Γιώργος Μακράκης στο newshub.gr: Ούτε βήμα πίσω στον αγώνα για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους

«Μάχη μέχρι τελικής δικαίωσης» είναι η ξεκάθαρη προειδοποίηση του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος της Κρήτης και ολόκληρης της χώρας, απέναντι στην κυβέρνηση, μέχρι να επιστραφούν επιτέλους ο 13^ος και ο 14^ος μισθός, η κατάργηση των οποίων ήταν μνημονιακή και επομένως αφού «βγήκαμε από τα μνημόνια, δώστε πίσω τα δώρα»!

Την ξεκάθαρη αυτή διάσταση, βάζει σε συνέντευξη του στο newshub.gr ο πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Ηρακλείου «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος» Γιώργος Μακράκης, που κάνει ξεχωριστή αναφορά στον κλάδο των εκπαιδευτικών, οι οποίοι από τέτοιες πολιτικές πλήττονται ιδιαίτερα.

-Κύριε Μακράκη, η διεκδίκηση της επαναφοράς του 13^ου και 14^ου μισθού στο δημόσιο, είναι σε καλό δρόμο;

«Συνδικαλιστικά είναι σε καλό δρόμο. Καταρχάς να πούμε, ότι ο 13^ος και ο 14^ος μισθός, από τον δημόσιο τομέα, καταργήθηκε μερικώς το 2010-2011, όταν ξεκίνησαν τα μνημόνια. Και καταργήθηκε πλήρως το 2013. Εδώ και 12 χρόνια, δεν υπάρχουν τα επιδόματα εορτών και αδείας στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα.

Αυτό προφανώς είναι μια μεγάλη αδικία, ειδικότερα αυτή την περίοδο, αφού η ακρίβεια, η στέγη, τα καύσιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης στα σούπερ μάρκετ, είναι σε τέτοια ύψη, που δεν αφήνουν περιθώρια επιβίωσης στον εργαζόμενο του δημόσιου τομέα. Ήδη οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων δεν επαρκούν. Πόσο μάλλον όταν έχουν αφαιρεθεί και τα δώρα.

Από κει και πέρα εμείς συνδικαλιστικά διεκδικούμε την επαναφορά των δώρων και υπό το πρίσμα του γεγονότος ότι και η κοινοτική οδηγία προβλέπει ότι θα πρέπει να υπάρχει εξίσωση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα. Στον ιδιωτικό λοιπόν τομέα στη χώρα μας υπάρχει ο 13^ος και ο 14^ος μισθός, δεν υπάρχει όμως στο δημόσιο τομέα. Από κει και πέρα οι συναντήσεις που έχει κάνει η ΑΔΕΔΥ κεντρικά με τα αρμόδια υπουργεία, αυτή τη στιγμή δεν έχουν θετικές εξελίξεις. Έχουμε αρνητική απάντηση. Δεν μας έχουν δώσει το περιθώριο πολιτικά ότι θα έχουμε κάποια επαναφορά έστω και μερικώς των επιδομάτων αυτών των εορτών και αδείας στο δημόσιο. Από την άλλη πλευρά όμως, η ΑΔΕΔΥ ξεκινάει μια μεγάλη καμπάνια γύρω από αυτό το ζήτημα.

Στις 16 Ιανουαρίου στην παλαιά Βουλή στην Αθήνα, θα γίνει μια μεγάλη εκδήλωση για την ανάγκη επαναφοράς των δώρων στο δημόσιο, στην οποία θα κληθούν η κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να τοποθετηθούν πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Θα θέλαμε να δούμε όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα τι θέση παίρνουν».

-Πού όμως στηρίζει η κυβέρνηση αυτή την αρνητική απάντηση;

«Κατά τη δική της, πάντα, πλευρά ότι δεν υπάρχει δημοσιονομικό περιθώριο. Ότι είναι μεγάλο δηλαδή το κόστος και στην παρούσα χρονική συγκυρία δεν υπάρχει δημοσιονομικό περιθώριο».

-Όταν καταργήθηκε η 13^ος και ο 14^ος μισθός, δεν υπήρχε από τότε κάποια αναφορά; Κάποιο χρονοδιάγραμμα για την επαναφορά τους;

«Όχι. Καμία αναφορά. Εδώ και χρόνια, από τότε που καταργήθηκαν, παλεύουμε για την επαναφορά τους. Δυστυχώς, από τότε που καταργήθηκαν πλήρως, από το 2013 και μετά, ή έστω από το 2018 και μετά που βγήκαμε από τα μνημόνια, δεν τα έχει επαναφέρει. Ή δεν τα έχει επαναφέρει έστω μερικώς. Δηλαδή, σταδιακά. Και δυστυχώς, η παρούσα κυβέρνηση δηλώνει ότι δεν προτίθεται να τα επιστρέψει».

-Να φέρουμε ως παράδειγμα τους εκπαιδευτικούς για να δούμε πόσο αναγκαία είναι η επαναφορά του 13^ου και του 14^ου μισθού;

«Βέβαια. Για παράδειγμα σε έναν εκπαιδευτικό ο οποίος αμείβεται μεσοσταθμικά με 900 έως 1000 ευρώ, έχει τέτοια έξοδα που δεν τον αφήνουν να επιβιώσει. Πάρα πολλοί συνάδελφοι είναι μετακινούμενοι. Δηλαδή, διαφέρει ο τόπος εργασίας σε σχέση με τον τόπο μόνιμης κατοικίας. Και αυτό αναγκάζει την πλειονότητα των συναδέλφων μας να μένει σε ενοίκιο, που ειδικά εδώ στο Ηράκλειο γνωρίζουμε όλοι μας ότι οι τιμές είναι πάρα πολύ ψηλές.

Δηλαδή, ένας αναπληρωτής νεοδιόριστος ή μόνιμος εκπαιδευτικός αναγκάζεται να δώσει 550 ή 600 ευρώ στο ενοίκιο και όταν μάλιστα αναγκάζεται να κάνει αρκετά χιλιόμετρα αφού δεν δουλεύουν όλοι μες στην πόλη. Αν υπολογίσουμε λοιπόν το κόστος της ενοικίασης. Το κόστος των καυσίμων και τα σούπερ μάρκετ όπου η ακρίβεια είναι πάρα πολύ μεγάλη, καταλαβαίνουμε ότι ο μισθός δεν επαρκεί.

Μάλιστα, σήμερα, ολοένα και περισσότεροι εκπαιδευτικοί, αναγκάζονται και κάνουν και δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα. Και έχουμε την εικόνα αυτή, διότι όποιος εκπαιδευτικός κάνει δεύτερη εργασία, περνάει μέσα από το υπηρεσιακό συμβούλιο ώστε να λάβει σχετική έγκριση.

Από την άλλοι πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί αρνούνται την πρόσληψη τους. Για παράδειγμα,  η χρονιά έκλεισε με περίπου 1000 παραιτήσεις ή μη αποδοχή θέσεων το 2023 και περίπου στα ίδια επίπεδα είμαστε και το 2024.

Κι αυτό διότι, δεν υπάρχουν κίνητρα οικονομικά και κοινωνικά στους εκπαιδευτικούς, για να αποδεχτούν τον διορισμό τους σε τόπο μακριά από τον τόπο στον οποίο διαμένουν».

-Μα καλά από την άλλη έχουμε και τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, ότι έρχονται αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων…

«Οι αυξήσεις είναι κοροϊδία. Από 1-1-2025 έχουμε 12 ευρώ αύξηση το μήνα. Και αυτά τα 12 ευρώ, δεν καλύπτουν προφανώς τίποτα σε σχέση με τις ανάγκες του «σήμερα».

-Στο άλλο μεγάλο μέτωπο των αξιολογήσεων, είχαμε κάποια παρατράγουδα σε βάρος διευθυντών που αρνήθηκαν να μπουν σε αυτή τη διαδικασία…

«Δυστυχώς, εδώ μιλάμε για μια αλαζονική και αυταρχική συμπεριφορά από την πλευρά της κυβέρνησης που κινείται στην κατεύθυνση,  «ή κάνετε αυτό που σας λέω ή σας παύω από τα καθήκοντα σας». Και αυτό παραβιάζει κάθε έννοια συμμετοχής στις απεργιακές κινητοποιήσεις.

Αυτό ούτως ή άλλως με το νόμο Χατζηδάκη πλέον γίνεται. Δυστυχώς έχουν πριονίσει τη συνδικαλιστική δράση και τα δικαιώματα στην απεργία. Νομίζω ότι και στην απεργία στις 23 Οκτωβρίου που έκανε η Διδασκαλική Ομοσπονδία, μία μέρα πριν την υλοποίηση της, μας πήγε η κυβέρνηση στα δικαστήρια και την έβγαλε παράνομη, για να μας τρομοκρατήσει.

Δυστυχώς, ζούμε τέτοιες ημέρες στη χώρα μας, όπου η συνδικαλιστική δράση ποινικοποιείται. Με αποτέλεσμα ακόμα και στελέχη της εκπαίδευσης να παύονται, στη λογική ότι αυτό γίνεται όταν δεν υλοποιείται η κυβερνητική πολιτική μέσα από το δικό της πλαίσιο.

Εμείς σαν σωματείο κάναμε τις αναγκαίες κινήσεις συνδικαλιστικά. Κάναμε παράσταση διαμαρτυρίας. Δυστυχώς, η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης έπαυσε από τα καθήκοντα της συγκεκριμένη διευθύντρια, με βάση όσα προβλέπει ο νόμος Κεραμέως και το άρθρο 56 του νόμου 4823 του 21».

-Οπότε, περιμένουμε έναν "θερμό" χειμώνα;

«Αυτή τη στιγμή το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα ξεκινά τον αγώνα και την καμπάνια για την επαναφορά των δώρων. Όπως σας είπε στις 16 Ιανουαρίου έχουμε την εκδήλωση στην Αθήνα και αυτή η εκδήλωση θα γίνει και στο Ηράκλειο στις 17 Φεβρουαρίου.

Από κει και πέρα, το επόμενο διάστημα τον Γενάρη και τον Φλεβάρη θα γίνουν συνεδριάσεις και των ομοσπονδιών αλλά και του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, προκειμένου πέρα από τις δράσεις και τις παρεμβάσεις που θα γίνουν στις επαρχιακές πόλεις να γίνουν και μεγάλες κινητοποιήσεις, πάνω στα οικονομικά ζητήματα που «καίνε» τους εργαζόμενους και συνολικά την ελληνική κοινωνία».