Η Νέα Αλικαρνασσός τίμησε με λαμπρότητα τη γιορτή της Συνάξεως της Ιερής Εικόνας της Παναγίας Καμαριανής (Φωτο)

Με λαμπρότητα και κατάνυξη γιόρτασε σήμερα η Ενορία Παναγίας Καμαριανής στη Νέα Αλικαρνασσό τη Σύναξη της Ιερής Εικόνας της Παναγίας που μεταφέρθηκε από τη Μικρά Ασία στο Ηράκλειο μετά από αγώνα των Μικρασιατών κατοίκων της Νέας Αλικαρνασσού.

Σήμερα το πρωί τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο ναό της Καμαριανής ιερουργούντος του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Ευγενίου, με συλλειτουργούς πλήθος Αρχιμανδριτών και Ιερέων.

Κάτοικοι της Νέας Αλικαρνασσού και όχι μόνο τίμησαν με την παρουσία τους τη γιορτή, καθώς η σημερινή ημέρα είναι πραγματικά μια γιορτή για την Ενορία και την περιοχή.

Η ιστορία της εικόνας της Καμαριανής

Η Ιερή Εικόνα της «Παναγίας Καμαριανής» βρέθηκε με θαυμαστό τρόπο κατά τον 19ο αιώνα στην πόλη της Αλικαρνασσού της Μικράς Ασίας.

Εκεί, μας λέει η ιστορία, ζούσε μια ευσεβής χριστιανή, την οποία επισκέφτηκε σε όνειρο η Παναγία, με μορφή μαυροφορεμένης επιβλητικής γυναίκας, λέγοντας της να εγκαταλείψει το σπίτι της γιατί αποτελούσε κτήμα δικό της. Το όνειρο επαναλήφθηκε τέσσερις φορές.

Την τέταρτη φορά η Παρθένος της αποκάλυψε, ότι μέσα στο σπίτι ήταν θαμμένη η Εικόνα της και υπέδειξε το μέρος, όπου έπρεπε να σκάψουν για να τη βρουν.

Η γυναίκα αναζήτησε την Εικόνα και την βρήκε, πράγματι, κάτω από μία καμάρα, γι' αυτό και της έδωσαν την επωνυμία «Καμαριανή».

Την εύρεση της Εικόνας ακολούθησαν πολλά θαύματα και οι κάτοικοι της Αλικαρνασσού αποφάσισαν και οικοδόμησαν ναό προς τιμήν της Θεοτόκου, όπου και κατέθεσαν την Εικόνα της.

Γύρω από τον ναό υπήρχε περιστύλιο με πολλές καμάρες γεγονός που, σύμφωνα με μια δεύτερη εκδοχή, της έδωσε την επωνυμία. Σήμερα ο ναός της Καμαριανής στη Μικρά Ασία, είναι εντελώς κατεστραμμένος και σώζονται μόνο οι περίτεχνες βοτσαλωτές αυλές του, με γεωμετρικά καλλιτεχνικά άσπρα και μαύρα βότσαλα.

Η Εικόνα παρέμεινε στο Ναό της στην Αλικαρνασσό της Μ. Ασίας μέχρι το 1922. Δίπλα του βρισκόταν η κατοικία της Μαριγίτσας Τακόρη, η οποία είχε και την επιμέλεια του.

Η ευσεβής εκείνη γυναίκα φεύγοντας από την Αλικαρνασσό, μέσα στον πανικό της Μικρασιατικής καταστροφής, πήρε και την Εικόνα μαζί της ως Κειμήλιο και με αυτήν εγκαταστάθηκε στην Κάλυμνο. Μετά τον θάνατο της οι συγγενείς της μεταφέρθηκαν στην Αθήνα χωρίς να ξεχάσουν την Εικόνα.

Οι κάτοικοι της Αλικαρνασσού της Μικράς Ασίας που εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη και ίδρυσαν το προάστιο της Νέας Αλικαρνασσού στο Ηράκλειο αναζήτησαν την Εικόνα χωρίς αρχικά να δουν αποτέλεσμα.

Η Παναγία όμως επεφύλαξε την ευλογία να φανερώσει εκ νέου την παρουσία της Εικόνας της στον Αρχιμανδρίτη Τιμόθεο Καλαμπερίδη, προηγούμενο της Ιστορικής Μονής Αγκαράθου.

Ήταν αυτός που ταξίδευψε στην Αθήνα με την επιτροπή των Αλικαρνασσέων κι εκεί οι συγγενείς της Μαριγίτσας Τακόρη τους παρέδωσαν την Εικόνα την οποία μετέφεραν, αρχικά, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου της Ν. Αλικαρνασσού.

Πόθος των κατοίκων της Νέας Αλικαρνασσού ήταν ωστόσο να οικοδομηθεί Ναός της Θεοτόκου κι εκεί να τοποθετηθεί μόνιμα.

Έτσι έγινε δωρεά του οικοπέδου από την Διονυσία Βαρδαξή, στη μνήμη του μονάκριβου γιου της Αποστόλη, που χάθηκε στον πόλεμο της Μικρασιατικής καταστροφής, και ο ναός θεμελιώθηκε το 1986 ενώ αποπερατώθηκε και εγκαινιάστηκε στις 29 Ιουνίου 2003.

Μάλιστα για να τιμηθεί η χήρα Βαρδαξή, για τη μεγάλη δωρεά της, το αριστερό κλίτος του Ιερού Ναού, που είναι κτισμένος σε ρυθμό βασιλικής, φέρει το όνομα των Αγίων Αποστόλων ενώ το δεξιό κλίτος τιμά τον Άγιο Νικήτα.

Ο Ναός εγκαινιάστηκε από το μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κυρό Τιμόθεο ενώ τα μέγιστα για την ανέγερση του προσέφερε ο ιερέας Μιχαήλ Σμυρνάκης και βέβαια η ερανική επιτροπής πιστών της περιοχής, που για χρόνια με εράνους συγκέντρωνε χρήματα.

Η Εικόνα της Παναγίας που βλέπουμε στον Ιερό Ναό της Καμαριανής ανήκει στον εικονογραφικό τύπο της Βρεφοκρατούσας Θεοτόκου.

Είναι φορητή-σκαφωτή, ανυπόγραφη και προέρχεται πιθανότατα από Μοσχοβίτη αγιογράφο.Χρονολογικά τοποθετείται ανάμεσα στα μέσα του 14ου αιώνα έως και τον 16ο αιώνα.

Κατά την παράδοση η Εορτή της Συνάξεως της Ιερής Εικόνας τελείται την Τετάρτη της Μεσοπεντηκοστής, ημέρα που βρέθηκε.

Ε.Β