού Θειοτάτη Μακαριότητα  ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄ γεννήθηκε  στην Κρήτη το 1954, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του.

Είναι απόφοιτος της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών και πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Επίσης σπούδασε στην Οδησσό της Ρωσίας Ιστορία Τέχνης, Λογοτεχνία και Φιλοσοφία.

Xειροτονήθηκε Διάκονος το 1975 και Πρεσβύτερος-Αρχιμανδρίτης το έτος 1978 υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Λάμπης και Σφακίων κυρού Θεοδώρου (Τζεδάκη).

Την περίοδο 1975-1985 διακόνησε ως Αρχιδιάκονος και κατόπιν Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης και Σφακίων, όπου ανέπτυξε σημαντικό ιεροκηρυκτικό, ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο.

Μετακληθείς από τον μακαριστό Πατριάρχη Νικόλαο Στ’ στο παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας εχρημάτισε από το 1985 έως το 1990 Πατριαρχικός Έξαρχος του Θρόνου στη Ρωσία με έδρα την Οδησσό, όπου συνέστησε το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού και το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας.

Το  1990 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Κυρήνης και διορίστηκε  Εκπρόσωπος του αειμνήστου Πατριάρχου Παρθενίου Γ’ στην Αθήνα (1990-1997), τον οποίο συνόδευσε στις ιεραποστολικές αποδημίες του στην Αφρικανική ήπειρο, ως και σε διεθνή, πανθρησκειακά και Θεολογικά συνέδρια.

Το  1997 διορίσθηκε η Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας από τον μακαριστό Πατριάρχη Πέτρο Ζ΄.

Τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους εξελέγη Μητροπολίτης Καμερούν. Κατά το χρονικό διάστημα της ποιμαντορίας του ανέπτυξε σημαντική ιεραποστολική δράση.

 Ανήγειρε Ιερούς Ναούς, εκπαιδευτήρια και νοσοκομεία, βοηθώντας αδιακρίτως πολλούς Αφρικανούς και Έλληνες. Το  2002 μετακινήθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε, όπου ίδρυσε 4 Ιεραποστολικά κέντρα στην πρωτεύουσα Χαράρε, Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο χωρητικότητος 400 συνέδρων, δύο μεγάλα Ιεραποστολικά κέντρα στο Μαλάουι, τα οποία περιλαμβάνουν Νοσοκομείο, τεχνικές σχολές και παιδικούς σταθμούς.

Με τη βοήθεια της Βουλής των Ελλήνων ανακαίνισε το “Ελληνικό τετράγωνο” (Σχολείο-Εκκλησία-Πρεσβυτέριο) στη πόλη Μπέιρα της Μοζαμβίκης. Επίσης θεμελίωσε Ιερούς Ναούς και συνέβαλε στην ίδρυση Ελληνικών Κοινοτήτων στα κράτη της Μποτσουάνα και της Αγκόλα.

Την 9η Οκτωβρίου 2004 εξελέγη παμψηφεί από την Ιεραρχία του Αλεξανδρινού Θρόνου Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής.

Η Ενθρόνισή του έγινε την 24η Οκτωβρίου 2004 στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας, με την υψηλή παρουσία Μακαριωτάτων Προκαθημένων και Αντιπροσωπειών όλων των Εκκλησιών, των Πολιτειακών και Πολιτικών Αρχών της Ελλάδος και της Αιγύπτου και χιλιάδων Χριστιανών.

Η εν γένει ιεραποστολική δράση του Μακαριωτάτου, αλλά και το μειλίχιο του χαρακτήρα του, αποτελούν έναν από τους λόγους της τεράστιας αγάπης όλων των Αφρικανών προς στο πρόσωπό του, όπως επίσης και των Ελλήνων και των Αράβων της Αιγύπτου και ολόκληρης της Αφρικής