Μαρία Κυπριωτάκη – Περράκη: Ποια ήταν η Ηρακλειώτισσα πολιτικός που νομιμοποίησε τις αμβλώσεις στην Ελλάδα

Η Μαρία Κυπριωτάκη – Περράκη υπήρξε η γυναίκα πολιτικός που νομιμοποίησε τις αμβλώσεις στην Ελλάδα, αλλάζοντας ριζικά το τοπίο των γυναικείων δικαιωμάτων στη χώρα μας. Τη συζήτηση για το ζήτημα που έχει διευθετηθεί από το 1986 επανέφερε τα τελευταία 24ωρα η Μαρία Καρυστιανού.

Η Μαρία Κυπριωτάκη – Περράκη, γιατρός και πολιτικός, στενή συνεργάτιδα της Μαργαρίτας Παπανδρέου, διετέλεσε βουλευτής και υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ, καθώς και διοικήτρια του ΟΓΑ, είχε σημαντική επιρροή στο να κηρυχθούν νόμιμες οι αμβλώσεις, που ως το 1986 διώκονταν από τον νόμο και ήρθε να τεθεί υπό αμφισβήτηση 40 χρόνια μετά από τη Μαρία Καρυστιανού.

Η Μαρία Κυπριωτάκη – Περράκη, ως υφυπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, είχε εισηγηθεί το σχετικό νομοσχέδιο, που ψηφίστηκε τη χρονιά εκείνη.

Ιδρυτικό στέλεχος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ), της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος αργότερα, πρωτοστάτησε στα χρόνια της κοινοβουλευτικής της θητείας στην αλλαγή του ως τότε υφιστάμενου οικογενειακού δικαίου, στην αναβάθμιση της κοινωνικής θέσης της Ελληνίδας και στην υιοθέτηση του νόμου για την αποποινικοποίηση των αμβλώσεων, τον οποίο και εισηγήθηκε.

Μέλος της πρώτης κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981, ως υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας, συνεργάστηκε στενά με τον υπουργό Παρασκευά Αυγερινό στη «σύλληψη», διάρθρωση και θεμελίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας από το 1981 έως το 1985 και από το 1986 ως το 1987.

Επί των ημερών της, όπως αναφέρει το newsit.gr, δημιουργήθηκε ο θεσμός των ΚΑΠΗ (το πρώτο ΚΑΠΗ της Ελλάδας λειτούργησε στο Δήμο Υμηττού επί Δημαρχίας Ανδρέα Λεντάκη), εισήχθη ο θεσμός των παιδικών χωριών SOS και ιδρύθηκε το πρώτο ελληνικό παιδικό χωριό SOS στη Βάρη, χρηματοδοτήθηκαν και ιδρύθηκαν πολυάριθμοι παιδικοί σταθμοί, των οποίων η αρμοδιότητα λειτουργίας εκχωρήθηκε στους δήμους.

Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη στήριξη των ατόμων με αναπηρίες και στην κοινωνική τους ένταξη, όχι μόνο μέσω της αύξησης των επιδομάτων, αλλά κυρίως μέσω προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης και αποκατάστασης.

Επίσης, κάτι που η ίδια θεωρούσε τομή και προσωπικό στοίχημα, για πρώτη φορά η απεξάρτηση από τις ναρκωτικές ουσίες αντιμετωπίστηκε με την αρμόζουσα εξειδίκευση και μετά από υπέρβαση πολλών αντιξοοτήτων και πανταχόθεν αντιδράσεων, ιδρύθηκε το πρώτο κέντρο σωματικής αποτοξίνωσης και ψυχολογικής απεξάρτησης, η θεραπευτική κοινότητα «Ιθάκη» στη Σίνδο, την οποία ακολούθησαν η «Στροφή» και άλλα κέντρα και δομές του ΟΚΑΝΑ.

Υφυπουργός Προεδρίας, αρμόδια για θέματα Ισότητας κατά την περίοδο 1988 – 1989, προώθησε προγράμματα για τη γυναικεία απασχόληση και για τους Αγροτουριστικούς Συνεταιρισμούς.

Υπήρξε διοικητής του ΟΓΑ, από το 1993 ως το 1996 και αντιπρόεδρος στο νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας, διορισμένη από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, του οποίου υπήρξε μέλος.

Η αποποινικοποίηση της άμβλωσης
Η συζήτηση του νομοσχεδίου για την αποποινικοποίηση της άμβλωσης είχε ξεκινήσει στη Βουλή στις 26 Μαΐου 1986 και ολοκληρώθηκε στις 5 Ιουνίου, με τη Νέα Δημοκρατία να είναι το μόνο κόμμα που το καταψήφισε.

Σημαδεύτηκε τότε από έντονες αντιδράσεις που προήλθαν, εκτός από τους βουλευτές της ΝΔ, τον κεντρώο Ιωάννη Ζίγδη, βουλευτή του ΠΑΣΟΚ τότε, και άλλους. Ακόμα και ο Μανώλης Γλέζος, πρόεδρος της ΕΔΑ και συνεργαζόμενος τότε με το ΠΑΣΟΚ, είχε εκφράσει την αντίθεσή του στις αμβλώσεις, ο Λεωνίδας Κύρκος του τότε ΚΚΕ Εσωτερικού, είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις του, όπως και ο Νίκος Ψαρουδάκης, ανεξάρτητος βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ ως πρόεδρος της Χριστιανικής Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, ακόμη και ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Χρήστος Σαρτζετάκης, ήταν κατά της νομιμοποίησης των αμβλώσεων, λόγω των «εθνικών κινδύνων που αντιμετωπίζει η χώρα εξ ανατολών»…

Είχαν γίνει και διαδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά των αμβλώσεων και τα θεωρεία της Βουλής είχαν πλημμυρίσει από φεμινίστριες, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου.

Η πρωτοπόρος πολιτικός από την Κρήτη
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 27 Δεκεμβρίου του 1932, ως πρώτο από τα 4 παιδιά του παππά – Γιώργη Κυπριωτάκη. Η οικογένειά της μετακόμισε στην Αθήνα το Δεκέμβρη του 1949 με στόχο να έχουν τη δυνατότητα να σπουδάσουν τα παιδιά στο Πανεπιστήμιο και ήδη από το καλοκαίρι του 1952, εγκαταστάθηκε στην Ηλιούπολη.

Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ειδικεύτηκε στη Μαιευτική – Χειρουργική Γυναικολογία την οποία και άσκησε με μεγάλη επαγγελματική επιτυχία και επιστημονική καταξίωση μέχρι την υπουργοποίηση της, το 1981.

Υπήρξε παντρεμένη με τον γιατρό παθολόγο – πνευμονολόγο, Γιώργο Περράκη από το 1965 ως το 1983, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά.

Έντονα πολιτικοποιημένοι, προερχόμενοι κι οι δύο από τον χώρο της παραδοσιακής Αριστεράς, υπήρξαν από τα ιδρυτικά μέλη της τοπικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ Ηλιούπολης το 1974.

Εξελέγη βουλευτής Β’ Περιφέρειας Αθηνών το 1977 και το 1981, καθώς και βουλευτής Ηρακλείου το 1985 με το ΠΑΣΟΚ.

Η Μαρία Κυπριωτάκη – Περράκη «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών στις 6 Φεβρουαρίου 2015 στο νοσοκομείο «Σωτηρία», όπου νοσηλευόταν με αναπνευστική ανεπάρκεια.