Μέσα από τον κύκλο του ψωμιού οι μαθητές ενός σχολείου στο Ρέθυμνο γίνονται ένα με τη Φύση (Φωτο)

Το Νηπιαγωγείο Κυριάννας ή «Το Σπιτοσχολειό», όπως είναι γνωστό στην περιοχή του Ρεθύμνου, συνεχίζει να πραγματοποιεί δράσεις που φέρνει κοντά στη φύση τους μαθητές της περιοχής.

Συγκεκριμένα μετά από την επιτυχία που σημειώθηκε αναφορικά με τη φροντίδα και την επέκταση του μεταξιού, με μικρά παιδιά να γνωρίζουν από πρώτο χέρι αυτή τη μοναδική διαδικασία, οι μικροί μαθητές γνώρισαν και τον Κύκλο του Ψωμιού.

Το εν λόγω σχολείο έχει 28 παιδιά και στεγάζεται σε ένα παλιό δημοτικό, στα πρότυπα των κτηρίων μιας προηγούμενης εποχής, όταν οι μικρές κοινότητες έσφυζαν από ζωή.

Όπως εξηγεί στο newshub.gr, η δασκάλα Δήμητρα Κατσούλα, το όλο εγχείρημα έγινε «σε απόλυτη συνεργασία με την κοινότητα, η οποία αγκάλιασε αυτή την προσπάθεια, οι μικροί μαθητές ξεκίνησαν και καλλιέργησαν ένα χωράφι από την αρχή της περσινής σχολικής χρονιάς ώστε να το σπείρουν με σιτάρι και κριθάρι, με το χώρο μάλιστα να δίνεται από τους ανθρώπους του χωριού».

Με τις καιρικές συνθήκες όμως να μην είναι και ιδιαίτερα ευνοϊκές η σπορά ξεκίνησε στις 8 Ιανουαρίου, με το σπόρο να δίνεται στους μαθητές από τον κ. Κώστα Σιδεράκη από το Ηράκλειο, ο οποίος ασχολείται με τη καλλιέργεια και την προφύλαξη σπάνιων σπόρων. Σύμφωνα με την κ. Κατσούλα, ο κ. Σιδεράκης βοήθησε σημαντικά, καθώς μετέφερε τις γνώσεις του σε παιδιά, μαθητές, εκπαιδευτικούς αλλά και κατοίκους του χωριού, ώστε να πραγματοποιηθεί το φύτεμα των σπόρων.

Έτσι, οι μαθητές μαζί με τη δασκάλα τους κ. Κατσούλα, παρατηρούσαν κάθε Δευτέρα μέχρι και τον Ιούνιο την πορεία της σοδειάς  τους και πως εκείνη μεγάλωνε, δημιουργώντας ένα κλίμα ενθουσιασμού αλλά και ευθύνες στα μικρά παιδιά.

Το αποκορύφωμα του εγχειρήματος ήρθε στο τέλος της σχολικής χρονιάς με τη διαδικασία του θερισμού. Το συγκινητικό της υπόθεσης σύμφωνα με τη Δήμητρα Κατσούλα είναι πως κινητοποιήθηκε μια ολόκληρη περιοχή και κοινότητα, φέρνοντας παράλληλα δυνατές αναμνήσεις στους μεγαλύτερους σε ηλικία. Χαρακτηριστικό είναι πως σημαντική ήταν και η συνδρομή του ΚΑΠΗ Μυλοποτάμου, με τους ηλικιωμένους να βρίσκουν παλιά δρεπάνια και να τα ακονίζουν ώστε να βοηθήσουν κι εκείνοι στο θερισμό.

Τα μικρά παιδιά με τα ψαλίδια τους ξεκινούσαν από τις πρωινές ώρες και στη συνέχεια επέστρεφαν στο σχολείο, με τους μεγαλύτερους να αναλαμβάνουν δράση, μέχρι να ολοκληρωθεί ο θερισμός.

Η υπέροχη αυτή προσπάθεια ολοκληρώθηκε όπως καταλαβαίνετε με μυρωδιές και παρέες. Οι άνθρωποι του χωριού μαζί τους δασκάλους και τους μαθητές ζύμωσαν ψωμί, το οποίο μοίρασαν στην κοινότητα, ενώ δημιουργήθηκε και μια μεγάλη γιορτή στο χωριό, με νοικοκυρές να φέρνουν φαγητά για να συνοδέψουν το φρέσκο ζυμωτό ψωμί, γεγονός που γέμισε με μυρωδιές και ζωή τους δρόμους του χωριού.

Με τα παιδιά πρωταγωνιστές, δημιουργήθηκε μια όμορφη προσπάθεια, φέρνοντας μικρά παιδιά κοντά στη φύση.

Τέλος, αυτό που ρωτήσαμε την κ. Κατσούλα είναι αν αναμένουμε κάτι παρόμοιο και τη φετινή χρονιά, με την ίδια να μας απαντά πως «υπάρχουν ιδέες και το χωράφι είναι εκεί και μας περιμένει».