Ο Γιάννης Κουράκης για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού

«Η περηφάνια του Πόντου και η αλήθεια θα νικήσουν τη λήθη», αναφέρει μεταξύ άλλων ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής Γιάννης Κουράκης.

 105 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων και 30 χρόνια από την επίσημη αναγνώρισή της από τη Βουλή με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου, ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής Γιάννης Κουράκης, ο οποίος ήταν ένας από τους βουλευτές που ψήφισαν τότε για την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως ημέρα μνήμης, απέτισε φόρο τιμής στα χιλιάδες θύματα.

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Κουράκης παρακολούθησε τη επίσημη δοξολογια και στην συνέχεια απέθεσε συμβολικά λουλούδια στο μνημείο Μικρασιατικού-Ποντιακού Ελληνισμού στο Ηράκλειο, το οποίο είχε ανεγερθεί, κατά την περίοδο που διετέλεσε Δήμαρχος Ηρακλείου, έστειλε το μήνυμα πως «η περηφάνια του Πόντου και η αλήθεια θα νικήσουν την λήθη».

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ιστορική συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων στις 24 Φεβρουαρίου 1994, όταν ομόφωνα ψηφίσαμε την πρόταση νόμου 22 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού», ανέφερε ο κ. Κουράκης, δηλώνοντας «περήφανος που ήμουν εκεί, ως μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Κινήματος με Πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου».

Και συνέχισε ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ:

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα λόγια που είπε, εκφράζοντας τη βαθιά ανθρώπινη συγκίνηση όλων μας, ο τότε Πρόεδρος της Βουλής, ο Απόστολος Κακλαμάνης, στην έναρξη της συνεδρίασης. Λόγια που αποτυπώνουν και το ιστορικό μας χρέος να μην σταματήσουμε ποτέ να εργαζόμαστε για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας: 

‘’Η καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως ημέρας ιστορικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, θα αποτελέσει μία ελάχιστη, οφειλόμενη προ πολλού, ηθική συμπαράσταση της Ελληνικής Βουλής στο Ολοκαύτωμα του Ποντιακού Ελληνισμού από το 1916 έως το 1923. Διερμηνεύοντας τα αισθήματα όλων των Πτερύγων της Βουλής, πιστεύω ότι ιστορικοί, ηθικοί και εθνικοί λόγοι επιβάλλουν να γνωρίσει και αναγνωρίσει η Διεθνής Κοινότητα τους υπεύθυνους του φρικιαστικού αδικήματος των διωγμών και της συστηματικής γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου…’’

Επίσης δεν θα ξεχάσω ποτέ τις ομιλίες των Ποντίων βουλευτών από όλα τα κόμματα του τότε Κοινοβουλίου. Όπως αυτό το ανατριχιαστικό απόσπασμα από ποντιακό μοιρολόι που ακούστηκε στη Βουλή των Ελλήνων από τον Πόντιο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ:  

‘’Έκαψαν τ’ εγκλησίας εμούν

Έκαψαν τα σχολεία μουν

Αμάν νέ η πίστη μουν εχάθεν

Νέ η γλώσσα μουν

Μ’ ατά τα δυο έζησαμε αδακά

Μ’ ατά θα εμπαίνωμε ση στράταν

Και μ’ ατά θ’ αρχινούμε α’ σην αρχήν όπου κι αν πάμε

Έκαψαν τις εκκλησιές μας,

έκαψαν τα σχολεία μας,

η πίστη μας, όμως δεν χάθηκε,

ούτε η γλώσσα μας.

Μ’ αυτά τα δύο ζήσαμε εδώ

μ’ αυτά μπαίνουμε στη στράτα,

μ’ αυτά θα αρχίσουμε από την αρχή όπου και αν πάμε’’».