«Μαύρη» μέρα για την Κρήτη η 17η Αυγούστου - Τι αναφέρει ο Σύλλογος "SOS Τροχαία Εγκλήματα" για την οδική ασφάλεια

«Μαύρη» μέρα για την Κρήτη η 17η Αυγούστου, καθώς με διαφορά λίγων ετών, είχαμε εκείνη την ημέρα δύο τραγωδίες.

Αυτό αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα με αφορμή το νέο πολύνεκρο τροχαίο επί του ΒΟΑΚ που στοίχισε τη ζωή του σε τρια νεα παιδιά. Ο Σύλλογος, μέσα από μακροσκελή ανακοίνωση του κάνει λόγο για την οδική ασφάλεια της Κρήτης, τονίζοντας την κωλυσιεργία που υπαρχει σε επίπεδο έργων και υποδομών.

«Η 17η Αυγούστου, για όσους δεν ξεχνούν, είναι μια ιδιαίτερα φορτισμένη ημέρα. Το 2017 ξημερώματα έξω από το Πολυτεχνείο Κρήτης δυο 19χονα παιδιά, ο Γιάννης και η Στέλλα και το σκυλί τους έχασαν τη ζωή τους από εγκληματία οδηγό και τις εγκληματικές ελλείψεις υποδομών.

Το πρωί της 17ης Αυγούστου 2024, ο 16χρονος Αλέξανδρος, ο 18χρονος Νίκος και ο 20χρονος Θοδωρής έχασαν την ζωή τους μετά από μια σφοδρή σύγκρουση οχημάτων στον ΒΟΑΚ στη περιοχή των Χανίων ενώ η 22χρονια συνεπιβάτης Μαρία εξακολουθεί να νοσηλεύεται στην εντατική… Οι ακριβείς συνθήκες του συμβάντος μένει να αποσαφηνιστούν. Ωστόσο αυτό που είναι πέραν αμφισβήτησης είναι η ύπαρξη ενός ναρκοπέδιου – οδικού δικτύου, αυτό που ονομάζεται ΒΟΑΚ.

Η συμβολή της κατάστασης του ΒΟΑΚ στη συγκεκριμένη σύγκρουση είναι τόσο προφανής που ανάγκασε, πριν καν η Τροχαία αποφανθεί, Δημάρχους, Περιφερειάρχες και Υπουργούς να ζητάνε ή να εξαγγέλλουν μέτρα για την οδική ασφάλεια και παρεμβάσεις σε σημεία του δρόμου.

«Αρναουτάκης: Άμεσα έργα Οδικής Ασφάλειας στα τμήματα που υπάρχει ανάγκη». Αλήθεια τώρα ανακάλυψαν ότι υπάρχουν τμήματα που υπάρχει ανάγκη έργων; Αλλά τι σημαίνει «άμεσα»; Το διευκρίνισε άμεσα ο αρμόδιος υπουργός κος Σταικούρας  «Δεν αποφασίζεις τη μία μέρα και την άλλη μέρα υλοποιείται. Θα κάνουμε γρηγορότερες διαδικασίες σήμερα, αλλά στο Πάτρα-Πύργος πήρε περίπου 15 – 16 μήνες για να ολοκληρωθεί η διαδικασία προκειμένου να μπουν τα κολωνάκια. Χρειάζεται διεθνής διαγωνισμός. Κόστισαν 30.000.000 ευρώ τα κολωνάκια στο Πάτρα-Πύργος. Θα τρέξουμε πιο γρήγορα τις διαδικασίες για να προσπαθήσουμε ένα κομμάτι του έργου να το έχουμε υλοποιήσει μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι». 30.000.000 τα κολωνάκια… μεγάλο το ποσό για τον υπουργό. Και πως να διαφωνήσεις στη χώρα που η ζωή ενός δεκαεννιάχρονου αποτιμάται 12.500 ευρώ; (Δες την δικαστική απόφαση για το φόνο της Στέλλας και του Γιάννη). Κόστος/όφελος θα μας πουν…

Το ερχόμενο καλοκαίρι λοιπόν θα προσπαθήσουν να παραδοθεί ένα κομμάτι των έργων…

Είναι βέβαια να απορεί κανείς, για το ποιος και τι αποφασίζει τελικά, με όσα είπε ο υπουργός τις στιγμή που από 26 Ιανουαρίου 2024 έχει εγκριθεί από την αρμόδια Περιφερειακή Επιτροπή Κρήτης και έχει κατοχυρωθεί στην ΟΔΟΣ ΑΤΕ το έργο  «ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΗΣ Π.Ε.Ο. 90 ΣΤΟ ΟΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΑΠΟ ΚΑΣΤΕΛΙ ΚΙΣΣΑΜΟΥ ΕΩΣ ΚΑΛΟ ΧΩΡΙΟ ΛΑΣΙΘΙΟΥ», εκτιμώμενης αξίας 27.300.000,00.  Τα κολωνάκια θα είναι άλλο έργο; «Βελτίωση της βελτίωσης» με διεθνή διαγωνισμό; Κρατάμε πάντως το ότι: «υπάρχει ενδιαφέρον από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό», αλίμονο αν δεν υπήρχε τόσα χρόνια.

Το φετινό καλοκαίρι σύμφωνα με της δηλώσεις αξιωματικών της Τροχαίας κυκλοφορούσαν στην Κρήτη πάνω από ένα εκατομμύριο οχήματα. Για τους στατιστικολόγους αυτός ο κυκλοφοριακός φόρτος, σε αυτό το οδικό δίκτυο, μ αυτή την επιτήρηση, μ αυτό το θεσμικό πλαίσιο διοικητικής και ποινικής αντιμετώπισης της παραβατικότητας είναι φυσιολογικό να παράγει σαράντα (40) νεκρούς και αμέτρητους σοβαρά τραυματίες μέχρι στιγμής.

Είναι προφανές πως οι δηλώσεις των «αρμοδίων» προέκυψαν ως απάντηση όχι σ αυτό καθαυτό το φοβερό συμβάν, αλλά σαν απάντηση στη διάχυτη αγανάκτηση του τοπικού πληθυσμού για τους αλλεπάλληλούς θανάτους και τις αλλεπάλληλες υποσχέσεις.

Την ίδια ημέρα που ο Περιφερειάρχης Κρήτης ανακοίνωνε «άμεσα έργα Οδικής Ασφάλειας στα τμήματα που υπάρχει ανάγκη», η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου Κρήτης του υπενθύμιζε: «αναμένουμε με αγωνία την υλοποίηση από την Περιφέρεια Κρήτης του μελετητικά αδειοδοτημένου έργου της κατασκευής οδικών κυκλικών κόμβων στην ευρύτερη περιοχή της Πολυτεχνειούπολης». 

Παρότι κατά τη γνώμη μας ούτε η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου είναι αθώα του αίματος, αφού δέχτηκε να λειτουργεί ένα Πανεπιστήμιο με δεκάδες χιλιάδες μέχρι σήμερα φοιτητές και εργαζόμενους χωρίς να έχει εξασφαλισθεί η πρόσβαση σ αυτό με ασφάλεια και αν δεν κάνουμε λάθος δεν έκλεισε για διαμαρτυρία ούτε μία ημέρα το ίδρυμα (θα ήταν εξτρεμισμός φαίνεται) η υπενθύμιση προς τον κο Περιφερειάρχη έχει ιδιαίτερη σημασία.

Ξημέρωμα της 17ης Αυγούστου 2024, η Βαρβάρα Γιοράν, μητέρα της Στέλλας Μούσχου έγραψε:

«7 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ….

Έφτιαξαν το πεζοδρόμιο για να κλείσουν μερικά στόματα και 7 χρόνια μετά, ακόμη περιμένουμε…

Πάντως οφείλω να ομολογήσω ότι τα Χανιά βγάζουν πρώτα ονόματα στην πολιτική σκηνή της χώρας, καλούς ρήτορες, αλλά τι κρίμα για τον τόπο… Πολύ άχρηστοι και ψεύτες ρε παιδί μου… Μόνο υποσχέσεις είναι…

Άλλο βέβαια αν σκοτωθεί κανένα δικό τους παιδί. Εκεί θα γυρίσουν τον κόσμο ανάποδα. Των άλλων… «Λυπούμαστε» «τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια» «πόσο άδικα» «θα κάνουμε τα πάντα να προχωρήσει η κατασκευή των κυκλικών κόμβων στη μνήμη της Στέλλας και του Γιάννη αλλά και για το καλό των φοιτητών και των κατοίκων»

Βαρέθηκα 7 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ να υπόσχεστε. Λες και πρέπει να σας κυνηγάμε εμείς για τα αυτονόητα.

Πόσο γελοίοι είστε πια;;;; Άρχοντες του τόπου;;;»

Οι κυκλικοί κόμβοι  δεν θα προστατέψουν την Στέλλα και το Γιάννη… Θα προστατέψουν όμως χιλιάδες άλλα παιδιά.

Αλλά την ώρα που μια μητέρα που έχασε το παιδί της σκέφτεται πως πρέπει να προστατευτεί η ζωή των άλλων παιδιών, τι σκέφτονται άραγε οι «αρμόδιοι»;

♦ Μια διδακτική ιστορία…

Η ιστορία των υποσχέσεων μετά των φόνο της Στέλλας και του Γιάννη είναι αρκετά διδακτική. Ας δούμε μερικά σημαντικά σημεία:

17 Αυγούστου 2017: Φόνος της Στέλλας και του Γιάννη έξω από το Πολυτεχνείο

Δύο χρόνια μετά…

19 Αυγούστου 2019: Ο Οργανισμός Ανάπτυξης Κρήτης Α.Ε. ανακοίνωσε τα στοιχεία και το χρονοδιάγραμμα ενεργειών σχετικά με την ΜΕΛΕΤΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΙΣΟΔΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ.

Το σύνολο των προτεινόμενων έργων αφορούσαν μήκος οδού 1.400 μέτρων και προέβλεπαν:

-Διαχωρισμό των δύο κατευθύνσεων κυκλοφορίας

-Κατασκευή τριών κόμβων κυκλικών κόμβων, στην αρχή, στο τέλος της περιοχής και  στην είσοδο του Πολυτεχνείου.

-Πεζοδιαβάσεις στους κλάδους πρόσβασης των κυκλικών κόμβων.

-Τοποθέτηση μπάρας– κιγκλιδώματος στα πεζοδρόμια με ανοίγματα ανά 50μ.

Δύο χρόνια μετά…

12 Σεπτεμβρίου 2021: Η Περιφέρεια Κρήτης γνωμοδότησε θετικά, υπό όρους, επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου. Απομένει η οριστική έγκριση της και η έκδοση των περιβαλλοντικών όρων του έργου, με την οποία, «θα ανοίξει ο δρόμος για τη δημοπράτηση» του έργου, με εκτιμώμενο προϋπολογισμό περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ.

Δύο χρόνια μετά…

7 Αυγούστου 2023: Σύσκεψη  στα γραφεία της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων, μετά από πρόσκληση του αντιπεριφερειάρχη Ν. Καλογερή προς τον ΟΑΚ και το Πολυτεχνείο Κρήτης. Βασικό αντικείμενο η εξέταση συγκεκριμένων ζητημάτων που αφορούν στην οδική ασφάλεια πριν την οριστικοποίηση της μελέτης. Μετά από την εξέταση των θεμάτων, ελήφθησαν ομόφωνα οι αποφάσεις και δόθηκαν οι σχετικές οδηγίες για την γρήγορη τελική έγκριση των μελετών. Στη σύσκεψη μετείχαν ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Μ. Ζερβάκης, ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΑΚ Ά. Παπαδογιάννης που όπως και ο κος Καλογερής εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την ολοκλήρωση των μελετών και δήλωσαν ότι άμεσος επόμενος στόχος είναι η εξασφάλιση της χρηματοδότησης και η δημοπράτηση του έργου.

Ένα χρόνο μετά…

22 Αυγούστου 2024:  Ενώ συμπληρώθηκαν επτά χρόνια από το τροχαίο που στοίχισε τη ζωή στη Στέλλα και τον Γιάννη, ακόμη δεν έχουν κατασκευαστεί οι κυκλικοί κόμβοι. Σε ανακοίνωση της η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου επισημαίνει: “Ειδικότερα, ως Σύγκλητος του Πολυτεχνείου Κρήτης αναμένουμε με αγωνία την υλοποίηση από την Περιφέρεια Κρήτης του μελετητικά αδειοδοτημένου έργου της κατασκευής οδικών κυκλικών κόμβων στην ευρύτερη περιοχή της Πολυτεχνειούπολης, το οποίο θα αναβαθμίσει την κυκλοφοριακή ασφάλεια των φοιτητών μας”

Διανύουμε πλέον τον 8ο χρόνο μετά το έγκλημα και την εξαγγελία έργων οδικής ασφάλειας στο συγκεκριμένο μέρος. Και προφανώς η χρηματοδότηση ΔΕΝ έχει εξασφαλιστεί και βέβαια η δημοπράτηση ΔΕΝ έχει γίνει.

Αν αυτοί είναι οι ρυθμοί για ένα έργο της τάξεως των 2 εκατομμυρίων και μήκους 1400 μέτρων, καθένας μπορεί να φανταστεί, το ζει ήδη, το μέλλον ενός έργου όπως ο ΒΟΑΚ.

Όπως για το ΒΟΑΚ, οι υποσχέσεις για την ταχύτατη υλοποίηση του έργου εκφράστηκαν και για τον δρόμο του Πολυτεχνείου επανειλημμένα όλα αυτά τα χρόνια από υπουργικά και πρωθυπουργικά χείλη. Αλλά όπως ενημερωθήκαμε (Τέμπη) γι αυτούς ευθύνες ΔΕΝ υπάρχουν, μεσολάβησαν εκλογές και ο λαός αποφάνθηκε: ότι έγινε καλώς καμωμένο και ότι δεν έγινε πάλι καλώς.

Η Περιφέρεια Κρήτης βέβαια ως φορέας υλοποίησης και ως τοπική εξουσία παραμένει πολλαπλά εκτεθειμένη: ή είναι αδιάφορη για την οδική ασφάλεια, ή δεν έχει τα χρήματα (και δεν τα διεκδικεί) για να υλοποιήσει ένα τόσο μικρού μεγέθους, αλλά τόσο σημαντικό έργο.

Μπορεί βέβαια να συμβαίνουν και τα δύο. Εξάλλου αυτό δεν είναι το μόνο έργο που εκκρεμεί στην Κρήτη…

Ξέρουμε βέβαια ότι μεταβιβάστηκαν στις Περιφέρειες αρμοδιότητες για την Οδική Ασφάλεια χωρίς να μεταβιβαστούν οι ανάλογοι πόροι. Κάποιοι φωνάζουν… (ενδεικτική συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής φέτος: ΕΔΩ)

Εδώ η επιλογή είναι διαφορετική: Να λειτουργήσει η Περιφέρεια ως μηχανισμός απορρόφησης των κραδασμών (αμορτισέρ) που θα εισέπραττε  η κεντρική εξουσία.

Η εποχή των διεκδικήσεων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Τώρα ζούμε στην εποχή των βιντεοσυσκέψεων όπου όλοι έχουν τις καλύτερες προθέσεις για το κοινό καλό. Όπου 8 χρόνια θεωρούνται ένας γρήγορος χρόνος για την ολοκλήρωση μιας μελέτης. Και άλλα 8 (με τις αναγκαίες παρατάσεις και εθιμοτυπικές αποζημιώσεις των εργολάβων) ίσως αρκετά για την ταχύτατη ολοκλήρωση του έργου.

Αν στο μεταξύ το θυμούνται αυτοί που το ζήτησαν ή δεν έχουν χαθεί κι αυτοί σε κάποια «τραγωδία στην άσφαλτο».

ΥΓ. Αυτό που εκπλήσσει είναι η περιοδικότητα με την οποία «εξελίσσεται» το έργο στο δρόμο του Πολυτεχνείου. Ένα βήμα κάθε δύο χρόνια και μάλιστα κοντά στην επέτειο του εγκλήματος. Τρομερή σύμπτωση… Του χρόνου των Αύγουστο που συμπληρώνεται μια ακόμα διετία ίσως να έχουμε νεότερα.